จากใจเด็กออกมาอยู่คนเดียว

สวัสดี เราชื่อ กัส เราคุยกับทางครอบครัวว่าเราจะออกมาอยู่คนเดียว ไม่ใช่หนี แต่ก็ไม่ต่างหรอก พ่อแม่ห้ามแค่ช่วงแรกๆเท่านั้นแต่เราก็จะไป เราอยากทำงานมาก เราอยู่แบบไม่มีความสุข ฐานะครอบครัวเราถือว่าดี เราโดนเลี้ยงมาแบบลูกคุณหนูมาโดยตลอดไม่ต้องทำอะไรสักอย่าง ต่างกับเพื่อนที่เขาทำไร่ทำนา เราเป็นคนอีสานเกิดที่อีสานคะ ซึ่งเราก็อยากรู้รสชาติของชีวิตว่าจะเป็นยังไงหากเรามาใช้ชีวิตแบบนี้ แต่แม่เราห้ามตลอด
ไม่อยากให้ทำ เราเป็นเด็กขาดความอบอุ่น เพราะในครอบครัวมีแต่คนทำงาน จะไม่สนิทกันเลย
และแล้วนี่ก็ถือเงินแค่2000บาทที่แกทิ้งไว้ให้พร้อมกับคำว่า "ลูกไม่รักดี" เราก็ยืนยันว่าจะไป ถึงจะมีเงินแค่2พันก็เถอะ เราเลยไปเช่าหออยู่1เดือน ห้องว่างเปล่า จากที่เคยอยู่คอนโดหรูๆ กลับมาได้อยู่ห้องสีเหลี่ยมเล็กๆ ที่มีแค่ทีวีกับหมอน สุดๆเลยละคะชีวิต
จากที่เคยกินอาหารอเมริกัน กลับได้กินมาม่า ชีวิตเอาจริงๆน้ำตาเราไม่ตกนะ เรารู้สึกตื่นเต้นด้วยซ้ำ555
เราเหลือเงินอยู่1000 เราก็เลยไปซื้อสบู่แบรน.....มาขายพอประทังชีวิตได้ แต่เราขายของเก่ง
ขี้เกียจพูดเยอะ เอาง่ายๆนะ ตอนนี้เราผ่านจากจุดที่ไม่มีอะไรเลย มาได้ถึงจนเป็นเจ้าของแบรนครีมพันล้าน เราทำอยู่2-3ปี ตอนนี้ได้กลับไปกราบขอขมาทางที่บ้านพร้อมกับสร้างบ้านอีกหลังให้แก
ขอบคุณความแย่ อุปสรรค น้องๆอย่าทำตามเด็ดขาดนะคะ