ก.) นรุตฺตมํ อตฺถจรํ นรานํ
ผู้อุดมกว่านรชน ผู้พระพฤติประโยชน์ เพื่อนรชนทั้งหลาย
เถรภาษิต: มมร ๒๕/๑๘๕/๑๔-๑๕.
ข.) คุณวา อนุรกฺขปริชโน สทา
สงเคราะห์บริวารชนทุกเมื่อ ดูแลบริวารชนตลอดกาล คือคุณของมหาบุรุษ
เถรภาษิต: มมร ๗๔/๓๔๕/๑๗-๑๘.
ฃ.) สพฺพํ ปรวสํ ทุกฺขํ
ประโยชน์อย่างใดอย่างหนึ่ง อันเป็นไปในอำนาจของคนอื่น จัดว่าเป็นทุกข์
เถรภาษิต: มมร ๔๔/๒๖๔/๒๐-๒๒.
“คนอื่น ๆ ทุกคน ในทางธรรมะแล้ว เขาอาจคิดว่าเป็นสิ่งต่อต้าน เพราะเห็นว่าอาจเป็นความจริงที่ไม่อำนวยต่อความผาสุก ตามรูปแบบจะทำจะพึงเป็นอยู่, ที่ไม่มีที่เว้นไว้ให้ เห็นความสุขอย่างเคยเป็น เพราะว่า ได้ความเป็นอยู่แบบใหม่ แล้วว่า “เทคโนโลยี” นั่นอะไร?กัน คนธรรมดาทุก ๆ คน มีชีวิตดั่งกับมีสมบัติพระจักรพรรดิ์เองทุกแห่ง
แค่แต่คิดเห็นตามนั่นอยู่สักหน่อย ก็เห็นจะไม่รู้ว่า ความคิดความรู้ ให้รู้สึกอยากจะบวชสักเล็กน้อย อาจจะมีอยู่บ้าง ตรงไหน? อย่างดีที่สุด เฉพาะคนที่มีปรีชาสามารถเหนือพระจักรพรรดิ์ ก็ควรจะรู้สึกแต่ว่า ตนเองเป็นพระเจ้า, ดั่งว่านี้ เมื่อความเจริญทางวิทยาศาสตร์ ไม่ให้คนต้องเห็นพุทธทวีปแห่งบทพุทธาภิรมย์ อย่างที่เราได้รู้ อย่างไรจะเห็น เหมือนๆกันกับคนครั้งพุทธกาล
เช่นนี้ควรต้องอาศัยงานพิพิธภัณฑ์ เพราะถ้าไม่เช่นนั้นแล้ว วิทยาศาสตร์แห่งความสะดวกสบาย คงจะมิให้เราเห็น ซึ่งศาสนธรรม ที่พระผู้ดีฝากเพียรเฝ้าแก้ปัญหา ให้คนได้พ้นจากทุกข์ยาก อาทิ ทุกข์กายมรณา เพลิงไหม้ แผ่นดินไหว ภูเขาไฟระเบิด ซึนามิ อุกาบาตถล่ม และน้ำท่วมโลก ฯ ตามแต่อันที่คนจะเห็นว่า การบวช (ใจ) อย่างโบราณบันทึกไว้ในตัวบทพิพิธภัณฑ์ ชนิดนั้น ๆ คงให้มีความสำคัญอยู่
อย่างหนึ่ง เทคโนโลยีอมตะ มีไว้ ยังจะเห็นว่า ดวงอาทิตย์ยังถึงที่ต้องดับ กัปแต่ละโกฏิกัปยังถึงต้องมีวัน ที่จะต้องสลาย มนุษย์น้อยนิดกับเทคโนโลยี (คง) จะต้องมีตาย (ควร) เราจะฝากไว้ ซึ่งจารึก อย่างไรดี, จะทำ อันที่จะทำ
ดั่งคนสมัยนี้ ถึงเวลาก่อนนี้ กลัวว่าจะไม่มี ต่อไปจากคนสมัยที่จะอธิบายยิ่งขึ้นไปยิ่งกว่า VDO กาลข้างหน้า ซึ่งชนิดอัศจรรย์พระเจ้าจักรพรรดิ์ ก็คงจะวิเศษไปมากอีก ยิ่งกว่านั้น, อันบุคคลคนๆหนึ่ง ในฐานปัจเจกบุคคล ตามสมัยยิ่งกว่า VDO นั้น คงจะให้บวชกันด้วยเหตุผลชนิดที่ว่า “จะไม่ต้องทำอะไร ๆ ไว้ จะต้องทำอย่างไร?”, ซึ่งผิดกับคนสมัยนี้ ซึ่งคิดกันอยู่แทบจะตลอดเวลาว่า จะต้องทำ จะต้องทำ.”
