ไคเคยคิดว่าเรามีชีวิตคนเดียวบนโลกบ้างครับ

ผมเคยมีความคิดที่ว่า ทั้งโลกมีผมแค่คนเดียว ส่วนคนรอบข้างคือสิ่งที่ผมมโนขึ้น มีความคิดว่าคนรอบข้างไม่มีความรุ้สึกเจ็บปวด ประมานว่าผมยืนมองเทียนหลายๆเล่มที่จุดไฟใว้ ส่วนตัวผมก็คือตัวผมมีความรุ้สึกเจ็บปวด บางทีก็ระแวงคนรอบข้างว่า มันต้องเข้าใจกันเองแน่ๆ เราต้องคอยระวังคนอื่นๆใว้ ไม่เว้นพ่อแม่ตัวเองด้วยซ้ำ ทุกสิ่งอย่างบนโลกหรือทั้งจักวาลเลย ผมเป็นคนสร้างเองมโนขึ้นมาเอง แบบนี้เข้าข่ายโรคจิตมั้ยครับ
ปัจจุบันทุกวันนี้กังวลเกี่ยวกับความรุ้สึกตอนกำลังจะตายรุ้สึกอย่างไร หลังตายรุ้สึกอย่างไร นึกไปก็กลัว
ระบายเฉยๆเก็บใว้มันอึดอัด