สวัสดีครับ สอบถามความเห็นหน่อย
เรื่องมีอยู่ว่า เมื่อเดือนสิงหาปีที่แล้วมีเพื่อนในกลุ่มรถ@มาขอเป็นเพื่อนในเฟสบุ๊ค ถามว่าเคยเจอกันบ้างใหมก็ไม่เลย จากนั้นได้ทำความรู้จักกันโดยคุยผ่านทางอินบ็อกบ้างคอมเม้นในเฟสบ้าง และพอเดือนตุลาเราได้พาครอบครัวไปเที่ยวที่จังหวัดพังงา (อ.ท้ายเหมือง)ซึ่งเป็นบ้านเค้า ตลอ ดเส้นทางที่เราไปก็แวะเที่ยวกิน จนถึงที่เรานัดหมายเจอกันที่ท้ายเหมือง แล้วเราก็เพลนว่าจะไปเที่ยวใหนบ้างก็บอกเค้า เค้าก็พาเราไปหาที่พักที่เขาหลัก เราก็จัดการหาโรงแรมที่พักเอง พอถึงที่พักเราก็เอาของเก็บเข้าห้องแล้วชวนเค้าหาร้านทานข้าวค่ำด้วยกัน เค้าปฏิเสธคำชวนเราเลยเอาของฝากที่ตั้งใจซื้อไปฝากเค้าให้เค้า แล้วเค้าก็บอกว่าพรุ่งนี้ไปทานข้าวบ้านผมนะ เราก็รับคำ พอเช้ารุ่งขึ้นเค้าส่งพิกัดบ้านมาให้เรา เราก้ขับรถย้อนกลับไปที่เขาหลักเพื่อไปบ้านเค้า เราไปถึงแปดโมงเช้ากว่าๆ ระยะทางประมาณ 40 กว่ากิโล พอไปถึงเราก็ทักทายกันปกติ แต่ลุกเราไม่ปกติคือเริ่มหิว จากนั้นเราเลยขอตัวเดินทางต่อ เพื่อไปเที่ยวจังหวัดระนอง ขับรถออกมานิดเจอตลาดนัดใกล้บ้านเค้าเลยลงไปซื้อข้าวเหนียวไก่ให้ลูกๆได้กิน เราก็เดินทางเที่ยวจนจบทริป แล้วเมื่อช่วงหลังปีใหม่เค้าจะพาครอบครัวมาเที่ยวจังหวัดที่เราอยู่เราก็จัดการเวลาเพื่อต้อนรับเค้า พอเค้ามาถึงเราก็พากินพาเที่ยวเสมือนเพื่อนคนหนึ่ง และให้มาพักที่บ้านเรา พอวันรุ่งขึ้นเค้าต้องเดินทางกลับเราก็ไปส่งเค้าเพื่อไม่ให้หลงทาง ตอนนั้นเราก็คุยกันในอินบ๊อกบ้าง ไลน์บ้าง แต่เมื่อเดือนพฤษภาคมที่ผ่านมาเราต้องเดินทางไปภูเก็ต ก็ได้นัดแนะกับเค้าว่าเราไปวันใหนกลับวันใหน พอไปถึงภูเก็ตเช้าวันเสาร์เราก็ส่งพิกัดที่เราพักให้เค้าแล้วเค้าทักกลับมาว่าเที่ยวใหนเราบอกว่าในภูเก็ตนี่แหละส่วนตอนค่ำมีนัดกับญาติและกลับเช้าวันอาทิตย์ ซึ่งก่อนหน้าเค้าว่าบ้านเค้ากับภูเก็ตห่างกันแค่ 70 กิโลเมตร เราก็พาครอบครัวเราเที่ยวภูเก็ตทั้งวัน พอเช้าวันทิตย์เราเดินทางกลับแปดโมงเช้าขับรถมาจนถึง อ.อ่าวลึก จ.กระบี่ ประมาณ 11โมง เค้าทักมาว่าเค้าอยู่ภูเก็ต เราเลยบอกไปว่าเราอยู่อ่าวลึก เค้าก็ตอบกลับมาว่า 'อดเจอ" เราเลยตอบกลับไปว่า ถ้ามีโอกาสอาจจะได้เจอ (ถ้าบอกเราว่าไม่สะดวกมาเจอเราคงไม่เสียความรู้สึกเท่าไหร่) แต่ตอนนั้นในสมองเริ่มคิดแล้วว่าตกลง คำที่เค้าเคยบอกกับเราว่าเรา จริงใจ แล้วเค้าล่ะจริงใจกับเราแค่ใหน ตอนนี้เราเริ่มเงียบที่จะคุยกับเค้า ไลน์ เฟส เค้าเราลบไปหมดแล้ว เหลือแต่เบอร์โทรที่เค้าโทรมาแต่เราไม่รับสาย เพื่อนๆพี่ๆ คิดว่ายังไงดี เค้าก็@ มาขอเป็นเพื่อนอีก แต่เราคงไม่รับ
