"เต้"
ผมเดินเข้าไปเรียกเพื่อนร่วมห้องที่นั่งอยู่คนเดียวซึ่งเจ้าตัวเองดูจะตกใจนิดหน่อยที่ผมเดินเข้าไปทัก
"เอ่อ...บอมม์เพิ่งเดินออกไป" ลอตเต้หันรีหันขวางเหมือนทำตัวไม่ถูก
"เราเห็นแล้วล่ะ เราก็รอให้บอมม์ไม่อยู่เหมือนกันเพราะเรามีเรื่องจะคุยกับเต้"
"คุยกับเรา" ลอตเต้ชี้ตัวเองอย่างงงๆ
"ใช่ งั้นเราเข้าเรื่องเลยล่ะกัน เต้พอจะรู้มั้ยว่าบอมม์สอบเข้าเรียนที่ไหน" ผมรีบพูดเข้าประเด็นก่อนที่บอมม์จะเดินกลับเข้ามาในห้องแล้วทำให้ผมต้องหยุดคุยกับลอตเต้
"เอ่อ..."
"เราก็แค่อยากรู้" ผมทำหน้าตาวิงวอนสุดชีวิต
"มหาวิทยาลัยxxx"
"มหาวิทยาลัยเปิดหรอ" ผมแทบไม่เชื่อกับสิ่งที่ได้ยินเพราะระดับผลการเรียนของบอมม์สามารถสอบเข้าเรียนต่อที่มหาวิทยาลัยชั้นนำได้อย่างสบาย
"ดูเหมือนบอมม์จะตัดสินใจมาดีแล้วล่ะ ห้ามตอนนี้ก็คงไม่ทัน"
"เราไม่ได้คิดจะห้ามหรอก แล้วเต้ล่ะสอบเข้าที่ไหน"
"ก็ที่เดียวกับบอมม์นั่นล่ะ"
"ยังไงก็ขอบคุณนะที่ยังคุยกับเรา"
"จะขอบคุณทำไม มอคค่าก็ยังเป็นเพื่อนของเรานะ"
ผมยิ้มให้อีกครั้งแทนคำขอบคุณแล้วรีบเดินกลับไปยังโต๊ะของตัวเองก่อนที่บอมม์จะกลับเข้ามาเห็น
"มอคค่าแน่ใจแล้วหรอว่าจะไม่สมัครเรียนที่เดียวกับเรา" เพื่อนร่วมกลุ่มผมถามขึ้นเสียงจริงจังปนความตกใจหลังจากที่ได้ยินการตัดสินใจเลือกมหาวิทยาลัยที่ผมจะเข้าเรียนต่อ
"นั่นสิ อย่างแกสอบเข้าที่อื่นได้สบายเลยนะ"
"เราว่าเราคิดดีแล้วล่ะ"
"งั้นก็ตามใจแกล่ะกัน เก่งๆ อย่างแกเรียนที่ไหนก็จบอยู่ดี ตอนนี้เป็นห่วงตัวเองกันก่อนดีกว่าสมองน้อยๆ แบบนี้จะเรียนที่ไหนดี"
คำพูดติดตลกทำเอาคนในกลุ่มเผลอขำไปตามๆ กัน
'นั่นสิ จะเรียนที่ไหนถ้าตั้งใจก็จบได้เหมือนกัน'
'ขอให้เป็นการตัดสินใจที่ถูกด้วยเถอะ"
ผมภาวนากับตัวเอง
Talk By Writer
ไรท์คิดเหมือนกับมอคค่านะ จะเรียนที่ไหนถ้าตั้งใจก็จบเหมือนกันนะครับ
สำหรับตอนนี้ก็เป็นตอนพิเศษสั้นๆ (สั้นสุดพลัง)
ตอนนี้นักอ่านทุกคนก็ได้รู้ความจริงแล้วว่าที่มอคค่าได้เจอกับบอมม์อีกครั้งไม่ใช่เรื่องบังเอิญแต่เป็นความตั้งใจ
หลังจากนี้คงต้องมาลุ้นกันว่าความตั้งใจของมอคค่าคราวนี้จะสูญเปล่าหรือไม่
ติดตามชมตอนต่อไป
My Roommte : Friend 09 :Special Chapter By มอคค่า
ผมเดินเข้าไปเรียกเพื่อนร่วมห้องที่นั่งอยู่คนเดียวซึ่งเจ้าตัวเองดูจะตกใจนิดหน่อยที่ผมเดินเข้าไปทัก
"เอ่อ...บอมม์เพิ่งเดินออกไป" ลอตเต้หันรีหันขวางเหมือนทำตัวไม่ถูก
"เราเห็นแล้วล่ะ เราก็รอให้บอมม์ไม่อยู่เหมือนกันเพราะเรามีเรื่องจะคุยกับเต้"
"คุยกับเรา" ลอตเต้ชี้ตัวเองอย่างงงๆ
"ใช่ งั้นเราเข้าเรื่องเลยล่ะกัน เต้พอจะรู้มั้ยว่าบอมม์สอบเข้าเรียนที่ไหน" ผมรีบพูดเข้าประเด็นก่อนที่บอมม์จะเดินกลับเข้ามาในห้องแล้วทำให้ผมต้องหยุดคุยกับลอตเต้
"เอ่อ..."