เวลาก่อนนี้ กลัวว่าจะไม่มี
ผู้อุดมกว่านรชน ผู้พระพฤติประโยชน์ เพื่อนรชนทั้งหลาย
เถรภาษิต: มมร ๒๕/๑๘๕/๑๔-๑๕.
ข.) คุณวา อนุรกฺขปริชโน สทา
สงเคราะห์บริวารชนทุกเมื่อ ดูแลบริวารชนตลอดกาล คือคุณของมหาบุรุษ
เถรภาษิต: มมร ๗๔/๓๔๕/๑๗-๑๘.
ฃ.) สพฺพํ ปรวสํ ทุกฺขํ
ประโยชน์อย่างใดอย่างหนึ่ง อันเป็นไปในอำนาจของคนอื่น จัดว่าเป็นทุกข์
เถรภาษิต: มมร ๔๔/๒๖๔/๒๐-๒๒.
“คนอื่น ๆ ทุกคน ในทางธรรมะแล้ว เขาอาจคิดว่าเป็นสิ่งต่อต้าน เพราะเห็นว่าอาจเป็นความจริงที่ไม่อำนวยต่อความผาสุก ตามรูปแบบจะทำจะพึงเป็นอยู่, ที่ไม่มีที่เว้นไว้ให้ เห็นความสุขอย่างเคยเป็น เพราะว่า ได้ความเป็นอยู่แบบใหม่ แล้วว่า “เทคโนโลยี” นั่นอะไร?กัน คนธรรมดาทุก ๆ คน มีชีวิตดั่งกับมีสมบัติพระจักรพรรดิ์เองทุกแห่ง
แค่แต่คิดเห็นตามนั่นอยู่สักหน่อย ก็เห็นจะไม่รู้ว่า ความคิดความรู้ ให้รู้สึกอยากจะบวชสักเล็กน้อย อาจจะมีอยู่บ้าง ตรงไหน? อย่างดีที่สุด เฉพาะคนที่มีปรีชาสามารถเหนือพระจักรพรรดิ์ ก็ควรจะรู้สึกแต่ว่า ตนเองเป็นพระเจ้า, ดั่งว่านี้ เมื่อความเจริญทางวิทยาศาสตร์ ไม่ให้คนต้องเห็นพุทธทวีปแห่งบทพุทธาภิรมย์ อย่างที่เราได้รู้ อย่างไรจะเห็น เหมือนๆกันกับคนครั้งพุทธกาล
เช่นนี้ควรต้องอาศัยงานพิพิธภัณฑ์ เพราะถ้าไม่เช่นนั้นแล้ว วิทยาศาสตร์แห่งความสะดวกสบาย คงจะมิให้เราเห็น ซึ่งศาสนธรรม ที่พระผู้ดีฝากเพียรเฝ้าแก้ปัญหา ให้คนได้พ้นจากทุกข์ยาก อาทิ ทุกข์กายมรณา เพลิงไหม้ แผ่นดินไหว ภูเขาไฟระเบิด ซึนามิ อุกาบาตถล่ม และน้ำท่วมโลก ฯ ตามแต่อันที่คนจะเห็นว่า การบวช (ใจ) อย่างโบราณบันทึกไว้ในตัวบทพิพิธภัณฑ์ ชนิดนั้น ๆ คงให้มีความสำคัญอยู่
อย่างหนึ่ง เทคโนโลยีอมตะ มีไว้ ยังจะเห็นว่า ดวงอาทิตย์ยังถึงที่ต้องดับ กัปแต่ละโกฏิกัปยังถึงต้องมีวัน ที่จะต้องสลาย มนุษย์น้อยนิดกับเทคโนโลยี (คง) จะต้องมีตาย (ควร) เราจะฝากไว้ ซึ่งจารึก อย่างไรดี, จะทำ อันที่จะทำ
ดั่งคนสมัยนี้ ถึงเวลาก่อนนี้ กลัวว่าจะไม่มี ต่อไปจากคนสมัยที่จะอธิบายยิ่งขึ้นไปยิ่งกว่า VDO กาลข้างหน้า ซึ่งชนิดอัศจรรย์พระเจ้าจักรพรรดิ์ ก็คงจะวิเศษไปมากอีก ยิ่งกว่านั้น, อันบุคคลคนๆหนึ่ง ในฐานปัจเจกบุคคล ตามสมัยยิ่งกว่า VDO นั้น คงจะให้บวชกันด้วยเหตุผลชนิดที่ว่า “จะไม่ต้องทำอะไร ๆ ไว้ จะต้องทำอย่างไร?”, ซึ่งผิดกับคนสมัยนี้ ซึ่งคิดกันอยู่แทบจะตลอดเวลาว่า จะต้องทำ จะต้องทำ.”