ผมอยากรู้ครับ

ผมแอบชอบผู้หญิงคนหนึ่งตั้งแต่ ม.1 แล้วครับ ตอนเข้าโรงเรียนมาผมก็เป็นคนที่ไม่ค่อยตั้งใจเรียนอะไรหรอกครับ แต่เขาเป็นคนที่เรียนเก่งมากแต่เขาไม่ค่อยคุยกับผู้ชายเท่าไหร่ครับ ผมชอบเขาตั้งแต่เข้าห้องมาเพื่อเลือกที่นั่งเลยครับ ผมเลยตั้งใจว่าจะตั้งใจเรียนให้ได้อันดับสูงๆเพื่อเข้าหาเขาให้ได้ ผมเลยตั้งใจเรียน ขยันส่งงานทุกงาน (ตั้งแต่ ม.1 ถึงตอนนี้ผมไม่เคยขาดส่งงานเกินกำหนดแม้ซักครั้งเดียวเลยครับ) จนคะแนนสอบกลางภาค ปลายภาคก็เริ่มดีขึ้นเรื่อยๆครับ แต่ ม.1 เขาอยู่อันดับ 1 ของห้องเลยครับ แต่ผมก็ยังอยู่อันดับที่ 5-6 ผมเลยพยายามตั้งใจเรียนมากขึ้นอีก จนม.2 ผมได้อันดับที่ 1 ของห้องครับ และแล้วเราก็เริ่มคุยกันครับ ครั้งแรกเขาก็ทักมาหาผมเรื่องงาน ผมดีใจมากๆเลยครับ เพราะปกติผมได้แต่นั่งส่องเฟสเขา (แม้เขาไม่ได้ลงอะไรเลย) นั่งดูเขาว่าเมื่อไหร่จะออนเฟส ผมไม่ใช่ตั้งใจเรียนอย่างเดียวนะครับ ผมพยายามทำให้ผมเป็นคนใจดีมากๆ จนตนเองเหนื่อยอะครับ แต่ผมก็ยังยิ้มได้นะครับ เพราะเวลานึกถึงเขาความเหนื่อยก็หายไป คงเข้าใจกันนะครับ เวลาคนมีความรักจะเป็นอย่างไร ผมกับเขาก็แชทมาเรื่อยๆครับแชทผมกับเขาสนิทกันมากๆเลยครับ ตั้งใจชื่อแชทเฟสมุ้งมิ้ง สีแชทก็สีม่วง แต่เขากับผมเวลาเจอหน้ากันไม่ค่อยคุยกันครับ ทำให้ผมคิดไปไกลเลยย แต่แล้วพอขึ้น ม.3 ครับ เขาก็เริ่มเปลี่ยนไปครับ จากที่เขาไม่ค่อยคุยกับผู้ชาย เขาก็เริ่มเข้าหาผู้ชายในห้อง เพื่อนผู้ชายในห้องชอบแซวแกล้งเล่นเขา แต่เขาไม่เล่นกับผมเลย แต่ชอบทักแชทถามการบ้านผมเสมอๆ ทุกวันเลยด้วยซ้ำ ผมก็คิดไปไกลอีกสิครับ เขาคงเขินเราแน่ๆอะไรประมาณนั้น ผมมีคนมาชอบผมเยอะนะครับ แต่ผมเมินคนที่มาชอบผมหมดผมกลับเทใจให้เขาคนเดียวเสมอมา บางวันผมมีการบ้านเยอะมากๆ แต่ผมบอกเขาว่าไม่มีแล้วก็สอนการบ้านเขาให้ พร้อมกับคุยแชทเล่นๆอีกด้วยครับจนผมนอนตี 1 - ตี2 อะครับ เราเคยกลับบ้านด้วยกันด้วยนะครับ ผมเคยให้ของขวัญวันเกิดเขาด้วยและเขาก็ทักแชทมาบอกขอบคุณผมด้วยครับ แล้วบอกว่าชอบมากก และแล้ว.. พอขึ้นม.4 ครับ ทุกอย่างมันก็เริ่มเปลี่ยนไปและชัดเจนมากขึ้นเรื่อยๆ ผมสังเกตุเห็นแชทเพื่อนผมครับเห็นตั้งชื่อแชทกับคนที่ผมชอบมุ้งมิ้งมากๆ ผมใจตกเลยครับ วันนั้นเขาทักผมมาผมกลับไม่ตอบแชทเขาครับ เพราะมันเจ็บมากๆครับ(แต่นั้นมันแค่ครั้งแรกครับ) 2 วันต่อมา เขาทักแชทผมมาว่า เธอคงรำคาญเราสินะ ไม่ตอบแชทเราเลย ผมก็เริ่มใจอ่อนแล้วสิครับ แต่แล้ว ... 2 อาทิตย์ ผ่านมาครับ เพื่อนผมต่างห้องซึ่งเคยอยู่ห้องเดียวกันตอนม ต้น กลับมาชอบคนที่ผมชอบครับ ซึ้งผมได้ยินมาจากปากเพื่อนผมเลย แต่เพื่อนผมบอกว่าบอกชอบคนที่ผมชอบไปแล้ว แต่คนที่ผมชอบบอกว่า ยังไม่อยากคิดอะไร ประมาณนี้อะครับ ซึ้งวันนั้นผมก็สบายใจไประดับหนึ่งได้อะครับ แต่แล้ววันต่อมา เพื่อนที่ชอบคนที่ผมชอบ มาหาที่ห้องตอนกลางวันบ่อยๆ มานั่งใกล้คนที่ผมชอบ .. คนที่ผมชอบกลับคุยเล่นกับมันด้วยครับ ซึ่งเป็นอย่างงี้ทุกวัน ว่างเป็นต้องเห็นมาหาคนที่ผมชอบตลอด ซึ้งครั้งแรกผมก็ไม่คิดอะไรมากนะครับ คงกลับมาเป็นเพื่อนกันเหมือนเดิมสินะ แต่แล้วผมก็รู้ทีหลังจากเพื่อนผมอีกคนว่า เพื่อนที่ชอบคนที่ผมชอบเนี่ยมันคุยวิดีโอคอลกับคนที่ผมชอบเป็นชั่วโมงๆ ทุกวันตลอดเลย ซึ้งไอทุกวันนั้นอะ ผมแม้งก็นั่งโง่สอนการบ้านให้เขาและคิดไปไกลคนเดียวมาตลอด ผมแม้งไม่สามารถระบายเรื่องนี้ให้ใครฟังได้เลย ผมต้องร้องไห้คนเดียวเป็นสิบรอบ ร้อยรอบก็ไม่มีใครมาสนใจ ที่ผ่านมา 3 ปี จะ 4 ปีแล้ว ผมแม้งก็นั่งโง่โดนเขาหลอกใช้มาตลอดหรอครับ ผมไม่อยากคุยกับคนที่ผมชอบแล้ว แต่เขาก็ยังจะทักมา ผมโคตรอึดอัดเลยครับพี่ๆ ผมใช้ชีวิตตั้งใจเรียนโดยมีเขาเป็นแรงบรรดาลใจมาตลอด ตอนนี้ผมแม้งโคตรหดหู่เลยครับ ผมไม่รู้ทางออกแล้วครับ หน้าผมเป็นคนอมทุกข์ตลอดเวลา จนทำให้เพื่อนไม่ค่อยคุยกับผมแล้ว ผมไม่รู้จะทำยังไงครับ ทุกวันนี้ผมต้องมาทนเห็นคนที่ผมชอบมาคุยกับไอนั้นตลอด