วันนี้อยากมาแชร์ประสบการณ์ ที่เพิ่งเกิดไม่นานนี้เองค่ะ ถ้าเขียนผิดเขียนถูกขออภัยด้วยน่ะค่ะ
เรามีเพื่อนที่สนิทๆอยู่สองคนค่ะ เพื่อน 1 กับเพื่อน 2 ทั้งคู่เป็นสามี ภรรยากัน ปกติเราไมาเคยไม่ไถ่ถาม ความเป็นอยู่ครอบครัวของเพื่อนอยู่แล้ว มีบ้างเพื่อน 1 จะโทรมาปรับทุกข์โน้นนี่นั้น แต่ทุกครั้งก็ไม่เคยออกความคิดเห็นมากนัก เพราะ กลัวปัญาผัวๆเมียๆเนี้ยหล่ะ แต่ก็ไม่พ้นจนได้ มีอยู่คืนนึงเพื่อน 1 โทรหาว่าให้มานับหลานหน่อย (ลูกของเพื่อน 1 และเพื่อน 2 ) เพราะกำลังมีปัญหากัน เจ้าตัวน้อย เราเห็นมาตั้งแต่เกิด ก็รู้สึกห่วงหลานอย่างเดียว ไม่ได้อยาก
เรื่องเค้าหรอห จากใจจริงเลย เพอเราบอกแฟน แฟนเราก็เตือนอยู่ว่า อย่าไปยุ่งเลย แต่ด้วยความที่ว่า เราห่วงหลานจริงๆค่ะ ตัดสินใจขับรถออกไปที่บ้านเพือน เห็นเพื่อน 1 กำลังร้องไห้ กับเจ้าตัวน้อย ใน car seat แล้วสุดท้ายเพื่อนก็ตามมาพักที่บ้านเราค่ะ
คืนวันนั้น ตอนตีสามกว่า เพื่อน 2 มาตามเมีย (เพื่อน 1) ที่บ้านเรา แล้วเกิดมีปากเสียงกัน เพือน 2 เลยเกิดบันดาโทสะตบตีเมีย ( เพื่อน 1 ) ในบ้านเรา ช่วยกันห้ามหลายคน รวมทั้งแม่เราด้วย ก็ล้มลงกับพื่น แต่แฟนเราหลับอยู่
ตอนนั้นเราเป็นคนเดียวที่มีสติ เหมือนทุกคนจะเมากันหมด เราก็มีอารมณ์โกรธมาก ว่าทำไม ไม่เกรงใจกันเลย แต่ก็เคยคิดจะโทรแจ้งตำหรวจน่ะค่ะ เพราะ เพื่อน 2 ก็ไม่ใช่อื่นที่ไหน เพื่อนเราเองเหมือนกัน
ได้แต่คุยปลอบโยนเพื่อน 1 คิดดีๆใจเย็น โทรแจ้งตำหรวจก็เท่านั้น เดี๋ยวก็ต้องไปประกันตัวออกมาอยู่ดี ปเพื่อน 1 ก็ยืนกรางอย่าวเดียวจะเลิกๆ
แต่บทสรุปสุดท้าย ก็กลับมาดีกัน แต่กลับกลายเป็นว่าเพื่อน 2 มาโกรธเรา หาว่าเราจะโทรแจ้งตำหรวจ ว่าเราไม่เห็นแก่ความเป็นเพื่อนเลย คือ ซึ่งเราก็ไม่ได้แจ้งเลย เพราะถ้าคิดจะทำ ทำไปแล้วค่ะ แต่ไม่ทำ แต่ว่า โกรธ ว่าทำไมถึงกล้าตบตีเพื่อน 1 ในบ้านเราแบบนี้
แล้วนั้นก็คือ สุดท้ายผัวเมียดีกัน แต่กูกลายเป็นหมา
ช่วยคนไม่หวังผล แต่ที่ได้รับ ไม่ใช่คำขอบคุณ แต่กลับเป็นความรู้สึกแย่ๆ
