ฝากถึงคนนั้นหน่อย ให้เขาได้อ่าน ใครรู้วิธีที่ลดความคิดถึงได้ แนะนำเราด้วยโว้ยย555

เราคุยกับคนๆนึง ในไลน์ (ไม่ขอบอกนะว่าได้ไลน์ได้ไง555) คุยกัน3อาทิตย์ โคตรถูกชะตาเลย แต่ละวันรีบทำตัวให้ว่างๆ เพื่อรอคุย มีความสุขที่ได้รัวแชท55 ที่ได้ส่งรูปโก๊ะๆให้ ส่งเพลงอ่อยๆให้กันฟัง คลิปตลกมั่งแหละ แลกเปลี่ยนเล่าเรื่องปัญญาอ่อน อยู่ไกลกันเป็นร้อยๆกิโล แต่ความคิดถึงโคตรถึงอะ เอาจริงๆชีวิตนี้กูไม่คิดเลยว่ากูจะรักใครผ่านตัวหนังสือ สำหรับเรามันมีความหมายมาก เราเชื่อทุกอย่างที่เขาพูดมา ไม่รู้ว่าเราบ้าหรือเราโง่ที่เชื่อ เรารู้สึกรักเขาจริงๆ โดยที่ไม่รู้จักชื่อจริงเขาด้วยซ้ำ ไปไหนเราต่างก็ถ่ายรูปรายงานกันเสมอ คอลกันบ้าง เขาก็คุยไม่เคยปฏิเสธ เราโทรไป บางทีไม่บอกด้วยซ้ำแต่ก็ไม่มีสายซ้อนอะไร เราเลยบ้าคิดไปว่าเขาไม่มีแฟน คุยกันบอกรัก เหมือนแฟนอะแค่ไม่ได้เจอ จนวันนึงเราเจอเฟสเขาทั้งๆที่เขาบอกว่า ไม่เล่นเฟส เราก็รู้ว่าเขามีแฟนแล้ว เราถามเขา เขาไม่พูด ไม่ขอโทษ ไม่ใยดี บล็อกไลน์หายไป เราจุกว่ะ เราไม่รู้จะระบายที่ไหน คือมีแค่เราอะ ที่คิดว่านี่คือความรัก ยอมรับว่าตัวเองโคตรโง่ แต่ก็ไม่เคยโกรธ มีแต่ความคิดถึง ที่มันมากจริงๆ มากจนน้ำตาไหลเลยว่ะ5555 อยากให้แกผ่านมาเจอกระทู้นี้นะ เราแค่อยากบอกว่าเรารัก และคิดถึงแก ไม่เคยโกรธ รู้ว่าไม่มีสิทธิ์อะไรจะคิดแบบนี้ แต่ก็ยังหวังเสมอ ว่าเราจะวนมาเจอกัน ไม่ว่าสถานะไหนเราก็ยังอยากรู้จักแกนะ ดูแลเขาให้ดีเหมือนที่ทำมาแหละ อย่าทำกับใครอีกนะ เดี๋ยวเขาตบแว่นแตก 555 เราก็จะคิดถึงแกไปเรื่อยๆ ขอบคุณที่เข้ามาเป็นความทรงจำ รักทางไกลครั้งแรกของเรา555 ไม่เหลือใครกลับมาคุยได้นะ ต่อให้กลับมาเพื่อจะไป เราก็ยินดี คิดถึงโว้ยยยแห้งงง