สวัสดีค่ะ เรายืมไอดีของน้องมาตั้งนะคะ
เราเครียดมากไม่รู้จะไปปรึกษาใครดี
ตอนนี้เรา อายุ21ปี ปัญหาที่เราเจอก็คือ เรากำลังจะโดนไทร์เลยตัดสินใจซิ่วตอนปี3 ก่อนจะซิ่วเราพยายามสู้เพื่อให้เราได้เรียนต่อ แต่สุดท้ายเราสู้ไม่ไหว ผลสอบออกมาไม่เป็นอย่างที่หวัง เราเครียดมาก ไม่กล้าบอกที่บ้าน เลยวางแผนว่าจะสอบใหม่ให้ได้ก่อนแล้วค่อยบอกทางครอบครัว แต่เราก็พลาดอีกเราสมัครสอบไม่ทัน เราจำวันผิด ตอนนั้นหมดกำลังใจทุกอย่าง จะหาทางออกยังไงดี เรียนเอกชนดีมั้ยแต่ค่าเทอมมันก็แพง ที่เราไม่บอกที่บ้านเพราะทั้งบ้านตั้งความหวังไว้กับเราสูงมาก เราเป็นลูกคนโต ตอนม.ปลายก็เป็นนักเรียนทุน เราไม่ได้เรียนเก่งมากนะคะ แต่ก็พอไปได้ สาขาที่เราเลือกเรียนมันคือสาขาที่เราไม่ได้ถนัดมากนะ แต่ที่บ้านอยากให้เรียน เพราะเป็นมหาลัยใกล้บ้าน ที่ที่เราอยากเรียนมันไกลไปไม่มีใครยอมให้ไปเรียน เราซิ่วออกมาตอนเทอม1 พอเทอม2เราก็ไม่ได้เรียน แต่เราก็ไม่ได้กลับบ้านเพราะยังไม่พร้อมเผชิญปัญหา เราไม่รู้จะบอกยังไงดี แฟนเราเลยให้เราไปอยู่ด้วยก่อนแล้วค่อยๆคิดหาทางออก ช่วงนั้นเราก็รู้สึกสบายใจเพราะมีเค้าอยู่ข้างๆ เค้าเป็นคนที่เรารักมาก ผ่านเรื่องราวอะไรด้วยกันมาก็เยอะ รู้จักกันมาสิบกว่าปี แต่คบเป็นแฟนได้ 3 ปี แล้วเราก็เลิกกันไม่นานนี้เอง ก่อนเลิกก็มีปัญหาทะเลาะกัน เค้าเลยขอลดสถานะเป็นเพื่อนกันดีกว่า เราเลิกกันแต่ยังติดต่อกันอยู่ ยังมีความเป็นห่วงกันอยู่ คือเราเลิกกับเค้าได้อาทิตย์นึงแล้ว แต่มีปัญหากับที่บ้านเรื่องเรียนต่อ ที่บ้านไม่เข้าใจเรา บางทีก็พูดเหมือนเราผิดมาก เรากดดันและเครียดสุดๆ เค้าเลยบอกว่ามาพักกับเค้าก่อนก็ได้ เราเลยไปหาเค้า และเราก็มีอะไรกับเค้า นั่นเป็นครั้งที่พลาดอีกครั้งในชีวิต เราท้องค่ะ เค้ารับผิดชอบเรานะคะ แต่เค้าไม่กลับมา ตอนนี้เค้ามีคนใหม่ไปแล้ว เราสงสัยมากว่าทำไมเค้ามีแฟนใหม่เร็วขนาดนี้ จนเราไปรู้อะไรบางอย่าง เราเจอเค้าโพสในพื้นที่ส่วนตัวว่า เค้ารักเรานะ แต่ต้องเลือกทำแบบนี้ทั้งที่ไม่เต็มใจ โพสที่ละโพสมันคือเรื่องราวของเรา ทำให้เรายิ่งสงสัยว่าถ้าเค้ายังรักเราอยู่ทำไมไม่กลับมา