ยกตัวอย่างเพื่อนคนนึงก่อน สนิทกันสมัยเรียนมัทยม ตอนนี้30ต้นๆกันแล้ว ต่างคนต่างทำงานใช้ชีวิตของตัวเอง มีพบปะสังสรรค์กันบ้างตามโอกาสต่างๆ
แต่ทุกๆคนจะรับรู้ข่าวสารของกันและกันผ่านเฟสบุ้ค ผ่านกลุ่มไลน์และก็มีนัดรวมตัวกันบ้างเป็นบางคราว เพื่อนคนนี้แต่ก่อนสนิทกับเราที่สุดช่วงตอนเรียนจบใหม่ๆ แต่มาพักหลังๆห่างหายกันไป มาเจอกันอีกทีมีแฟนเด็กกว่าเกือบ5ปี อย่างว่าผช.เด็กกว่าความคิดความอ่านการใช้ชีวิตก็เด็กตามไปด้วย ไม่มีงานเป็นหลักแหล่ง ทำจิตอาสาต่างๆซึ่งไม่ได้เห็นเป็นตัวเงินอะไร ส่วนใหญ่รายได้หลักมาจากผู้หญิง แต่เพื่อนเราคนนี้เป็นคนชอบคิดการใหญ่ ทำอะไรใจใหญ่ชอบลงทุนทำนุ่นทำนี่โดยไม่รอบคอบ เคยมาปรึกษาเราบ่อยเรื่องธุรกิจ เราเบรคไปหลายรอบแต่ไม่เคยฟังเรา สุดท้ายล่มไม่เป็นท่า เราจะไม่ยุ่งเลยถ้าไม่ดึงเราเข้าไปเกี่ยวข้อง คือเดือดร้อนมาทีไรโทรมาสารพัดคำที่จะพูดให้เราช่วยเรื่องเงิน เอาไปกี่หมื่นอย่าได้หวังจะคืนตามกำหนด ทิ้งช่วงเป็นปีตลอด ทวงไปก็เสียเพื่อน ไม่ให้ก็เสียเพื่อนน้ำท่วมปากมากๆ วนไปวนมาแบบนี้ไม่เห็นจะฟื้นซักที จนปีก่อนนัดรวมตัวกันเค้ากับแฟนมาคุยว่าอยากมีลูกมากๆเพื่อนๆก็เห็นดีเห็นงามเพราะอายุเยอะกันแล้ว จนเค้าท้องและคลอดลูกออกมาเพื่อนๆต่างไปแสดงความยินดี แต่หลังจากนั้นทุกอย่างมันผุดขึ้นมาเรื่อยๆ เพื่อนคนนี้ เป็นหนี้ทุกคนในกลุ่มและนอกกลุ่มทั้งเพื่อนเก่าเพื่อนใหม่รวมๆกันก็หลักล้าน บางคนโดนไปหลักแสน แม้แต่ค่านมลูกเค้ายังไม่มี ต้องโทรมาขอร้องให้เพื่อนเอาบัตรไปรูดนมให้ ตอนคลอดใหม่ๆ ให้แม่ผช.มาช่วยเลี้ยง คอนโดก็ต้องเช่า ในเมืองแถมแพงมากๆ ผช.ทำงานขับอูเบอร์ได้เงินรายวัน ผุ้หญิงทำออฟฟิศรายได้ไม่เยอะเท่าไหร่ ซักพักทะเลาะกับแม่สามี แม่สามีไม่เลี้ยงให้ แม่เค้าหนีกลับตจว.เลย(น่าจะเป็นเพราะเรื่องเงิน) สุดท้ายโทรมาขอยืมเงินเราเพื่อเอาลูกเข้าเนอสเซอรี่ ทั้งที่ของเก่าเป็นปีละยังไม่คืน. เราก็จุกอกไม่ให้ก็เหมือนใจดำมากๆ ให้ไปก็อย่าหวังจะได้คืน สุดท้ายหายเงียบไปไม่รู้ไปจัดการชีวิตครอบครัวยังไงแต่เห็นมาบ่นอยู่หน้าเฟสว่าเมื่อไหร่มรสุมชีวิตจะผ่านไปซักที เราก้ได้แต่ให้กำลังใจไป ทั้งๆที่ตอนก่อนเค้าจะวางแผนมีลูก เราเคยไปคุยกับเค้าเหมือนกัน ว่าเราอยากมีแต่เราไม่กล้ามีเพราะเราบ้างานมากๆกลัวถ้ามีลูกแล้วไม่มีเวลาทำงาน ทั้งๆที่เราพร้อมในทุกๆด้านแม่สามีเราก็อยากได้หลานมากๆ เรายังไม่กล้ามีเลย เราถามเค้าว่าถ้าเค้ามีจะเลี้ยงยังไง เพราะเพื่อนเช่าห้องอยู่ ญาติๆก็ไม่มีไม่มีใครช่วยเลี้ยงแน่นอน ส่วนแม่แฟนเค้าก็ไม่ได้ติดต่อกับลูกชายเป้น10ปีละ คือต่างคนต่างอยู่ เค้าก้บอกมีมาก็คิดออกเองหาทางออกได้เอง เราเลยเลิกพูด
