สวัสดีจ้าทุกคน😁 คือ เรามีเรื่องอยากเล่า มันเป็นความฝันอย่างหนึ่งของเรา ความฝันนั้นมันทำให้เรารู้สึกงงมาก.. มันสับสนและอยากรู้อยากค้นหา แต่ก็ไม่รู้ว่าจะค้นหาอะไร.. ความฝันที่เราเห็นเป็นแบบนี้ (ทนอ่านให้จบหน่อยนะ)
.....เรื่องมันมีอยู่ว่า......
(ในความฝัน) เราและครอบครัวเหมือนกำลังกับบ้านและในตอนนั้นมันก็ดูดึกมากแล้ว ในขณะที่รถวิ่งอยู่ด้วยความที่เราชอบฟังเพลงและมองออกไปดอกหน้าต่างรถมันก็วิ่งผ่านปั๊มอยู่ปั๊มหนึ่ง ด้วยความเหมือนใครในครอบครัวเราเนี่ยแหละหิว หิวข้าว-- พ่อเราเลยเลี้ยวย้อนกับไปแล้วก็ผ่านปั๊มอีก เลยไปก็เจอร้านอาหาร อยู่ร้านหนึ่ง.. พอตัดสิ้นใจกันแล้ว เออเอาร้านนี้แหละ เลยลงไป แต่แปลกในตอนแรกที่อยู่บนรถเราไม่ได้อุ้มเด็กไว้ แต่พอลงเรากับอุ้มเด็กไว้ลักษณะเป็นเด็กผู้ชาย ในฝันเราไม่ได้ตกใจอะไรเลยพอมานั่งสั่งอาหารกันอาหารมาแล้วเขาก็กินกันด้วยความที่ในฝันก็เหมือนจะหิวๆเราเลยส่งน้องผชให้แม่เราอุ้ม แล้วอยู่ๆน้องก็ร้อง แม่เราเลยเอาน้องมาให้เราอุ้ม น้องก็เงียบ จู่ๆเราก็คิด "เราต้องหาพ่อแม่ของเด็กคนนี้ให้ได้!" จากนั้นเราก็ลุกแล้วก็เดินๆไป เดินไปเลื่อยๆผ่านปั๊มก็ไม่มีไรในตอนแรกพอเลยปั๊มไปเราไปเจอร้านอาหารที่คุ้นตามากๆพอเห็นปั๊มนั้นอยู่ๆเราก็คิด "กับดีกว่าเดี๊ยวพ่อแม่เป็นห่วง" จากนั้นก็เดินกับพอยังไม่ทันผ่านปั๊ม ก็มีเหมือนเด็กวัยรุ่นอายุราวๆ19ปีมั้ง 3คน มาดักหน้าเรา ในตอนนั้นเราคิดแล้วไม่ปลอดภัยแล้ว ในตอนนั้นห่วงทั้งน้องผชแล้วก็ตัวเองเลยในตอนนั้นก็คิดว่า "เราต้องไปหลบในห้องน้ำในปั๊มอล้วล็อกแค่นั้นก็รอดแล้ว" พอคิดเสร็จเราก็วิ่งสุดชีวิต มุ่งไปที่ห้องน้ำ ไอ3คนนั้นก็วิ่งตามมาด้วย แต่แล้วพอใกล้ถึงห้องน้ำ เราก็กับคิดว่า ถ้าไม่ทันล่ะ? คำถามนั้นก่อตัวขึ้น แล้วพอถึงตรงหน้าห้องน้ำ เราก็หยุดและหันมามองมัน3คน 1ในนั้นพูดขึ้นว่า "หนีไปไหนไม่ได้แล้ว ล่ะ555" แถวๆนั้นเราเห็นว่ามีคนอยู่เหมือนกันเราเลยตะโกนขอความช่วยเหลือ เงียบ--ไม่มีใครสนเรา เราไม่รู้ควรทำไงในตอนนั้นเรากอดน้องผชไว้แน่นแล้วค่อยๆหลับตา ก่อนหลับตาเราสังเกตุเห็น