อยากให้ทุกคนให้อ่านเรื่องราวของผมนะครับ เพื่อจะได้เข้าใจผมเเละเเนะนำผมได้ถูก อย่างน้อยพันทิปก็เป็นช่องทางเล็กๆที่คนไม่รู้จักกันจะมาเเนะนำกัน
สำหรับคนที่ขี้เกียจอ่าน ก็เม้นมาเลยครับว่าคิดยังไงกับผชที่ไม่ยอมชัดเจนครับ
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
เรื่องมันมีอยู่ผมได้เริ่มทำงานในโรงงานเเห่งนึง ซึ่งผมมากับเพื่อนผญอีกคนนึ่งเเต่อยู่คนเเผนกกับผม เเต่ด้วยความที่เพื่อนผมคนนี้อยู่เเผนกเดียวกับผญที่ผมชอบเลยได้มีโอกาศไปนั่งคุยกันที่โต๊ะเเห่งหนึ่งในโรงงาน ครั้งเเรกที่ผมสบตาเธอ ผมจ้องตาเธอเเบบตาค้างอยู่นานมาก ซึ่งเธอก็ไม่ได้หลบสายตา จนผ่านไปสักพักเธอก็หลบสายตาไปเอง ผมไม่รู้ว่านานไหม เเต่ ณ ตอนนั้นผมรู้สึกว่านานมาก เป็นครั้งเเรกในชีวิตเลยที่สตั๊นกับผญเเบบนี้ เเละผมก็รู้สึกสมเพศตัวเองมาก ที่ไปทำสายตาหื่นใส่ผญ ผมคิดว่าเธอต้องคิดเเบบนั้นเเน่ๆ ผมกับเธอก็ได้คุยกันไม่กี่คำก็เเยกย้ายไปทำงานต่อ ผมไม่รู้ว่าเธอชอบผมหรือป่าว เเต่ผมชอบเธอไปเเล้วตั้งเเต่เเรกพบ
อันนี้บอกเลยว่าออกมาจากใจล้วนๆ ไม่ได้เข้าข้างตัวเองเเต่อย่างไร ผมดูจากสายตาเธอเเละกิริยาท่าทางเธอตอนเธอเจอผม ผมคิดว่าเธอก็สนใจผมเหมือนกัน เธอยิ้มให้ เธอส่งสายตาให้ เธอมีอาการเขอะเขินเวลาเจอผม ซึ่งผมก็เป็นอย่างนั้น เเต่ด้วยความไม่กล้าเเต่ออกเเนวอายๆของผม ทำให้ผมไม่กล้าทักหรือคุยกับเธอทั้งๆที่รู้ว่าเธอก็ชอบผมเหมือนกัน ซึ่งเป็นเพราะผมไม่ชัดเจนหรือป่าว จนตอนนี้เธอก็ไม่ได้ทำเเบบเมื่อก่อนเเล้ว รวมระยะเวลาก็สองเดือนกว่าที่ผมเเละเธอสบตาเเละทำกันอย่างนี้มาเเทบทุกวัน
ถ้าเพื่อนๆเป็นผญคนนั้นจะคิดยังไงกับผมครับ
ผญคิดยังไงกับผชที่ไม่ชัดเจนครับ
สำหรับคนที่ขี้เกียจอ่าน ก็เม้นมาเลยครับว่าคิดยังไงกับผชที่ไม่ยอมชัดเจนครับ
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
เรื่องมันมีอยู่ผมได้เริ่มทำงานในโรงงานเเห่งนึง ซึ่งผมมากับเพื่อนผญอีกคนนึ่งเเต่อยู่คนเเผนกกับผม เเต่ด้วยความที่เพื่อนผมคนนี้อยู่เเผนกเดียวกับผญที่ผมชอบเลยได้มีโอกาศไปนั่งคุยกันที่โต๊ะเเห่งหนึ่งในโรงงาน ครั้งเเรกที่ผมสบตาเธอ ผมจ้องตาเธอเเบบตาค้างอยู่นานมาก ซึ่งเธอก็ไม่ได้หลบสายตา จนผ่านไปสักพักเธอก็หลบสายตาไปเอง ผมไม่รู้ว่านานไหม เเต่ ณ ตอนนั้นผมรู้สึกว่านานมาก เป็นครั้งเเรกในชีวิตเลยที่สตั๊นกับผญเเบบนี้ เเละผมก็รู้สึกสมเพศตัวเองมาก ที่ไปทำสายตาหื่นใส่ผญ ผมคิดว่าเธอต้องคิดเเบบนั้นเเน่ๆ ผมกับเธอก็ได้คุยกันไม่กี่คำก็เเยกย้ายไปทำงานต่อ ผมไม่รู้ว่าเธอชอบผมหรือป่าว เเต่ผมชอบเธอไปเเล้วตั้งเเต่เเรกพบ
อันนี้บอกเลยว่าออกมาจากใจล้วนๆ ไม่ได้เข้าข้างตัวเองเเต่อย่างไร ผมดูจากสายตาเธอเเละกิริยาท่าทางเธอตอนเธอเจอผม ผมคิดว่าเธอก็สนใจผมเหมือนกัน เธอยิ้มให้ เธอส่งสายตาให้ เธอมีอาการเขอะเขินเวลาเจอผม ซึ่งผมก็เป็นอย่างนั้น เเต่ด้วยความไม่กล้าเเต่ออกเเนวอายๆของผม ทำให้ผมไม่กล้าทักหรือคุยกับเธอทั้งๆที่รู้ว่าเธอก็ชอบผมเหมือนกัน ซึ่งเป็นเพราะผมไม่ชัดเจนหรือป่าว จนตอนนี้เธอก็ไม่ได้ทำเเบบเมื่อก่อนเเล้ว รวมระยะเวลาก็สองเดือนกว่าที่ผมเเละเธอสบตาเเละทำกันอย่างนี้มาเเทบทุกวัน
ถ้าเพื่อนๆเป็นผญคนนั้นจะคิดยังไงกับผมครับ