"เราก็แค่อยากรู้" ผมทำหน้าตาวิงวอนสุดชีวิต
"มหาวิทยาลัยxxx"
"มหาวิทยาลัยเปิดหรอ" ผมแทบไม่เชื่อกับสิ่งที่ได้ยินเพราะระดับผลการเรียนของบอมม์สามารถสอบเข้าเรียนต่อที่มหาวิทยาลัยชั้นนำได้อย่างสบาย
"ดูเหมือนบอมม์จะตัดสินใจมาดีแล้วล่ะ ห้ามตอนนี้ก็คงไม่ทัน"
"เราไม่ได้คิดจะห้ามหรอก แล้วเต้ล่ะสอบเข้าที่ไหน"
"ก็ที่เดียวกับบอมม์นั่นล่ะ"
"ยังไงก็ขอบคุณนะที่ยังคุยกับเรา"
"จะขอบคุณทำไม มอคค่าก็ยังเป็นเพื่อนของเรานะ"
ผมยิ้มให้อีกครั้งแทนคำขอบคุณแล้วรีบเดินกลับไปยังโต๊ะของตัวเองก่อนที่บอมม์จะกลับเข้ามาเห็น
"มอคค่าแน่ใจแล้วหรอว่าจะไม่สมัครเรียนที่เดียวกับเรา" เพื่อนร่วมกลุ่มผมถามขึ้นเสียงจริงจังปนความตกใจหลังจากที่ได้ยินการตัดสินใจเลือกมหาวิทยาลัยที่ผมจะเข้าเรียนต่อ
"นั่นสิ อย่างแกสอบเข้าที่อื่นได้สบายเลยนะ"
"เราว่าเราคิดดีแล้วล่ะ"
"งั้นก็ตามใจแกล่ะกัน เก่งๆ อย่างแกเรียนที่ไหนก็จบอยู่ดี ตอนนี้เป็นห่วงตัวเองกันก่อนดีกว่าสมองน้อยๆ แบบนี้จะเรียนที่ไหนดี"
คำพูดติดตลกทำเอาคนในกลุ่มเผลอขำไปตามๆ กัน
'นั่นสิ จะเรียนที่ไหนถ้าตั้งใจก็จบได้เหมือนกัน'
'ขอให้เป็นการตัดสินใจที่ถูกด้วยเถอะ"
ผมภาวนากับตัวเอง
Talk By Writer
ไรท์คิดเหมือนกับมอคค่านะ จะเรียนที่ไหนถ้าตั้งใจก็จบเหมือนกันนะครับ
สำหรับตอนนี้ก็เป็นตอนพิเศษสั้นๆ (สั้นสุดพลัง)
ตอนนี้นักอ่านทุกคนก็ได้รู้ความจริงแล้วว่าที่มอคค่าได้เจอกับบอมม์อีกครั้งไม่ใช่เรื่องบังเอิญแต่เป็นความตั้งใจ
หลังจากนี้คงต้องมาลุ้นกันว่าความตั้งใจของมอคค่าคราวนี้จะสูญเปล่าหรือไม่
ติดตามชมตอนต่อไป