ในกลุ่มคนที่เราขอความช่วยเหลือมีคนๆหนึ่งหันมามองเราเราสบตากับเขาแต่เขาก็เมิน นั้นเป็นสิ่งที่เราเห็นก่อนจะหลับตาและยอมรับชะตากรรม.. แต่ยู่เราก็ได้ยินเสียงดังตุบ! เราเลยลืมตา ไอ5คนนั้นมันวิ่งแตกกระเจิงไปคนละทิศละทาง ก่อนที่เราจะมามองผชตรงหน้า... เรามีลักษณะตัวสูง ขาว (ที่เราจำได้ก็แค่นั้น)ลักศษณะหน้าจะโตกว่าเรา เขาค่อยๆเดินเข้ามา แจ่แปลกที่เราไปถ่อยหนี เรารู้สึกปลอดภัย อบอุ่น.. แล้วเขาก็หยึดอยู่ตรงหน้าเราแล้วพูดว่า "น้องไปเป็นอะไรใช่มั๊ย?" เราได้แต่พยักหน้า พี่เขาพาเราไปนั่งที่ม้าหินออน ก่อนเขาจะถามว่ามาจากที่ไหนแล้วทำไมถึงมาอยู่นี้ได้ เราก็เล่าให้พี่เขาฟัง เขานั่งฟังเงียบๆ .พอเราเล่าเสร็จ เราก็โทรหาครอบครัวเราให้มารับ..แต่ครอบครัวเราดูไม่ใส่ใจ ผ่านไปสัก3นาทีมีผญ3คนเดินมาหาเราแล้วก็บ่นเรา เราเรียกเขาว่าพี่ พี่เหมือนพี่ในสายเลือดเลยแหละ แล้วก็พี่ผญอีก2คนเดินไปไหนไม่รู้ เหลืออีกคนนั่งอยู่กับเรา พี่ผชพูดกับเราว่าไปซื้อน้ำก่อนนะ แล้วพี่ผญก็บองเดี๊ยวซื้อขนมที่เซเว่นก่อนเอาไรมั๊ย เราสายหน้าก่อนจะหันไปมองพี่ผช . เราหันกับมาด้านขวาอยู่น้องชายแท้ๆเรามาไงไม่รู้ ในตอนนั้นเราก็คิดนะว่า(มาได้ไงเนี่ย)แจ่ในตอนนั้นเหมือนเราไม่เอะใจเลย แล้วก็หันมามองพี่ผชอีกครั้ง จากนั้นทุกอย่างก็พรึ่บ!? ดับวูบ แล้วเราก็ตื่น. เรามานั่งคิดดูว่าร้านตรงนั้นคือที่ไหนแล้วเราก็จำได้ ตรงนั้นคือที่ๆเราเลยผ่านจริงๆแต่เราก็ผ่านมันมา7-8ปี แล่วทำไมเรามาฝันถึงตรงนั้น?
เราอยากรู้ว่าการที่ฝันแบบนี้หมายความว่ายังไง ทั้งๆที่ในตอนนั้นเราไม่คิดไรก่อนนอนเลย.. แล้วทำไมเรารู้สึกอบอุ่นและรู้สึกปลอดภัยมากพออยู่กะพี่เขา แล้วไหนจะเด็กผชที่เราอยากปกผ้องอีก .เรารองถามแม่แม่เราก็บอกว่า การที่จะฝันเห็นใครโดยไม่รู้จักได้ อาจเพราะดวงจิตหรือใจต้องเคยหรืออาจจะเชื่อมต่อกันมา เราอาจจะเคยรู้จักเขามาก่อนในชาติที่แล้ว หรือเขาอาจจะมาเกิดในชาตินี้กับเราแต่ในตอนนี้ยังไมถึงเวลาที่เราจะได้เจอกันหรือบางทีอาจเป็นคนรักเราในชาติที่แล้วก็ได้ . เราอยากรู้ว่าทุกๆคนมีความคิดหรือความเชื่อแตกต่างจากแม่เรามั๊ยน่ะ คอมเม้นไว้เลยนะเขาจะมาอ่านของทุกๆคน.
