“เฮียครับ นายผมต้องการโปรแกรม เงินกู้ ผ่อนที่ดินจัดสรร...........”
โอเค เรื่องพวกนี้ไม่มีอะไร ลูกค้าอยู่ภาคอิสานใต้ ผมคุยกันต่ออีกสองสามหน ดูว่า ลูกค้า เอาอะไร เพิ่มเติมไหม ซึ่งผมเองยังไม่เคย คุยกับนายเขา มีเจ้าศักดิ์ พนักงาน คนนี้คุย ตลอด
จนในที่สุด
“ตกลงว่านายจะเอาโปรแกรมเฮียแน่ๆ นะครับ แต่นายอยากเจอเฮีย”
เอานะ ผมอยู่ชลบุรี แต่พวกเขาอยุ่ เมืองสุรินทร์กินสุรา
“นายคุณนัดกี่โมง”
“นายว่างตอน 13.00 ครับ” เจ้าศักดิ์ตอบ
คิดแล้วผมต้องไป นอนที่สุรินทร์ เลย หรือไม่ก็นอนโคราชแล้วเช้า ขับรถไปต่อที่สุรินทร์ ไกลเอาเรื่อง แต่งานนี้มั่นใจ มาก ว่านายเขาเอาแน่ เพราะไม่มั่นใจคงไม่วิ่งหอบหนังสือสัญญา ไปถึง เมืองช้าง
บ่ายๆ วันนั้นผมชวนลูกสาวนั่งรถเป็นเพื่อนไป ซึ่งลูกก็ชินแล้วกับการ ไปคุยงานกับพ่อ ไม่ว่าจะบุรีรัมย์ กาฬสินธ์ โคราช เป็นอันคืนนั้น ผม นอน โรงแรมแห่งหนึ่งแถว หน้า รชภ นครราชสีมา
เพิ่งอาบน้ำสบายๆ ดูทีวีกับลูก
“ว่าไงคุณศักดิ์”
“เฮีย พรุ่งนี้ มาเจอนายผม งานนี้ผมชงลูกให้ เฮียหมดเลย เฮียจะไม่ให้ค่าน้ำร้อนน้ำชา ผมบ้างเลยหรือ”
ผมก็งง เพราะไม่ได้เตี๊ยมกันล่วงหน้ามาก่อน ว่าจะมี ค่าคอมมิสชั่น
“เอ คุณไม่ได้บอกผมมาก่อนนะครับว่าจะให้มีค่าคอม” ผมติง
“แต่มันก็ควรมีไม่ใช่หรือ ผมชงเรื่องจนเฮียวิ่งมาถึงโคราช ได้แสดงว่าเฮียมั่นใจแล้วว่า งานนี้สำเร็จ ไงเฮีย นะผมขอเฮีย 20% แล้วกัน ไม่งั้นงานเฮียหลุด” ดูมันกวนตีนแล้ว ขอแบบมัดมือชกผมวิ่งมาครึ่งทางแล้วจะกลับผมก็เสียน้ำมันเปล่า จะรุกหน้าไม่ให้มันมันคงเผาผม กลางทางแน่ ผีถึงป่าช้าแล้วนี่หว่า
“เออ ตกลง” ผมตอบ
รุ่งขึ้นผมขับรถเข้า โชคชัย เข้าเส้นนางรอง ไปสุรินทร์ เจอนายเขา เป็นผู้ชายวัย เกือบหกสิบ ดูท่าทางเป็นกันเอง จัดการทุกอย่างเรียบร้อย สัญญาเรียบร้อย เจ้าศักดิ์ นั่ง เป็น ผู้กำกับตลอด
คือผมนะไม่ได้เสียดาย เงินค่าคอมมิสชั่น นะ เพราะถ้าบอกก่อนก็ จบ
เสร็จงาน ผมก็ขับรถเรื่อยๆ ออกจาก บริษัทลูกค้า
“เฮีย ผมขอค่าคอมมิสชั่นเฮียได้ไหม” เจ้าศักดิ์ตัวแสบมาอีกแล้ว
“เฮ้ยเช็ค ยังไม่ผ่านเลยผมเพิ่งเอง เช็คเข้า SCB เมื่อครู่ เอง”
“เช็คนายผมไงก็ผ่านเฮีย โอนให้ผมได้ไหม ขอจากยอดรวมเลย”
“ไม่ได้ ว้อย เช็คผ่านไหมยังไม่รู้ปรกติเขาให้ค่าคอม จากยอดที่เก็บได้ใคร เขาให้จากยอดรวม เช็คก็ยังเบิกไม่ได้” ผมว๊ากมั่ง ทีกูๆๆ เงินในมือกูแล้ว มาบี้ทวงเหมือนผมเป็นลูกหนี้ เหนื่อยนะว้อย