เข้าใจแล้วค่ะทำไมคนบางกลุ่มถึงได้เพิกเฉย เวลาเห็นผัวเมียตีกัน ไม่มีใครอยากห้าม ก็เพราะมันเแนแบบนี่เอง
ทำอะไรไม่ได้ แต่ทำใจต่ะ
ใครเคยเจอเหตุการณ์ เพื่อนทะเลาะกับสามี แล้วมาปรึกษาเรา แต่สุดท้ายดีกัน แต่บทสรุปคือ มาโทษเรา
เรามีเพื่อนที่สนิทๆอยู่สองคนค่ะ เพื่อน 1 กับเพื่อน 2 ทั้งคู่เป็นสามี ภรรยากัน ปกติเราไมาเคยไม่ไถ่ถาม ความเป็นอยู่ครอบครัวของเพื่อนอยู่แล้ว มีบ้างเพื่อน 1 จะโทรมาปรับทุกข์โน้นนี่นั้น แต่ทุกครั้งก็ไม่เคยออกความคิดเห็นมากนัก เพราะ กลัวปัญาผัวๆเมียๆเนี้ยหล่ะ แต่ก็ไม่พ้นจนได้ มีอยู่คืนนึงเพื่อน 1 โทรหาว่าให้มานับหลานหน่อย (ลูกของเพื่อน 1 และเพื่อน 2 ) เพราะกำลังมีปัญหากัน เจ้าตัวน้อย เราเห็นมาตั้งแต่เกิด ก็รู้สึกห่วงหลานอย่างเดียว ไม่ได้อยาก
คืนวันนั้น ตอนตีสามกว่า เพื่อน 2 มาตามเมีย (เพื่อน 1) ที่บ้านเรา แล้วเกิดมีปากเสียงกัน เพือน 2 เลยเกิดบันดาโทสะตบตีเมีย ( เพื่อน 1 ) ในบ้านเรา ช่วยกันห้ามหลายคน รวมทั้งแม่เราด้วย ก็ล้มลงกับพื่น แต่แฟนเราหลับอยู่
ตอนนั้นเราเป็นคนเดียวที่มีสติ เหมือนทุกคนจะเมากันหมด เราก็มีอารมณ์โกรธมาก ว่าทำไม ไม่เกรงใจกันเลย แต่ก็เคยคิดจะโทรแจ้งตำหรวจน่ะค่ะ เพราะ เพื่อน 2 ก็ไม่ใช่อื่นที่ไหน เพื่อนเราเองเหมือนกัน
ได้แต่คุยปลอบโยนเพื่อน 1 คิดดีๆใจเย็น โทรแจ้งตำหรวจก็เท่านั้น เดี๋ยวก็ต้องไปประกันตัวออกมาอยู่ดี ปเพื่อน 1 ก็ยืนกรางอย่าวเดียวจะเลิกๆ
แต่บทสรุปสุดท้าย ก็กลับมาดีกัน แต่กลับกลายเป็นว่าเพื่อน 2 มาโกรธเรา หาว่าเราจะโทรแจ้งตำหรวจ ว่าเราไม่เห็นแก่ความเป็นเพื่อนเลย คือ ซึ่งเราก็ไม่ได้แจ้งเลย เพราะถ้าคิดจะทำ ทำไปแล้วค่ะ แต่ไม่ทำ แต่ว่า โกรธ ว่าทำไมถึงกล้าตบตีเพื่อน 1 ในบ้านเราแบบนี้
แล้วนั้นก็คือ สุดท้ายผัวเมียดีกัน แต่กูกลายเป็นหมา
ช่วยคนไม่หวังผล แต่ที่ได้รับ ไม่ใช่คำขอบคุณ แต่กลับเป็นความรู้สึกแย่ๆ
เข้าใจแล้วค่ะทำไมคนบางกลุ่มถึงได้เพิกเฉย เวลาเห็นผัวเมียตีกัน ไม่มีใครอยากห้าม ก็เพราะมันเแนแบบนี่เอง
ทำอะไรไม่ได้ แต่ทำใจต่ะ