หนูขอคำปรึกษาว่าควรจะคิดยังไง ปรับมุมมอง หรือว่าลดความเครียดยังไงดีคะ
ขอเล่าแบบสรุปเลยนะคะ
ปัญหา คือ
หนูรู้สึกว่าโลกส่วนตัวสูง คนที่บ้านไม่เข้าใจ ตอนทะเลาะเขาถามว่าเป็นอะไร ถ้าเราตอบนอกจากคำว่า ไม่ได้เป็นอะไร เขาจะสวนกลับพร้อมติดลบเรา คือ ทุกเรื่องเราผิดหมด เราต้องยอม ที่บ้านจะบอกว่าอย่าทำอย่างงั้นมันผิด อย่าพูด เถียงผู้ใหญ่ทำไม จนเราไม่กล้าพูดอะไร แม้แต่ความจริง
อยู่ที่บ้านเป็นอีกคน อยู่ที่โรงเรียนเป็นอีกคน คือ อยู่ที่โรงเรียน สนุกสนานเฮฮามากๆ มีความสุขมาก เป็นคนที่เล่าอะไร เพื่อนก็ขำไปหมด หน้านิ่งๆเพื่อนก็ขำ อยู่ที่บ้าน เงียบ ปิดเทอมที่ผ่านมา ที่บ้านก็ว่าว่าไม่ยิ้ม ไม่หัวเราะกับคนในบ้าน นิสัยเสีย เยอะแยะเต็มไปหมด ยอมรับว่าคิดฆ่าตัวตายหลายครั้ง จากคำพูดเขา ทั้ง เป็นภาระ แย่ ก้าวร้าว โง่ เลว ชั่ว สมน้ำหน้า แต่ยังดีที่มีเพื่อนที่รับฟังเราอยู่คนหนึ่ง มันรู้ว่าครอบครัวเราเป็นไงละก็เป็นเพื่อนกันมานานมาก
เอาตรงๆ คือ ที่พูดมา ไม่ได้ต้องการโจมตี หรือ แฉ ครอบครัวเรา ไม่ได้บอกว่าตัวเองดี เลิศเลอนะ เป็นคนคิดค่อนข้างแตกต่างจากคนในบ้าน แล้วคือ เราเด็กสุด ก็เลยต้องปรับที่ความคิดเรา แล้วเราก็อยากได้มุมมองหรือทัศนะที่มันหาตรงกลางระหว่างเรื่องได้
ย้ำอีกครั้งคือ อยากรู้การลดความเครียดเรื่องนี้ แนะนำมุมมอง วิธีคิดยังไง
ปล.เพื่อนมันบอกให้มาตั้งกระทู้เผื่อมีจิตแพทย์มาช่วยตอบ แต่ก็กลัวมีคนมาด่า ถ้ามีคนมาด่าค่อยเอาไปฟ้องมัน ทำเป็นเด็ก 5555
หนูอยากเข้าบ้าน ขอคำแนะนำจากจิตแพทย์หรือคนไข้จิตแพทย์ก็ดีค่ะ
ขอเล่าแบบสรุปเลยนะคะ
ปัญหา คือ
หนูรู้สึกว่าโลกส่วนตัวสูง คนที่บ้านไม่เข้าใจ ตอนทะเลาะเขาถามว่าเป็นอะไร ถ้าเราตอบนอกจากคำว่า ไม่ได้เป็นอะไร เขาจะสวนกลับพร้อมติดลบเรา คือ ทุกเรื่องเราผิดหมด เราต้องยอม ที่บ้านจะบอกว่าอย่าทำอย่างงั้นมันผิด อย่าพูด เถียงผู้ใหญ่ทำไม จนเราไม่กล้าพูดอะไร แม้แต่ความจริง
อยู่ที่บ้านเป็นอีกคน อยู่ที่โรงเรียนเป็นอีกคน คือ อยู่ที่โรงเรียน สนุกสนานเฮฮามากๆ มีความสุขมาก เป็นคนที่เล่าอะไร เพื่อนก็ขำไปหมด หน้านิ่งๆเพื่อนก็ขำ อยู่ที่บ้าน เงียบ ปิดเทอมที่ผ่านมา ที่บ้านก็ว่าว่าไม่ยิ้ม ไม่หัวเราะกับคนในบ้าน นิสัยเสีย เยอะแยะเต็มไปหมด ยอมรับว่าคิดฆ่าตัวตายหลายครั้ง จากคำพูดเขา ทั้ง เป็นภาระ แย่ ก้าวร้าว โง่ เลว ชั่ว สมน้ำหน้า แต่ยังดีที่มีเพื่อนที่รับฟังเราอยู่คนหนึ่ง มันรู้ว่าครอบครัวเราเป็นไงละก็เป็นเพื่อนกันมานานมาก
เอาตรงๆ คือ ที่พูดมา ไม่ได้ต้องการโจมตี หรือ แฉ ครอบครัวเรา ไม่ได้บอกว่าตัวเองดี เลิศเลอนะ เป็นคนคิดค่อนข้างแตกต่างจากคนในบ้าน แล้วคือ เราเด็กสุด ก็เลยต้องปรับที่ความคิดเรา แล้วเราก็อยากได้มุมมองหรือทัศนะที่มันหาตรงกลางระหว่างเรื่องได้
ย้ำอีกครั้งคือ อยากรู้การลดความเครียดเรื่องนี้ แนะนำมุมมอง วิธีคิดยังไง
ปล.เพื่อนมันบอกให้มาตั้งกระทู้เผื่อมีจิตแพทย์มาช่วยตอบ แต่ก็กลัวมีคนมาด่า ถ้ามีคนมาด่าค่อยเอาไปฟ้องมัน ทำเป็นเด็ก 5555