เรื่องมีอยู่ว่า ครั้งหนึ่งเมื่อไม่นานมานี้เอง แต่เวลาก็เกือบปีแล้วที่เราทำตัวเหมือนคนไม่รู้จักกัน
เหตุเกิดจากตอนที่เราคบกันซึ่งเราทั้งสองก็เข้าใจก้นดีว่า เราคบกันก็เพราะรักกันเท่านั้นเอง ซึ่งความรักของเราก็เหมือนคู่คนที่รักกันทั่วไป ผมยอมรับเลยว่าเรามีความสุขกันมากตอนที่คบกัน
แต่อยู่ดีวันนั้นเธอก็พูดบอกกับเราว่า ตัวสามารถจะไม่มีใครก็ได้นะเค้ารับได้และเข้าใจดี ซึ่งหลังจากที่เธอพูดคำนั้นมา ผมก็ไม่ได้อะไรเพราะคิดว่าเธอคงพูดเล่นๆแต่เธอก็พยายามพูดมาตลอดจนทำให้ผมเก็บไปคิด จนผมไปเริ่มมองหาผู้หญิงอีกคน แต่เชื่อเถอะว่าคุณจะไม่สามารถรักอีกคนได้มากกว่าคนที่ผ่านมา. ซึ่งผมก็เป็นแบบนั้น ซึ่งพอผมเริ่มไปคบกับอีกคนเธอก็พูดกับเราอีกอย่าง เธอขอให้ “อย่าได้พูดคุยกันอีกเลย เป็นคนไม่รู้จักกันเลยยิ่งดี “ เหตุการในครั้งนั้นผมเสียใจมากมายที่สุดเท่าที่เกิดมา ผมพยายามถามตัวเองเสมอว่า อ้าวก็ตัวบอกให้เค้ามีคนอื่นได้งัย แล้วทำไม่ถึงพูดแบบนี้. ปล. สุดท้ายนี้ถ้าย้อนเวลากลับไปได้ ผมคงไม่มำตามที่เธอบอกอย่างแน่นอน คือ ผมรักรักเธอ
.
.
.
ไดอารีส่วนตัวหน้าที่ 1011 ซึ่งตรงกับวันสำคัญของเธอ
ถ้าเลิกไม่ได้ก็รักต่อไป
เหตุเกิดจากตอนที่เราคบกันซึ่งเราทั้งสองก็เข้าใจก้นดีว่า เราคบกันก็เพราะรักกันเท่านั้นเอง ซึ่งความรักของเราก็เหมือนคู่คนที่รักกันทั่วไป ผมยอมรับเลยว่าเรามีความสุขกันมากตอนที่คบกัน
แต่อยู่ดีวันนั้นเธอก็พูดบอกกับเราว่า ตัวสามารถจะไม่มีใครก็ได้นะเค้ารับได้และเข้าใจดี ซึ่งหลังจากที่เธอพูดคำนั้นมา ผมก็ไม่ได้อะไรเพราะคิดว่าเธอคงพูดเล่นๆแต่เธอก็พยายามพูดมาตลอดจนทำให้ผมเก็บไปคิด จนผมไปเริ่มมองหาผู้หญิงอีกคน แต่เชื่อเถอะว่าคุณจะไม่สามารถรักอีกคนได้มากกว่าคนที่ผ่านมา. ซึ่งผมก็เป็นแบบนั้น ซึ่งพอผมเริ่มไปคบกับอีกคนเธอก็พูดกับเราอีกอย่าง เธอขอให้ “อย่าได้พูดคุยกันอีกเลย เป็นคนไม่รู้จักกันเลยยิ่งดี “ เหตุการในครั้งนั้นผมเสียใจมากมายที่สุดเท่าที่เกิดมา ผมพยายามถามตัวเองเสมอว่า อ้าวก็ตัวบอกให้เค้ามีคนอื่นได้งัย แล้วทำไม่ถึงพูดแบบนี้. ปล. สุดท้ายนี้ถ้าย้อนเวลากลับไปได้ ผมคงไม่มำตามที่เธอบอกอย่างแน่นอน คือ ผมรักรักเธอ
.
.
.
ไดอารีส่วนตัวหน้าที่ 1011 ซึ่งตรงกับวันสำคัญของเธอ