สวัสดีค่ะนี้เป็นกระทู้แรกของฉัน ฉันตัดสินใจอยู่นานกว่าจะตั้งกระทู้ มันอึดอัด จะคุยกับใครก็ไม่ได้ ระบายในเฟสก็ไม่ได้ เลยตัดสินใจยกความอัดอั้นตันใจนี้ออกโดยการมาระบายในนี้แทน ฉันกับแฟนคบกันมา3-4ปีแล้ว เราอายุประมาณ25-26 เราอยู่ด้วยกันแต่ยังไม่ได้แต่งงานหรือจดทะเบียน หลายคนอยากให้จดแต่ตัวฉันไม่อยากจด เป็นเพราะว่าฉันไม่มั่นใจว่าจะฝากชีวิตฉันไว้กับเขาได้ ตลอดเวลาที่อยู่ที่คบกัน เขามักจะคิดอะไรเองไม่ค่อยได้ต้องคอยบอกให้ทำอยู่เสมอ เมื่อก่อนอยู่บ้านแฟน ช่วยทางบ้านแฟนดูแลกิจการ ตัวแฟนฉันก็มักจะไม่ค่อยคิดเองว่าแต่ละวันควรจะทำงานอะไรบ้าง ต้องคอยบอกคอยสั่งให้ทำ บ้างทีก็เข้าห้องน้ำเล่นมือถือนานๆวันละหลายครั้ง บางครั้งก็ต้องไปเรียกที่หน้าห้องน้ำให้มาช่วยงาน บางครั้งก็คิดการใหญ่จะทำนู้นนี่นั้น แต่ก็ไม่เคยลงมือทำเลย ฉันก็เหนื่อยกับการที่ต้องเป็นผู้นำ เหนื่อยกับการที่ต้องคอยพูดคอยบอกเหมือนกันเลยคิดว่าถ้าออกมาหางานทำไม่อยู่ที่บ้านเขาแล้ว เขาอาจจะคิดอะไรเองได้บ้าง รู้จักโตเป็นผู้ใหญ่บ้าง เลยตัดสินใจมาหางานทำกันและแยกตัวออกมาจากบ้านแฟน ตอนนี้แฟนฉันทำงาน8โมงเช้าเลิกงาน5โมงหรือไม่ก็2ทุ่ม พอเลิกงานเสร็จแฟนฉันก็จะไปกินข้าว กลับหอมาก็เล่นเกมส์ ดูยูทูป ดูทีวี เล่นมือถือ อาบน้ำนอน แล้วก็ทำห้องรกให้ฉันตามเก็บตลอด ผ้าไม่ซัก จานไม่ล้าง กินไหนวางนั่น ห้องน้ำไม่เคยล้าง บ้านไม่เคยกวาด ถ้าไม่บอกให้เก็บผ้าก็ไม่เก็บ ผ้าแห้งแล้วก็ต้องมาเปียกฝนอีก ถ้าไม่บอกให้เอาขยะไปทิ้งก็ไม่เอาไปทิ้ง ถ้าน้ำไม่หมดก็ไม่เอาไปกรอก ส่วนมากเขาจะกลับมากินข้าวที่ห้อง เขาก็จะเป็นคนที่กินน้ำเป็นส่วนใหญ่ มีหลายครั้งที่น้ำในห้องหมด แล้วฉันไม่รู้ ตอนดึกฉันหิวน้ำก็ไม่มีน้ำกิน บางทีดึกๆปวดหัวจะกินยาก็ไม่มีน้ำกิน เสื้อผ้าถอดแล้วไม่ค่อยจะลงตะกร้า พาดไปทั่วห้อง โซฟา เก้าอี้ นู้นนี้นั้นทั่วห้องไปหมด ฉันก็ทำงาน8โมงเช้าเลิกงาน5โมงเย็นเหมือนกัน ฉันก็เหนื่อยที่ต้องเจอกับแบบนี้ทุกวันๆ ถ้าเดือนไหนเงินไม่พอใช้ ฉันก็ต้องเป็นคนไปขอยืมคนอื่นบ้าง เอาของมีค่าไปขายบ้าง เคยมีทอง มีกล้อง มีโน๊ตบุ๊คตอนนี้เอาไปขายหมดแล้ว ฉันเหนื่อยเหลือเกินกับการเป็นผู้นำ เหนื่อยกับการมีแฟนที่คิดอะไรเองไม่เป็น ไม่รู้จักโตและต้องคอยดูแลเขา มันเหมือนฉันได้สามีที่ฉันต้องคอยเลี้ยงเหมือนลูก ฉันอยากจะอยู่คนเดียวเหลือเกิน ในใจคิดอยากจะเลิกอยากจะบอกเลิกอยู่หลายครั้ง แต่ฉันไม่อยากทำให้เขาและครอบครัวเขาต้องเสียใจ ฉันจึงทำได้แค่ทน หรือหวังว่าสักวันเขาจะเปลี่ยนไปในทางที่ดีขึ้น หรือไม่สักวันเขาอาจจะเป็นคนออกไปจากชีวิตฉันเอง หรือสักวันฉันทนไม่ไหวก็คงจะเป็นคนไปเอง สุดท้ายนี้ขอบคุณพื้นที่นี้ที่ให้ได้ระบาย และขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านและแนะนำค่ะ
มีสามีที่คิดอะไรเองไม่เป็น ตัดสินใจอะไรไม่ได้ ดีแต่พูดแต่ไม่เคยลงมีทำอะไร เหนื่อยใจมากค่ะ ทำยังไงดีค่ะ