ไงผมก็ไม่ สำรองจ่ายก่อน ถ้าวุ่นวายผมจะโทรบอกนายเขา
วันรุ่งขึ้นเช็คผ่านผมก็โอนให้ ไป
จากนั้นก็เริ่มทำงาน
เวลาผ่านไปหนึ่งเดือน งานจบ ทดสอบ เรียบร้อย ผมโทรคุยกับนาย ของเจ้าศักดิ์ตลอด
“โอเค งานเรียบร้อยครับ” เสียงนายเขาพูด ผมงี้ดีใจงานจบแล้วว้อยได้เงินแล้วว้อย
“เดี๋ยวผมให้ ศักดิ์ไปโอนเงินให้นะ” นายเขาบอก
ผมก็ไม่เอะใจอะไร
ผ่านไปสิบวัน เงียบ ผมนี่ก็ใจเย็นเนอะ เวลาขนาดนี้ จริงแล้วสองสามวันต้องตามแล้ว งานยุ่งด้วย คือว่ากรรมกรไอที เป็นแต่ทำงานเวลา ทวงเงิน ไม่ค่อยมี ล่ำซำสรรพากร รักมาก
เงินไม่เข้าบัญชีผม
“คุณ ครับผมยังไม่ได้ค่าโปรแกรมเลย” ผมโทรไปหานายเจ้าศักดิ์ที่ สุรินทร์
“เฮ้ยผมให้ศักดิ์ ไปนานแล้วนะทำไมล่ะ เดี๋ยวขอ สิบนาที ผมโทรกลับ”
สิบนาทีผ่านไป
“ผมติดต่อแล้ว นะ ไอ้ศักดิ์ มันรับเงินไปแล้ว มันเอาไปหมุนก่อนแล้วยังไม่จ่ายคุณขอโทษมากๆ”
“แล้วผมทำไง”
“ขอเลขบัญชี คุณหน่อย แล้วไม่เกินสิบนาทีผมโอนให้ตรงเลย ส่วนไอ้ศักดิ์ผมไปเคลียร์เอง”
โล่งไปงานนี้ถือว่า นายเขาดีมาก
ผมเจอมาเยอะ พวก ค่าคอมมิสชั่น ค่าโปรแกรม วางแผนไว้ 50000 สุดท้าย พวกขอ 20% ผลเป็นไงผมต้องเอา 50000*1.3 เพื่อจะไม่ขาดทุน เพราะ คิด หัก แล้วมันจะมีค่าคอม + ภาษี ถ้าภาษี 3% ไม่มีปัญหา กรรมกรไอทีพลเมืองดียินดีจ่ายครับ
มีกระทั่ง หน่วยราชการ เคยนะ แถวปทุมธานี ค่าโปรแกรม 3หมื่น พวกบอกว่าต้อง Support 2 ปี ตอนนั้นผมอยู่อ่อนนุช โอวพระเจ้า ขับรถ อ่อนนุช-ปทุมธานี ค่าน้ำมันค่าทางด่วนห้าร้อยไม่อยู่ คิดว่า หมดไปเที่ยวละพันบาท สองปี ไปจะเหลืออะไร
ยังไม่พอ เจ้าหน้าที่โทรมาอีก
“ไม่มีของสมนาคุณให้ด้วยหรือคะ เช่นทีวี หรือ ตู้เย็นบริจาคให้เราบ้าง”
เฮ้ย กะอีแค่โปรแกรมสามหมื่นบาทนี่แหละนะ ถ้าสามล้านก็ว่าไปอย่างจะพาไปเลี้ยงดูปูเสื่อ อาบน้ำ เที่ยวบาร์เกย์ แถวอโศกเลย
ผม ไม่รับสายเลย แบบนี้คุยไม่รู้เรื่อง
จริงแล้วในวิชาคุณธรรม สำหรับพวกนี้ นายเลี้ยงคุณไม่อิ่มหรือ
ถ้าผมเป็น outsource ให้โรงงาน มี Contact กันเป็นรายปี ผม คิดค่าคอมมิสชั่น ยังไม่น่าเกลียด เท่ากับคุณเป็นพนักงาน ประจำ เขาจ้างมาทำงาน แบบนี้
คอมมิสชั่นกับคอรัปชั่น มันเรื่องเดียวกันนะครับ
หรือพูดภาษาชาวบ้าน
คนที่กินได้แม้แต่คนที่เลี้ยงคุณบ้านผมเรียก ปอบ !!
