คือเรื่องมีอยู่ว่าเราพักในบ้านพักของที่ทำงานกับเพื่อนร่วมงาน เราทำกับข้าวกินเองมื้อเช้าและเที่ยง เราเคยชวนเค้ากินแล้วแต่เค้าบอกไม่กิน คงเกรงใจมั้ง😐 เพื่อนที่อยู่ด้วยกันเค้าสนิทกับหัวหน้ากับคนที่ทำงานเพราะทำงานมานาน ส่วนเราพึ่งทำงานได้ 6 เดือนยังไม่สนิทกับใครเท่าไร นิสัยเราส่วนตัวก็ค่อนข้างมีโลกส่วนตัวสูง ชอบกินข้าวคนเดียวเป็นเรื่องปกติ เพราะเป็นคนกินยากไม่ชอบทานผัก และไม่ทานเผ็ด คือรู้ตัวว่าเรื่องมากเลยทำกับข้าวกินเองดีกว่า เดี๋ยวแม่ค้าด่า 🤣🤣 มีวันหนึ่งหัวหน้าก็พูดแซวๆว่าทำกับข้าวกินไม่คิดจะชวนใครกินเลยหรอ กินอยู่คนเดียวอร่อยมั๊ย (พูดแนวทีเล่นทีจริง) แล้วเพื่อนร่วมงานคนอื่นเริ่มมาแซวอยู่เรื่อย ๆ ประมาณว่า วันนี้ทำไรกิน เอามาแบ่งบ้างสิ กินคนเดียวอร่อยมั๊ย กินไม่แบ่งใครเลย ฯลฯ คือคนที่ทำงานส่วนมากเค้าพูดประมาณว่าอยู่ด้วยกันต้องช่วยเหลือ เผื่อแผ่ มีน้ำใจต่อกัน คือมองว่าเรานิสัยไม่โอเค เราอึดอัดใจมากเลย
ว่าจะย้ายออกไปเช่าห้องอยู่เองสบายใจกว่า
อยากรู้ว่าเราควรปรับปรุงกับนิสัยของเรา
หรือควรปล่อยผ่านเรื่องนี้ แล้วชินกับคำพูดของคนที่ทำงาน
ชอบกินข้าวคนเดียวมันผิดมากหรอ ??
ว่าจะย้ายออกไปเช่าห้องอยู่เองสบายใจกว่า
อยากรู้ว่าเราควรปรับปรุงกับนิสัยของเรา
หรือควรปล่อยผ่านเรื่องนี้ แล้วชินกับคำพูดของคนที่ทำงาน