เราเป็นคนเรียนไม่เก่ง เราเป็นคนเงียบๆไม่ค่อยพูดแต่ถ้าเพื่อนคนไหนที่รู้สึกถูกชะตาและคุยกับเรื่องที่ตัวเองถนัดจะคุยได้เยอะและได้ดี เราก็เป็นคนคุยกับเพื่อนอยู่นะคะไม่ใช่ไม่คุยเลย แต่เหมือนเพื่อนไม่สนใจเราเลยเพื่อนที่เคนเล่นด้วยก็ไปเล่นกับคนอื่นไปกับกลุ่มอื่นหมดเลยทิ้งเราไว้แค่คนเดียวทั้งๆที่เราก็อยากพูดคุยด้วย หรือว่าสไตล์คนเรามันไม่เหมือนกันหรอคะ แต่เราก็มีความคิดเรากับเพื่อนมีความสนใจในแต่ละสิ่งต่างกันลิบเลย พวกเพื่อนเราเรียนเก่งหัวไวเวลาครูให้งานมาพวกเขาจะทำแป๊บเดียวเสร็จ พวกเขาแบบไม่เข้าใจอะไรถามกันนิดเดียวก็รู้เรื่องมีแต่เราโง่มากที่สุด เราเป็นคนเข้าใจอะไรยากมากๆเพื่อนคงเบื่อใช่มั้ยคะเวลาเราไปถามอะไรๆเช่นคณิตศาสตร์เพื่อนจะบอกอย่าพึ่งทำข้อนี้เสร็จก่อนพูดแบบนี้ไปเรื่อยๆจนเราขี้เกียจรอจนกลับไปนั่งที่โต๊ะ เราสังเกตุดูนะคะพอเพื่อนคนอื่นไปถามเพื่อนคนที่เราเล่นด้วย เขาจะไม่มีพูดคำว่าอย่าพึ่งเลย เค้าจะวางมือจากสิ่งที่เขาทำอยู่แล้วอธิบาย ไม่เคยมีใครมาขอความช่วยเหลือจากเราเลย ไม่เคยมีทักหาชวนไปนั่นไปนี่เลย เขามองเราว่าเป็นคนแบบไหนกันทุกวันนี้พวกเขาพากันเล่นด้วย พูดคุยด้วยกับคนเก่งๆมาจนถึงตอนนี้ตั้งแต่เข้าม.ต้นมาตอนนี้ม.ปลายแล้วยังหาเพื่อนที่สนิทไม่ได้สักคนเพื่อนที่จะปรึกษาอะไรกันก็ไม่มี เราโง่ขนาดนั้นเลยหรอคะเพื่อนถึงไม่ยอมเข้าหา เรายอมรับว่าเราไม่ได้เก่งหมดทุกอย่างเหมือนเพื่อนคนอื่น และเรื่องที่เราสนใจ หรืออยากทำก็ไม่มีเพื่อนคนไหนที่อยากทำเหมือนเราเลยค่ะ ไม่มีคนไหนที่มีสไตล์เหมือนเราเลยจนเราไม่อยากไปรร.เลยค่ะอยู่บ้านก็ไม่มีมใรอยากคบด้วย เราต้องเรียนให้เก่ง ให้เชี่ยวชาญทุกด้านใช่มั้ยคะถึงจะมีคนมาคบ มาคุยด้วย
เหมือนเพื่อนไม่อยากคบทำไงดีคะ