สวัสดีคะทุกคนเข้าเรื่องเลยนะ เราคบกับแฟนมาปีนี้จะ3ปีละ เราอายุ22 แฟน25ปี ปีแรกเรายังอยู่มหาลัยยังใช้ชีวิตปกติทั่วไปเลิกเรียนกินข้าว ไปเที่ยวบางเห็นหน้ากันทุกวัน 2ปีหลังไม่ค่อยได้เจอกันเพราะพี่เขาเรียนจบกลับบ้านไปทำงานที่บ้านส่วนเรายังเรียนอยู่แล้วตอนนี้เรียนจบกลับมาอยู่บ้านเราคุยกันทุกวันเหมือนเดิมไม่เคยมีปัญหาอะไรกันเลยแต่นั้นก็แค่ทางโทรศัพท์ คอลบ้าง เจอกันอีกที3-4เดือน รวมน่าจะเจอกันปีละ5-6ครั้งแต่ละครั้ง 1 วันแล้วแต่ว่าจะมาในโอกาสอะไรดีหน่อยช่วงสงการณ์ล่าสุดยุทุกวันไปๆมาๆเขามาพักในยุเมือง ปล.บ้านเรายุนอกเมือง หรือมาสอบถึงได้เจอกันไม่กี่ชั่วโมงสอบเสร็จแยกย้าย แต่ตอนนี้เรารู้สึกไม่ค่อยมีความสุขเหมือนเมื่อก่อนหรือเราเครียดที่ต้องหางานทำหรืออะไรก็ไม่รู้ เวลาเจอกันก็ไม่ได้ไปไหนมาไหนด้วยกันจนเรารู้สึกว่านานๆเจอกันไม่มีเรื่องอะไรเลยนอกจากนั่งยุในรถด้วยกัน หรือเราคิดว่าต้องเป็นแบบที่เราคิดไว้ เข้าไม่เข้าใจว่าเราอยากให้เขาอยู่ด้วยนานๆแต่เราก็รู้ว่าเขาต้องทำงานหยุดแค่วันอาทิตย์สอบเสร็จต้องรับกลับเพราะพรุ่งนี้ทำงานเราอยู่ขอนแก่นแฟนยุมุกดาหารเดินทาง4ชั่วโมง ทุกวันนี้เหมือนอยู่คนเดียวจนชินเพื่อนว่าเราเหงาเราว่าอันนี้ก็ใช้ยุนะแต่จะเป็นบางครั้งแล้วเรารู้สึกว่าไม่อยากคุยกับคนอื่นเลยมันไม่มีอารมณ์ที่จะอยากคุยกับใครเลยนอกจากเขาถามว่ารักกันเหมือนเดิมไหมคือรัก เราเลยไม่สนใจเราชอบอ่านนิยาย ดูซีรี่ย์ ดูละคร ยุได้ทั้งวันโดยไม่ต้องคุยกะแฟนก็ได้โทรมาก็คุยแล้วเราก็ไม่ค่อยโทรหาเขาจนจะ3ปีละที่คบกันเป็นเพราะห่างกันเกินไปหรือมันควรที่จะเป็นแบบไหนที่มันรู้สึกดีกว่านี้ ถามว่าเขามีคนอื่นไหมคือไม่มี พ่อแม่รับรู้ทั้ง2ฝ่ายว่าเราคบกัน เขาจะพูดถึงอนาคตตลอดว่าจะแต่งงานกันตอนไหนหรือจะทำยังไงต่อไปดี เราก็OKแค่รอเวลาให้เราพร้อมทั้ง2คน #เราเป็นคนโลกสวย #คนนี้คือแฟนคนแรกเราไม่เคยมีแฟนหรือคุยกับใครเลย #เมื่อก่อนเราติ่งเกาหลี #เขียนไม่เข้าใจยังไงก็ขออภัยนะเราเองยังไม่เข้าใจความรู้สึกตัวเองเลยตอนนี้ว่าเราเป็นอะไรหรือต้องการแบบไหน
ความรักคืออะไร หรือต้องเป็นแบบไหน