เพื่อนแท้หรือเพื่อนเทียม
เรื่องมีอยู่ว่า เมื่อเดือนสิงหาปีที่แล้วมีเพื่อนในกลุ่มรถ@มาขอเป็นเพื่อนในเฟสบุ๊ค ถามว่าเคยเจอกันบ้างใหมก็ไม่เลย จากนั้นได้ทำความรู้จักกันโดยคุยผ่านทางอินบ็อกบ้างคอมเม้นในเฟสบ้าง และพอเดือนตุลาเราได้พาครอบครัวไปเที่ยวที่จังหวัดพังงา (อ.ท้ายเหมือง)ซึ่งเป็นบ้านเค้า ตลอ ดเส้นทางที่เราไปก็แวะเที่ยวกิน จนถึงที่เรานัดหมายเจอกันที่ท้ายเหมือง แล้วเราก็เพลนว่าจะไปเที่ยวใหนบ้างก็บอกเค้า เค้าก็พาเราไปหาที่พักที่เขาหลัก เราก็จัดการหาโรงแรมที่พักเอง พอถึงที่พักเราก็เอาของเก็บเข้าห้องแล้วชวนเค้าหาร้านทานข้าวค่ำด้วยกัน เค้าปฏิเสธคำชวนเราเลยเอาของฝากที่ตั้งใจซื้อไปฝากเค้าให้เค้า แล้วเค้าก็บอกว่าพรุ่งนี้ไปทานข้าวบ้านผมนะ เราก็รับคำ พอเช้ารุ่งขึ้นเค้าส่งพิกัดบ้านมาให้เรา เราก้ขับรถย้อนกลับไปที่เขาหลักเพื่อไปบ้านเค้า เราไปถึงแปดโมงเช้ากว่าๆ ระยะทางประมาณ 40 กว่ากิโล พอไปถึงเราก็ทักทายกันปกติ แต่ลุกเราไม่ปกติคือเริ่มหิว จากนั้นเราเลยขอตัวเดินทางต่อ เพื่อไปเที่ยวจังหวัดระนอง ขับรถออกมานิดเจอตลาดนัดใกล้บ้านเค้าเลยลงไปซื้อข้าวเหนียวไก่ให้ลูกๆได้กิน เราก็เดินทางเที่ยวจนจบทริป แล้วเมื่อช่วงหลังปีใหม่เค้าจะพาครอบครัวมาเที่ยวจังหวัดที่เราอยู่เราก็จัดการเวลาเพื่อต้อนรับเค้า พอเค้ามาถึงเราก็พากินพาเที่ยวเสมือนเพื่อนคนหนึ่ง และให้มาพักที่บ้านเรา พอวันรุ่งขึ้นเค้าต้องเดินทางกลับเราก็ไปส่งเค้าเพื่อไม่ให้หลงทาง ตอนนั้นเราก็คุยกันในอินบ๊อกบ้าง ไลน์บ้าง แต่เมื่อเดือนพฤษภาคมที่ผ่านมาเราต้องเดินทางไปภูเก็ต ก็ได้นัดแนะกับเค้าว่าเราไปวันใหนกลับวันใหน พอไปถึงภูเก็ตเช้าวันเสาร์เราก็ส่งพิกัดที่เราพักให้เค้าแล้วเค้าทักกลับมาว่าเที่ยวใหนเราบอกว่าในภูเก็ตนี่แหละส่วนตอนค่ำมีนัดกับญาติและกลับเช้าวันอาทิตย์ ซึ่งก่อนหน้าเค้าว่าบ้านเค้ากับภูเก็ตห่างกันแค่ 70 กิโลเมตร เราก็พาครอบครัวเราเที่ยวภูเก็ตทั้งวัน พอเช้าวันทิตย์เราเดินทางกลับแปดโมงเช้าขับรถมาจนถึง อ.อ่าวลึก จ.กระบี่ ประมาณ 11โมง เค้าทักมาว่าเค้าอยู่ภูเก็ต เราเลยบอกไปว่าเราอยู่อ่าวลึก เค้าก็ตอบกลับมาว่า 'อดเจอ" เราเลยตอบกลับไปว่า ถ้ามีโอกาสอาจจะได้เจอ (ถ้าบอกเราว่าไม่สะดวกมาเจอเราคงไม่เสียความรู้สึกเท่าไหร่) แต่ตอนนั้นในสมองเริ่มคิดแล้วว่าตกลง คำที่เค้าเคยบอกกับเราว่าเรา จริงใจ แล้วเค้าล่ะจริงใจกับเราแค่ใหน ตอนนี้เราเริ่มเงียบที่จะคุยกับเค้า ไลน์ เฟส เค้าเราลบไปหมดแล้ว เหลือแต่เบอร์โทรที่เค้าโทรมาแต่เราไม่รับสาย เพื่อนๆพี่ๆ คิดว่ายังไงดี เค้าก็@ มาขอเป็นเพื่อนอีก แต่เราคงไม่รับ