ตั้งรับแฟนเจ้าอารมณ์อย่างไร

นิสัยจริงๆเป็นคนไม่ยอมแฟน ตั้งแต่มีแฟนมาสมัยเรียน จนตอนนี้อายุจะ40แล้ว. มาเจอแฟนคนนี้อายุ25 ปี เด็กที่สุดเท่าที่เคยคบมา เธอเป็นคนขี้หงุดหงิด ขี้เบื่อ เวลาโมโหทำได้ทุกอย่าง ด่าทอแรงๆ ซึ่งเราไม่เคยรับได้เลย แต่ต้องอดทน อยากจะก้าวออกไป แต่เธอไม่เหลือใครแล้ว พ่อก็อยู่ห่างกัน ไม่ได้สนิทกับพ่อ แม่ก็เสียชีวิตแล้ว ส่วนน้องสาวมีครอบครัวไปแล้ว เราคิดว่าถ้าเลิก เค้าจะไม่เหลือใคร

เราเป็นคนคอยดูแลทุกอย่าง ซักเสื้อผ้า ดูแลบ้าน เก็บขี้หมา เช็ดเยี่ยวหมา ล้างจาน หาข้าวให้กินก่อนไปทำงานทุกวัน ไปรับส่ง เพราะแฟนทำงานกลางคืนส่วนเราทำานกลางวัน เลิกงานต้องรีบกลับบ้านไปส่งแฟน ตีสองต้องรีบมารับ แล้วนอนต่อเพื่อตื่น 7โมงครึ่งไปทำงาน เป็นแบบนี้ทุกวันตลอด 3 ปี

ที่เป็นเรื่อง ..ประเด็นไม่เคยมีมือที่สามนะ ส่วนใหญ่เป็นเรื่องที่เราฟังเค้าพูดไม่รู้เรื่อง หงุดหงิดเรื่องการหาเสื้อผ้า ลืมรับโทรศัพท์เพราะเปิดสั่นที่ทำงาน และล่าสุดคือเรื่อง ไม่เตรียมข้าวไว้ให้กิน เพราะเราคิดว่า เมื่อวานทำกับข้าวไว้แล้ว ในตู้เย็นก้อมีของกิน บางทีเธออาจจะเบื่อ. อยากกินแต่ของใหม่ๆ แค่บางช่วงก็ต้องประหยัดบ้าง. เราก้อเอาข้าวมากิน. แค่มื้อกลางวัน เชื่อมั้ยเรื่องเท่านี้ มาวีนถึงออฟฟิตเลยครับ พูดว่าจะวีนให้แตก ไม่สนใจหน้าไหน ..คือเราก็อดสงสัยไม่ได้ว่า ทุกวันนี้ที่ทำ. มันยังไม่พอรึป่าว เค้าอยากได้ไรมากกว่านี้อีก

มีคนบอกว่าเรายอมเค้ามากไป. "หมาน่ะ มันอาจไม่ต้องการกอดหรือหอมมัน มันอาจแค่อยากให้เราลูบหัวเท่านั้น ก็ดีใจแล้ว" เราก็ตามใจมากไป รู้ว่าผิด แต่บางที จำเป็นต้องวีนขนาดนี้รึป่าว

ใครมีประสบการณ์ช่วยแชร์. หรือใครมีไอเดียแนะนำ บอกกันบ้างนะครับ ตอนนี้เครียดและกลุ้มใจมาก คือเวลาเธอดี ก็ดีมาก