วิธีโกงกรรมกรไอที คอมมิสชั่น หรือคอรัปชั่น
โอเค เรื่องพวกนี้ไม่มีอะไร ลูกค้าอยู่ภาคอิสานใต้ ผมคุยกันต่ออีกสองสามหน ดูว่า ลูกค้า เอาอะไร เพิ่มเติมไหม ซึ่งผมเองยังไม่เคย คุยกับนายเขา มีเจ้าศักดิ์ พนักงาน คนนี้คุย ตลอด
จนในที่สุด
“ตกลงว่านายจะเอาโปรแกรมเฮียแน่ๆ นะครับ แต่นายอยากเจอเฮีย”
เอานะ ผมอยู่ชลบุรี แต่พวกเขาอยุ่ เมืองสุรินทร์กินสุรา
“นายคุณนัดกี่โมง”
“นายว่างตอน 13.00 ครับ” เจ้าศักดิ์ตอบ
คิดแล้วผมต้องไป นอนที่สุรินทร์ เลย หรือไม่ก็นอนโคราชแล้วเช้า ขับรถไปต่อที่สุรินทร์ ไกลเอาเรื่อง แต่งานนี้มั่นใจ มาก ว่านายเขาเอาแน่ เพราะไม่มั่นใจคงไม่วิ่งหอบหนังสือสัญญา ไปถึง เมืองช้าง
บ่ายๆ วันนั้นผมชวนลูกสาวนั่งรถเป็นเพื่อนไป ซึ่งลูกก็ชินแล้วกับการ ไปคุยงานกับพ่อ ไม่ว่าจะบุรีรัมย์ กาฬสินธ์ โคราช เป็นอันคืนนั้น ผม นอน โรงแรมแห่งหนึ่งแถว หน้า รชภ นครราชสีมา
เพิ่งอาบน้ำสบายๆ ดูทีวีกับลูก
“ว่าไงคุณศักดิ์”
“เฮีย พรุ่งนี้ มาเจอนายผม งานนี้ผมชงลูกให้ เฮียหมดเลย เฮียจะไม่ให้ค่าน้ำร้อนน้ำชา ผมบ้างเลยหรือ”
ผมก็งง เพราะไม่ได้เตี๊ยมกันล่วงหน้ามาก่อน ว่าจะมี ค่าคอมมิสชั่น
“เอ คุณไม่ได้บอกผมมาก่อนนะครับว่าจะให้มีค่าคอม” ผมติง
“แต่มันก็ควรมีไม่ใช่หรือ ผมชงเรื่องจนเฮียวิ่งมาถึงโคราช ได้แสดงว่าเฮียมั่นใจแล้วว่า งานนี้สำเร็จ ไงเฮีย นะผมขอเฮีย 20% แล้วกัน ไม่งั้นงานเฮียหลุด” ดูมันกวนตีนแล้ว ขอแบบมัดมือชกผมวิ่งมาครึ่งทางแล้วจะกลับผมก็เสียน้ำมันเปล่า จะรุกหน้าไม่ให้มันมันคงเผาผม กลางทางแน่ ผีถึงป่าช้าแล้วนี่หว่า
“เออ ตกลง” ผมตอบ
รุ่งขึ้นผมขับรถเข้า โชคชัย เข้าเส้นนางรอง ไปสุรินทร์ เจอนายเขา เป็นผู้ชายวัย เกือบหกสิบ ดูท่าทางเป็นกันเอง จัดการทุกอย่างเรียบร้อย สัญญาเรียบร้อย เจ้าศักดิ์ นั่ง เป็น ผู้กำกับตลอด
คือผมนะไม่ได้เสียดาย เงินค่าคอมมิสชั่น นะ เพราะถ้าบอกก่อนก็ จบ
เสร็จงาน ผมก็ขับรถเรื่อยๆ ออกจาก บริษัทลูกค้า
“เฮีย ผมขอค่าคอมมิสชั่นเฮียได้ไหม” เจ้าศักดิ์ตัวแสบมาอีกแล้ว
“เฮ้ยเช็ค ยังไม่ผ่านเลยผมเพิ่งเอง เช็คเข้า SCB เมื่อครู่ เอง”
“เช็คนายผมไงก็ผ่านเฮีย โอนให้ผมได้ไหม ขอจากยอดรวมเลย”
“ไม่ได้ ว้อย เช็คผ่านไหมยังไม่รู้ปรกติเขาให้ค่าคอม จากยอดที่เก็บได้ใคร เขาให้จากยอดรวม เช็คก็ยังเบิกไม่ได้” ผมว๊ากมั่ง ทีกูๆๆ เงินในมือกูแล้ว มาบี้ทวงเหมือนผมเป็นลูกหนี้ เหนื่อยนะว้อย