ทำไมเลือกผู้หญิงคนนั้น ตอนที่เรารู้ว่าตัวเองท้องเราตัดสินใจบอกเค้า ซึ่งเค้าก็คอยอยู่ข้างๆเรานะ พาไปหาหมอ คอยดูแล ตอนนั้นเรารู้สึกดีมาก แต่แอบร้องไห้ในใจที่เค้าทำน่าจะเพราะลูก และเค้าก็ไม่ได้กับผู้หญิงคนนั้นด้วย เราอยู่ในสถานะที่เหมือนเป็นเมียน้อย ทั้งๆที่เราก็มาก่อน เรารับรู้เรื่องราวของเค้าแทบทุกอย่าง เค้าก็ยังมาเล่าให้ฟังว่าวันนี้เครียด ทำงานหนัก คือเค้าทำเหมือนเดิมทุกอย่างเหมือนตอนคบกัน แล้วเราจะบอกที่บ้านยังไงดี เราท้องแต่เราเลิกกับเค้าแล้วยังงี้หรอ ในความเครียดนั้นเหมือนจะเป็นความโชคดีหรือเปล่า แต่เราเรียกมันว่าความโชคร้ายค่ะ เราแท้ง แท้งก่อนที่จะบอกที่บ้าน เหมือนเราสูญเสียทุกอย่างในชีวิต เราไปต่อไม่เป็นเลยค่ะ จนทำให้บางทีเราคิดอยากหายไปจากโลกนี้
ตอนนี้เราคือคนที่ล้มเหลวทางการเรียน เรียนไม่จบ ทะเลาะกับที่บ้าน คนที่เป็นที่พึ่งคนที่ทำให้เราสบายใจที่สุดเค้าก็ไม่อยู่ในสถานะเดิม เราเคว้งมากค่ะ ผู้หญิงคนนึงจำเป็นต้องเจอเรื่องอะไรเยอะขนาดนี้ด้วยหรอ
เราจะผ่านช่วงเวลาแย่ๆไปยังไงดีคะ
เราเครียดมากไม่รู้จะไปปรึกษาใครดี
ตอนนี้เรา อายุ21ปี ปัญหาที่เราเจอก็คือ เรากำลังจะโดนไทร์เลยตัดสินใจซิ่วตอนปี3 ก่อนจะซิ่วเราพยายามสู้เพื่อให้เราได้เรียนต่อ แต่สุดท้ายเราสู้ไม่ไหว ผลสอบออกมาไม่เป็นอย่างที่หวัง เราเครียดมาก ไม่กล้าบอกที่บ้าน เลยวางแผนว่าจะสอบใหม่ให้ได้ก่อนแล้วค่อยบอกทางครอบครัว แต่เราก็พลาดอีกเราสมัครสอบไม่ทัน เราจำวันผิด ตอนนั้นหมดกำลังใจทุกอย่าง จะหาทางออกยังไงดี เรียนเอกชนดีมั้ยแต่ค่าเทอมมันก็แพง ที่เราไม่บอกที่บ้านเพราะทั้งบ้านตั้งความหวังไว้กับเราสูงมาก เราเป็นลูกคนโต ตอนม.ปลายก็เป็นนักเรียนทุน เราไม่ได้เรียนเก่งมากนะคะ แต่ก็พอไปได้ สาขาที่เราเลือกเรียนมันคือสาขาที่เราไม่ได้ถนัดมากนะ แต่ที่บ้านอยากให้เรียน เพราะเป็นมหาลัยใกล้บ้าน ที่ที่เราอยากเรียนมันไกลไปไม่มีใครยอมให้ไปเรียน เราซิ่วออกมาตอนเทอม1 พอเทอม2เราก็ไม่ได้เรียน แต่เราก็ไม่ได้กลับบ้านเพราะยังไม่พร้อมเผชิญปัญหา เราไม่รู้จะบอกยังไงดี