ทุกวันนี้เรารู้สึกเกลียดพ่อเเม่ตัวเองท้งๆที่ก้ไม่อยากเป็นเเบบนี้ด้วยซ้ำ อยากเป็นเด็กดีเหมือนลูกคนอื่น พ่อเเม่เราไม่เคยให้กำลังใจเราเลย เราเรียนติด0ไม่เคยถามเราเลยว่าทำไมถึงติดมีเเต่ด่าๆ ทุกๆเช้าจะได้ยินเเต่เสียงด่าในเรื่องที่ไร้สาระ เก็บที่นอนช้าก้โดนด่า ใส่หูฟังก้โดนด่า อ่านนิยายก้โดนด่า ไม่ยกฝาชักโครกขึ้นก้โดนด่า เราอยากเรียนคณะที่ตัวเองฝัน เเทนที่จะให้กำลังใจกลับพูดดูถูก เราผิดด้วยหรอทีอยากเรียนคณะดีๆพอเรียนจบเเล้วจะได้มีตังเยอะๆมาเลี้ยงพ่อเเม่บ้าง บางทีเรายังไม่รู้เลยว่าตัวเองทำอะไรผิดก้โดนด่า ในสิ่งที่เราไม่ได้ทำพังก้หาว่าเราทำพัง พวกท่านชอบเอาเราไปเปรียบเทียบกับลูกคนอื่น ว่าลูกคนอื่นนั้นดีอย่างนั้นดีอย่างนี้ เราถามตัวเองเสมอว่าทำไมต้องมาเจอคนเเบบนี้ เหนื่อยจากร.ร.ทีนึงเเล้วทำไมต้องมาเจออะไรเเบบนี้ที่บ้านอีก เราเคยคิดอยากจะฆ่าตัวตายอยากไปให้พ้นๆเเต่เรากลัวตกนรก เพราะบางทีเราก้ควบคุมตัวเองไม่ได้ชอบด่าลับหลังเรารู้ว่าสิ่งที่ทำไปมันเป็นสิ่งที่ไม่ดี เเต่เราไม่มีใครให้ระบาย บอกกับใครก้ไม่ได้  เราควรทำยังไงดีไม่อยากเป็นลูกอกตัญญูอยากทำให้พ่อเเม่ภูมิใจเหมือนคนอื่นบ้าง