คุณเคยฝันเหมือนฉันมั๊ย?
.....เรื่องมันมีอยู่ว่า......
(ในความฝัน) เราและครอบครัวเหมือนกำลังกับบ้านและในตอนนั้นมันก็ดูดึกมากแล้ว ในขณะที่รถวิ่งอยู่ด้วยความที่เราชอบฟังเพลงและมองออกไปดอกหน้าต่างรถมันก็วิ่งผ่านปั๊มอยู่ปั๊มหนึ่ง ด้วยความเหมือนใครในครอบครัวเราเนี่ยแหละหิว หิวข้าว-- พ่อเราเลยเลี้ยวย้อนกับไปแล้วก็ผ่านปั๊มอีก เลยไปก็เจอร้านอาหาร อยู่ร้านหนึ่ง.. พอตัดสิ้นใจกันแล้ว เออเอาร้านนี้แหละ เลยลงไป แต่แปลกในตอนแรกที่อยู่บนรถเราไม่ได้อุ้มเด็กไว้ แต่พอลงเรากับอุ้มเด็กไว้ลักษณะเป็นเด็กผู้ชาย ในฝันเราไม่ได้ตกใจอะไรเลยพอมานั่งสั่งอาหารกันอาหารมาแล้วเขาก็กินกันด้วยความที่ในฝันก็เหมือนจะหิวๆเราเลยส่งน้องผชให้แม่เราอุ้ม แล้วอยู่ๆน้องก็ร้อง แม่เราเลยเอาน้องมาให้เราอุ้ม น้องก็เงียบ จู่ๆเราก็คิด "เราต้องหาพ่อแม่ของเด็กคนนี้ให้ได้!" จากนั้นเราก็ลุกแล้วก็เดินๆไป เดินไปเลื่อยๆผ่านปั๊มก็ไม่มีไรในตอนแรกพอเลยปั๊มไปเราไปเจอร้านอาหารที่คุ้นตามากๆพอเห็นปั๊มนั้นอยู่ๆเราก็คิด "กับดีกว่าเดี๊ยวพ่อแม่เป็นห่วง" จากนั้นก็เดินกับพอยังไม่ทันผ่านปั๊ม ก็มีเหมือนเด็กวัยรุ่นอายุราวๆ19ปีมั้ง 3คน มาดักหน้าเรา ในตอนนั้นเราคิดแล้วไม่ปลอดภัยแล้ว ในตอนนั้นห่วงทั้งน้องผชแล้วก็ตัวเองเลยในตอนนั้นก็คิดว่า "เราต้องไปหลบในห้องน้ำในปั๊มอล้วล็อกแค่นั้นก็รอดแล้ว" พอคิดเสร็จเราก็วิ่งสุดชีวิต มุ่งไปที่ห้องน้ำ ไอ3คนนั้นก็วิ่งตามมาด้วย แต่แล้วพอใกล้ถึงห้องน้ำ เราก็กับคิดว่า ถ้าไม่ทันล่ะ? คำถามนั้นก่อตัวขึ้น แล้วพอถึงตรงหน้าห้องน้ำ เราก็หยุดและหันมามองมัน3คน 1ในนั้นพูดขึ้นว่า "หนีไปไหนไม่ได้แล้ว ล่ะ555" แถวๆนั้นเราเห็นว่ามีคนอยู่เหมือนกันเราเลยตะโกนขอความช่วยเหลือ เงียบ--ไม่มีใครสนเรา เราไม่รู้ควรทำไงในตอนนั้นเรากอดน้องผชไว้แน่นแล้วค่อยๆหลับตา ก่อนหลับตาเราสังเกตุเห็น ในกลุ่มคนที่เราขอความช่วยเหลือมีคนๆหนึ่งหันมามองเราเราสบตากับเขาแต่เขาก็เมิน