ทำไมคนที่ไม่พร้อมเลยในทุกๆด้านถึงคิดอยากจะมีลูก
แต่ทุกๆคนจะรับรู้ข่าวสารของกันและกันผ่านเฟสบุ้ค ผ่านกลุ่มไลน์และก็มีนัดรวมตัวกันบ้างเป็นบางคราว เพื่อนคนนี้แต่ก่อนสนิทกับเราที่สุดช่วงตอนเรียนจบใหม่ๆ แต่มาพักหลังๆห่างหายกันไป มาเจอกันอีกทีมีแฟนเด็กกว่าเกือบ5ปี อย่างว่าผช.เด็กกว่าความคิดความอ่านการใช้ชีวิตก็เด็กตามไปด้วย ไม่มีงานเป็นหลักแหล่ง ทำจิตอาสาต่างๆซึ่งไม่ได้เห็นเป็นตัวเงินอะไร ส่วนใหญ่รายได้หลักมาจากผู้หญิง แต่เพื่อนเราคนนี้เป็นคนชอบคิดการใหญ่ ทำอะไรใจใหญ่ชอบลงทุนทำนุ่นทำนี่โดยไม่รอบคอบ เคยมาปรึกษาเราบ่อยเรื่องธุรกิจ เราเบรคไปหลายรอบแต่ไม่เคยฟังเรา สุดท้ายล่มไม่เป็นท่า เราจะไม่ยุ่งเลยถ้าไม่ดึงเราเข้าไปเกี่ยวข้อง คือเดือดร้อนมาทีไรโทรมาสารพัดคำที่จะพูดให้เราช่วยเรื่องเงิน เอาไปกี่หมื่นอย่าได้หวังจะคืนตามกำหนด ทิ้งช่วงเป็นปีตลอด ทวงไปก็เสียเพื่อน ไม่ให้ก็เสียเพื่อนน้ำท่วมปากมากๆ วนไปวนมาแบบนี้ไม่เห็นจะฟื้นซักที จนปีก่อนนัดรวมตัวกันเค้ากับแฟนมาคุยว่าอยากมีลูกมากๆเพื่อนๆก็เห็นดีเห็นงามเพราะอายุเยอะกันแล้ว จนเค้าท้องและคลอดลูกออกมาเพื่อนๆต่างไปแสดงความยินดี แต่หลังจากนั้นทุกอย่างมันผุดขึ้นมาเรื่อยๆ เพื่อนคนนี้ เป็นหนี้ทุกคนในกลุ่มและนอกกลุ่มทั้งเพื่อนเก่าเพื่อนใหม่รวมๆกันก็หลักล้าน บางคนโดนไปหลักแสน แม้แต่ค่านมลูกเค้ายังไม่มี ต้องโทรมาขอร้องให้เพื่อนเอาบัตรไปรูดนมให้ ตอนคลอดใหม่ๆ ให้แม่ผช.มาช่วยเลี้ยง คอนโดก็ต้องเช่า ในเมืองแถมแพงมากๆ ผช.ทำงานขับอูเบอร์ได้เงินรายวัน ผุ้หญิงทำออฟฟิศรายได้ไม่เยอะเท่าไหร่ ซักพักทะเลาะกับแม่สามี แม่สามีไม่เลี้ยงให้ แม่เค้าหนีกลับตจว.เลย(น่าจะเป็นเพราะเรื่องเงิน) สุดท้ายโทรมาขอยืมเงินเราเพื่อเอาลูกเข้าเนอสเซอรี่ ทั้งที่ของเก่าเป็นปีละยังไม่คืน. เราก็จุกอกไม่ให้ก็เหมือนใจดำมากๆ ให้ไปก็อย่าหวังจะได้คืน สุดท้ายหายเงียบไปไม่รู้ไปจัดการชีวิตครอบครัวยังไงแต่เห็นมาบ่นอยู่หน้าเฟสว่าเมื่อไหร่มรสุมชีวิตจะผ่านไปซักที เราก้ได้แต่ให้กำลังใจไป ทั้งๆที่ตอนก่อนเค้าจะวางแผนมีลูก เราเคยไปคุยกับเค้าเหมือนกัน ว่าเราอยากมีแต่เราไม่กล้ามีเพราะเราบ้างานมากๆกลัวถ้ามีลูกแล้วไม่มีเวลาทำงาน ทั้งๆที่เราพร้อมในทุกๆด้านแม่สามีเราก็อยากได้หลานมากๆ เรายังไม่กล้ามีเลย เราถามเค้าว่าถ้าเค้ามีจะเลี้ยงยังไง เพราะเพื่อนเช่าห้องอยู่ ญาติๆก็ไม่มีไม่มีใครช่วยเลี้ยงแน่นอน ส่วนแม่แฟนเค้าก็ไม่ได้ติดต่อกับลูกชายเป้น10ปีละ คือต่างคนต่างอยู่ เค้าก้บอกมีมาก็คิดออกเองหาทางออกได้เอง เราเลยเลิกพูด