ไงผมก็ไม่ สำรองจ่ายก่อน ถ้าวุ่นวายผมจะโทรบอกนายเขา
วันรุ่งขึ้นเช็คผ่านผมก็โอนให้ ไป
จากนั้นก็เริ่มทำงาน
เวลาผ่านไปหนึ่งเดือน งานจบ ทดสอบ เรียบร้อย ผมโทรคุยกับนาย ของเจ้าศักดิ์ตลอด
“โอเค งานเรียบร้อยครับ” เสียงนายเขาพูด ผมงี้ดีใจงานจบแล้วว้อยได้เงินแล้วว้อย
“เดี๋ยวผมให้ ศักดิ์ไปโอนเงินให้นะ” นายเขาบอก
ผมก็ไม่เอะใจอะไร
ผ่านไปสิบวัน เงียบ ผมนี่ก็ใจเย็นเนอะ เวลาขนาดนี้ จริงแล้วสองสามวันต้องตามแล้ว งานยุ่งด้วย คือว่ากรรมกรไอที เป็นแต่ทำงานเวลา ทวงเงิน ไม่ค่อยมี ล่ำซำสรรพากร รักมาก
เงินไม่เข้าบัญชีผม
“คุณ ครับผมยังไม่ได้ค่าโปรแกรมเลย” ผมโทรไปหานายเจ้าศักดิ์ที่ สุรินทร์
“เฮ้ยผมให้ศักดิ์ ไปนานแล้วนะทำไมล่ะ เดี๋ยวขอ สิบนาที ผมโทรกลับ”
สิบนาทีผ่านไป
“ผมติดต่อแล้ว นะ ไอ้ศักดิ์ มันรับเงินไปแล้ว มันเอาไปหมุนก่อนแล้วยังไม่จ่ายคุณขอโทษมากๆ”
“แล้วผมทำไง”
“ขอเลขบัญชี คุณหน่อย แล้วไม่เกินสิบนาทีผมโอนให้ตรงเลย ส่วนไอ้ศักดิ์ผมไปเคลียร์เอง”
โล่งไปงานนี้ถือว่า นายเขาดีมาก
ผมเจอมาเยอะ พวก ค่าคอมมิสชั่น ค่าโปรแกรม วางแผนไว้ 50000 สุดท้าย พวกขอ 20% ผลเป็นไงผมต้องเอา 50000*1.3 เพื่อจะไม่ขาดทุน เพราะ คิด หัก แล้วมันจะมีค่าคอม + ภาษี ถ้าภาษี 3% ไม่มีปัญหา กรรมกรไอทีพลเมืองดียินดีจ่ายครับ
มีกระทั่ง หน่วยราชการ เคยนะ แถวปทุมธานี ค่าโปรแกรม 3หมื่น พวกบอกว่าต้อง Support 2 ปี ตอนนั้นผมอยู่อ่อนนุช โอวพระเจ้า ขับรถ อ่อนนุช-ปทุมธานี ค่าน้ำมันค่าทางด่วนห้าร้อยไม่อยู่ คิดว่า หมดไปเที่ยวละพันบาท สองปี ไปจะเหลืออะไร
ยังไม่พอ เจ้าหน้าที่โทรมาอีก
“ไม่มีของสมนาคุณให้ด้วยหรือคะ เช่นทีวี หรือ ตู้เย็นบริจาคให้เราบ้าง”
เฮ้ย กะอีแค่โปรแกรมสามหมื่นบาทนี่แหละนะ ถ้าสามล้านก็ว่าไปอย่างจะพาไปเลี้ยงดูปูเสื่อ อาบน้ำ เที่ยวบาร์เกย์ แถวอโศกเลย
ผม ไม่รับสายเลย แบบนี้คุยไม่รู้เรื่อง
จริงแล้วในวิชาคุณธรรม สำหรับพวกนี้ นายเลี้ยงคุณไม่อิ่มหรือ
ถ้าผมเป็น outsource ให้โรงงาน มี Contact กันเป็นรายปี ผม คิดค่าคอมมิสชั่น ยังไม่น่าเกลียด เท่ากับคุณเป็นพนักงาน ประจำ เขาจ้างมาทำงาน แบบนี้
คอมมิสชั่นกับคอรัปชั่น มันเรื่องเดียวกันนะครับ
หรือพูดภาษาชาวบ้าน
คนที่กินได้แม้แต่คนที่เลี้ยงคุณบ้านผมเรียก ปอบ !!