แฟนเราเลยให้เราไปอยู่ด้วยก่อนแล้วค่อยๆคิดหาทางออก ช่วงนั้นเราก็รู้สึกสบายใจเพราะมีเค้าอยู่ข้างๆ เค้าเป็นคนที่เรารักมาก ผ่านเรื่องราวอะไรด้วยกันมาก็เยอะ รู้จักกันมาสิบกว่าปี แต่คบเป็นแฟนได้ 3 ปี แล้วเราก็เลิกกันไม่นานนี้เอง ก่อนเลิกก็มีปัญหาทะเลาะกัน เค้าเลยขอลดสถานะเป็นเพื่อนกันดีกว่า เราเลิกกันแต่ยังติดต่อกันอยู่ ยังมีความเป็นห่วงกันอยู่ คือเราเลิกกับเค้าได้อาทิตย์นึงแล้ว แต่มีปัญหากับที่บ้านเรื่องเรียนต่อ ที่บ้านไม่เข้าใจเรา บางทีก็พูดเหมือนเราผิดมาก เรากดดันและเครียดสุดๆ เค้าเลยบอกว่ามาพักกับเค้าก่อนก็ได้ เราเลยไปหาเค้า และเราก็มีอะไรกับเค้า นั่นเป็นครั้งที่พลาดอีกครั้งในชีวิต เราท้องค่ะ เค้ารับผิดชอบเรานะคะ แต่เค้าไม่กลับมา ตอนนี้เค้ามีคนใหม่ไปแล้ว เราสงสัยมากว่าทำไมเค้ามีแฟนใหม่เร็วขนาดนี้ จนเราไปรู้อะไรบางอย่าง เราเจอเค้าโพสในพื้นที่ส่วนตัวว่า เค้ารักเรานะ แต่ต้องเลือกทำแบบนี้ทั้งที่ไม่เต็มใจ โพสที่ละโพสมันคือเรื่องราวของเรา ทำให้เรายิ่งสงสัยว่าถ้าเค้ายังรักเราอยู่ทำไมไม่กลับมา ทำไมเลือกผู้หญิงคนนั้น ตอนที่เรารู้ว่าตัวเองท้องเราตัดสินใจบอกเค้า ซึ่งเค้าก็คอยอยู่ข้างๆเรานะ พาไปหาหมอ คอยดูแล ตอนนั้นเรารู้สึกดีมาก แต่แอบร้องไห้ในใจที่เค้าทำน่าจะเพราะลูก และเค้าก็ไม่ได้กับผู้หญิงคนนั้นด้วย เราอยู่ในสถานะที่เหมือนเป็นเมียน้อย ทั้งๆที่เราก็มาก่อน เรารับรู้เรื่องราวของเค้าแทบทุกอย่าง เค้าก็ยังมาเล่าให้ฟังว่าวันนี้เครียด ทำงานหนัก คือเค้าทำเหมือนเดิมทุกอย่างเหมือนตอนคบกัน แล้วเราจะบอกที่บ้านยังไงดี เราท้องแต่เราเลิกกับเค้าแล้วยังงี้หรอ ในความเครียดนั้นเหมือนจะเป็นความโชคดีหรือเปล่า แต่เราเรียกมันว่าความโชคร้ายค่ะ เราแท้ง แท้งก่อนที่จะบอกที่บ้าน เหมือนเราสูญเสียทุกอย่างในชีวิต เราไปต่อไม่เป็นเลยค่ะ จนทำให้บางทีเราคิดอยากหายไปจากโลกนี้
ตอนนี้เราคือคนที่ล้มเหลวทางการเรียน เรียนไม่จบ ทะเลาะกับที่บ้าน คนที่เป็นที่พึ่งคนที่ทำให้เราสบายใจที่สุดเค้าก็ไม่อยู่ในสถานะเดิม เราเคว้งมากค่ะ ผู้หญิงคนนึงจำเป็นต้องเจอเรื่องอะไรเยอะขนาดนี้ด้วยหรอ