ขอเกริ่นนำก่อนนะครับ ......
แฟนเก่าคนนี้ผมเคยคบกันตั้งแต่สมัยผมเรียนอยู่ ปวส. จนเลิกลากันไปเพราะเขามีคนของเขาอยู่แล้ว (แฟนเขาจับได้ก็โทรมาคุยกับผม !! ผมก็เพิ่งรู้ก็เลยตัดสินใจหลีกทางไม่ขอยุ่งอีก) และเมื่อผมเรียนจบ ปวส. ผมก็ไปเรียนต่อ ป.ตรี ที่ต่างจังหวัด ระหว่างที่ผมไปเรียนต่อก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้นเรียนจบผมก็ไปทำงานแถวนิคมอุตสาหกรรมต่างจังหวัดอีกแหละครับ จนผมลาออกจากงานกลับมาหางานทำแถวๆบ้านเพื่อนที่จะได้อยู่ดูแลยายและแม่ด้วย
เข้าเรื่องเลยดีกว่าครับ ......
เรื่องมาเกิดตอนที่ผมกลับมาทำงานอยู่แถวบ้านนี่แหละครับ จำได้ว่าวันนั้นเป็นวันหยุดผมก็ไปเดินเที่ยวเดินซื้อของที่ห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่งจนผมกับเขาได้เจอกัน เขาเป็นฝ่ายทักผมก่อนผมก็ไม่ได้อะไรก็คุยๆไปตามประสาคนรู้จักกัน (แต่....ผมไม่ได้คิดอะไรไปมากกว่าคนเคยรู้จักกันเลยนะครับ)
ก็คุยกันสักพักผมก็ขอตัวแยกออกมาไปซื้อของต่อ หลังจากวันที่เจอกันได้ประมาณ 2-3 วัน เขาก็เพิ่มเพื่อน Facebook ผมมา ผมก็รับแต่ก็ไม่ได้คิดอะไรอีกแหละครับ เขาก็ทักมาผมก็คุยปกติ !! แล้วอยู่อยู่ดีๆเขาก็ได้บอกผมว่า ... ขอแทนแฟนเก่าว่าชื่อ A นะครับ และแทนตัวผมชื่อ B
A : พี่เลิกกับแฟนนานแล้วนะ แล้วตอนนี้ก็ไม่ได้มีใคร เรากลับมาเริ่มต้นกันใหม่ได้ไหม มาหาพี่บ้างได้ไหม
B : อย่าเลยพี่A มันกลับไปไม่ได้แล้วอ่ะ อีกอย่ามันจบมานานมากหลายปีแล้ว
A : แต่พี่ยังรู้สึกเหมือนเดิมกับ B ทุกอย่างนะ
B : ผมก็ปฏิเสธทุกวิถีทาง !@#$%&ร้องไห้_+)(*^%$#@
A : พี่พยายามโทรติดต่อ B แต่ไม่เคยติดเลย เปลี่ยนเบอร์หรอ ? พี่อาจจะไม่ดีในสายตา B เลยก็ได้มั้งในตอนนั้น แต่พี่ก็ไม่เคยลืม B นะ
B : ไม่หรอกตอนนั้นที่ไม่อยากคุยเหมือนแบบว่ามันรู้สึกไม่ดีอ่ะ เหมือนไปแย่งคนอื่นมา มันรู้สึกผิด
A : แต่ตอนนี้เปิดเผยได้แล้วนะ ไม่ต้องหลบซ่อนใคร ให้โอกาสอีกสักครั้งได้ไหม
B :ไม่อ่ะ เป็นไปไม่ได้แล้ว เต็มที่เป็นได้แค่เพื่อนคุย พี่น้องกันอ่ะสบายใจสุดแล้ว !@#$%^^&**())_+
ถ้านั่งพิมพ์ก็คงไม่จบ เอาเป็นว่าผมตัดบททุกอย่างที่จะไม่กลับไป !! ผมไม่ได้ใจร้ายใช่ไหมครับ ? ผมทำถูกแล้วใช่ไหมครับ ? ถ้าถามผมว่าสงสารพี่เขาไหมผมก็สงสารนะ เห็นใจด้วย แต่ตัวผมเองไม่ได้ปกติเหมือนเมื่อก่อนแล้ว ... ที่ผมปฏิเสธไปเพราะผมมีเชื่อ HIV ผมไม่อยากให้เขามาเจอสิ่งร้ายๆแบบผม ไม่อยากดึงเขามาเจออะไรแบบนี้ และผมไม่อยากสร้างบาป ถ้าให้ผมเลือกที่จะบอกเขาไปตรงๆว่าผมมี HIV นะมันก็เป็นอะไรที่ยากมากที่จะบอกใครต่อใครและคงไม่มีใครรับได้ด้วยครับที่จะคบกับผม อีกอย่างโลกมันแคบถ้าเขาเอาไปพูดต่อก็เกมส์เลยครับชีวิตนี้
และปัจจุบันนี้ผมก็เลยบล็อกเขาทุกช่องทางการติดต่อเลย ผมไม่ได้เป็นคนใจดำใช่ไหมครับ ?