นั้นเป็นสิ่งที่เราเห็นก่อนจะหลับตาและยอมรับชะตากรรม.. แต่ยู่เราก็ได้ยินเสียงดังตุบ! เราเลยลืมตา ไอ5คนนั้นมันวิ่งแตกกระเจิงไปคนละทิศละทาง ก่อนที่เราจะมามองผชตรงหน้า... เรามีลักษณะตัวสูง ขาว (ที่เราจำได้ก็แค่นั้น)ลักศษณะหน้าจะโตกว่าเรา เขาค่อยๆเดินเข้ามา แจ่แปลกที่เราไปถ่อยหนี เรารู้สึกปลอดภัย อบอุ่น.. แล้วเขาก็หยึดอยู่ตรงหน้าเราแล้วพูดว่า "น้องไปเป็นอะไรใช่มั๊ย?" เราได้แต่พยักหน้า พี่เขาพาเราไปนั่งที่ม้าหินออน ก่อนเขาจะถามว่ามาจากที่ไหนแล้วทำไมถึงมาอยู่นี้ได้ เราก็เล่าให้พี่เขาฟัง เขานั่งฟังเงียบๆ .พอเราเล่าเสร็จ เราก็โทรหาครอบครัวเราให้มารับ..แต่ครอบครัวเราดูไม่ใส่ใจ ผ่านไปสัก3นาทีมีผญ3คนเดินมาหาเราแล้วก็บ่นเรา เราเรียกเขาว่าพี่ พี่เหมือนพี่ในสายเลือดเลยแหละ แล้วก็พี่ผญอีก2คนเดินไปไหนไม่รู้ เหลืออีกคนนั่งอยู่กับเรา พี่ผชพูดกับเราว่าไปซื้อน้ำก่อนนะ แล้วพี่ผญก็บองเดี๊ยวซื้อขนมที่เซเว่นก่อนเอาไรมั๊ย เราสายหน้าก่อนจะหันไปมองพี่ผช . เราหันกับมาด้านขวาอยู่น้องชายแท้ๆเรามาไงไม่รู้ ในตอนนั้นเราก็คิดนะว่า(มาได้ไงเนี่ย)แจ่ในตอนนั้นเหมือนเราไม่เอะใจเลย แล้วก็หันมามองพี่ผชอีกครั้ง จากนั้นทุกอย่างก็พรึ่บ!? ดับวูบ แล้วเราก็ตื่น. เรามานั่งคิดดูว่าร้านตรงนั้นคือที่ไหนแล้วเราก็จำได้ ตรงนั้นคือที่ๆเราเลยผ่านจริงๆแต่เราก็ผ่านมันมา7-8ปี แล่วทำไมเรามาฝันถึงตรงนั้น?
เราอยากรู้ว่าการที่ฝันแบบนี้หมายความว่ายังไง ทั้งๆที่ในตอนนั้นเราไม่คิดไรก่อนนอนเลย.. แล้วทำไมเรารู้สึกอบอุ่นและรู้สึกปลอดภัยมากพออยู่กะพี่เขา แล้วไหนจะเด็กผชที่เราอยากปกผ้องอีก .เรารองถามแม่แม่เราก็บอกว่า การที่จะฝันเห็นใครโดยไม่รู้จักได้ อาจเพราะดวงจิตหรือใจต้องเคยหรืออาจจะเชื่อมต่อกันมา เราอาจจะเคยรู้จักเขามาก่อนในชาติที่แล้ว หรือเขาอาจจะมาเกิดในชาตินี้กับเราแต่ในตอนนี้ยังไมถึงเวลาที่เราจะได้เจอกันหรือบางทีอาจเป็นคนรักเราในชาติที่แล้วก็ได้ . เราอยากรู้ว่าทุกๆคนมีความคิดหรือความเชื่อแตกต่างจากแม่เรามั๊ยน่ะ คอมเม้นไว้เลยนะเขาจะมาอ่านของทุกๆคน.