ไปต่อหรือพอ

ทำอะไรก็ไม่ดี ทำอะไรก็ไม่ถูกใจ
เวลามีเงินให้เขาก็คุยด้วย เวลาเงินหมด
เรียกกินข้าวสักคำก็ไม่มี เดินผ่านยังไม่ทักเลย
ต้องไปต่อหรือพอสักที เหนื่อย อยู่กับพ่อแม่ยังไม่ลำบากขนาดนี้เลย เงินมีให้หรือไม่ได้ให้ก็ไม่เคยบ่นเคยว่า แต่ไหนนี่ถึงเป็นแบบนี้ เลือกที่จะฝากชีวิตไว้ที่เขา หวังให้เขาปกป้องบ้าง เขากับไม่ปกป้องเราบ้างเลย มีกินไม่มีกินก็ไม่เคยสนใจ มีเงินก็ใช้คนเดียวให่แต่คนในครอบครัวเขา เราเลือกมาอยู่กับเขาก็เหมือนตัวคนเดียวแล้ว ยอมห่างอ้อมอกพ่แม่ตัวเอง เขายังไม่เห็นค่าเลย