ว่าด้วยเรื่องของแฟนเก่า ช-ช
แฟนเก่าคนนี้ผมเคยคบกันตั้งแต่สมัยผมเรียนอยู่ ปวส. จนเลิกลากันไปเพราะเขามีคนของเขาอยู่แล้ว (แฟนเขาจับได้ก็โทรมาคุยกับผม !! ผมก็เพิ่งรู้ก็เลยตัดสินใจหลีกทางไม่ขอยุ่งอีก) และเมื่อผมเรียนจบ ปวส. ผมก็ไปเรียนต่อ ป.ตรี ที่ต่างจังหวัด ระหว่างที่ผมไปเรียนต่อก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้นเรียนจบผมก็ไปทำงานแถวนิคมอุตสาหกรรมต่างจังหวัดอีกแหละครับ จนผมลาออกจากงานกลับมาหางานทำแถวๆบ้านเพื่อนที่จะได้อยู่ดูแลยายและแม่ด้วย
เข้าเรื่องเลยดีกว่าครับ ......
เรื่องมาเกิดตอนที่ผมกลับมาทำงานอยู่แถวบ้านนี่แหละครับ จำได้ว่าวันนั้นเป็นวันหยุดผมก็ไปเดินเที่ยวเดินซื้อของที่ห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่งจนผมกับเขาได้เจอกัน เขาเป็นฝ่ายทักผมก่อนผมก็ไม่ได้อะไรก็คุยๆไปตามประสาคนรู้จักกัน (แต่....ผมไม่ได้คิดอะไรไปมากกว่าคนเคยรู้จักกันเลยนะครับ)
ก็คุยกันสักพักผมก็ขอตัวแยกออกมาไปซื้อของต่อ หลังจากวันที่เจอกันได้ประมาณ 2-3 วัน เขาก็เพิ่มเพื่อน Facebook ผมมา ผมก็รับแต่ก็ไม่ได้คิดอะไรอีกแหละครับ เขาก็ทักมาผมก็คุยปกติ !! แล้วอยู่อยู่ดีๆเขาก็ได้บอกผมว่า ... ขอแทนแฟนเก่าว่าชื่อ A นะครับ และแทนตัวผมชื่อ B
A : พี่เลิกกับแฟนนานแล้วนะ แล้วตอนนี้ก็ไม่ได้มีใคร เรากลับมาเริ่มต้นกันใหม่ได้ไหม มาหาพี่บ้างได้ไหม
B : อย่าเลยพี่A มันกลับไปไม่ได้แล้วอ่ะ อีกอย่ามันจบมานานมากหลายปีแล้ว
A : แต่พี่ยังรู้สึกเหมือนเดิมกับ B ทุกอย่างนะ
B : ผมก็ปฏิเสธทุกวิถีทาง !@#$%&ร้องไห้_+)(*^%$#@
A : พี่พยายามโทรติดต่อ B แต่ไม่เคยติดเลย เปลี่ยนเบอร์หรอ ? พี่อาจจะไม่ดีในสายตา B เลยก็ได้มั้งในตอนนั้น แต่พี่ก็ไม่เคยลืม B นะ
B : ไม่หรอกตอนนั้นที่ไม่อยากคุยเหมือนแบบว่ามันรู้สึกไม่ดีอ่ะ เหมือนไปแย่งคนอื่นมา มันรู้สึกผิด
A : แต่ตอนนี้เปิดเผยได้แล้วนะ ไม่ต้องหลบซ่อนใคร ให้โอกาสอีกสักครั้งได้ไหม
B :ไม่อ่ะ เป็นไปไม่ได้แล้ว เต็มที่เป็นได้แค่เพื่อนคุย พี่น้องกันอ่ะสบายใจสุดแล้ว !@#$%^^&**())_+
ถ้านั่งพิมพ์ก็คงไม่จบ เอาเป็นว่าผมตัดบททุกอย่างที่จะไม่กลับไป !! ผมไม่ได้ใจร้ายใช่ไหมครับ ? ผมทำถูกแล้วใช่ไหมครับ ? ถ้าถามผมว่าสงสารพี่เขาไหมผมก็สงสารนะ เห็นใจด้วย แต่ตัวผมเองไม่ได้ปกติเหมือนเมื่อก่อนแล้ว ... ที่ผมปฏิเสธไปเพราะผมมีเชื่อ HIV ผมไม่อยากให้เขามาเจอสิ่งร้ายๆแบบผม ไม่อยากดึงเขามาเจออะไรแบบนี้ และผมไม่อยากสร้างบาป ถ้าให้ผมเลือกที่จะบอกเขาไปตรงๆว่าผมมี HIV นะมันก็เป็นอะไรที่ยากมากที่จะบอกใครต่อใครและคงไม่มีใครรับได้ด้วยครับที่จะคบกับผม อีกอย่างโลกมันแคบถ้าเขาเอาไปพูดต่อก็เกมส์เลยครับชีวิตนี้
และปัจจุบันนี้ผมก็เลยบล็อกเขาทุกช่องทางการติดต่อเลย ผมไม่ได้เป็นคนใจดำใช่ไหมครับ ?