ตอนนี้ความรักของเรามาถึงทางตันแล้วค่ะ ถ้าพูดถึงจุดเริ่มต้น มันเริ่มได้ไม่ดีเลยค่ะ มันเริ่มต้นขึ้นจากความอยากรู้อยากลองของเราเองด้วยวัยตอนนั้นมันเลข 2 แล้วค่ะเลยอยากลองมีแฟน คบกับเขาเป็นแฟนคนแรก ปัจจุบันคบมา หลายปีแล้วค่ะ อาจเพราะเจอกันบ่อย ไปไหนมาไหนด้วยกันทุกวันเลยไม่มีช่องว่าง แต่พอมาถึงตอนนี้ เขาต้องไปเรียนต่อตปท. ซึ่งก่อนเขาไป เราก็พอจะรู้อยู่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นบ้าง เราเลยร้องไห้ในอ้อมกอดของเขา ละจากกัน..มาถึงตอนนี้ เขาก็คงเห่อกับของเล่นใหม่ อะไรใหม่ๆ ที่แม้แต่แชทของเรายังไม่ตอบ คอลไปก็ไม่รับ มันอาจฟังดูเป็นเรื่องงี่เง่าแต่สำหรับเรา เราไม่โอเค คุณจะไม่ว่างแค่ไหน แต่วันนึงมันต้องมีนาทีที่ว่างอยู่แล้ว แต่เลือกที่จะไม่คอลกลับมา ตอนแรกๆเราก็ตามเขานะคะ แต่พอมาถึงจุดนี้เราพอแล้วค่ะ ที่เขาไม่รับคอลเราไม่ใช่ดเรียนนะคะ แต่เป็นเพราะไปเที่ยวกับผญ เป็นอะไรที่ชอบอยู่ชอบยุ่งกับผญมาก ถ้าเราเลิกกับเขาด้วยเหตุผลนี้มันงี่เง่าไหมคะ แล้วถ้าเป็นแฟนคุณทำแบบนี้ คุณจะทำยังไงคะ ที่มันจะไม่ใช่วิธีที่งี้เง่า เราน่ะรักเขานะคะ รักเขามาก แต่การกระทำเขามันไม่รักเราเลยค่ะ เขาแค่รักตัวเอง.
ใครที่ชอบทำหน้าที่แบบพี่อ้อยพี่ฉอด เข้ามาช่วยหน่อยค่ะ