อยากระบายและขอคำแนะนำครับ
เป็นผู้ชายอายุ 17 ม.6 ที่ตัวจริงสูง 165 ไม่เตี้ยมาก และหน้าตาพอใช้ได้ที่จะมีคนแอบชอบถึง5คน(เท่าที่นับได้แบบชัดๆ ไม่ได้หลงตัวเองนะครับ ไม่ได้โกหก แค่ขอเล่าข้อดีก่อนที่จะดราม่านะครับ)
เท่าที่อ่านมาคงนึกใช่ไหมครับว่าผมมีอะไรไม่ดี ชีวิตก็ดูเรียบๆปกตินี่หน่า
คืองี้ครับ ผมเป็นคนขี้กังวล ไม่กล้าแสดงออก ขี้อาย แต่ถ้าคุยปกติๆคุยได้ทุกคนแถมเฟรนด์ลี่มากๆ นิสัยดีชอบช่วยเหลือเพื่อนทุกคน จะเล่าข้อเสียแล้วนะครับ
1 ผมกังวลเรื่องบุคลิกการนั่งหลังค่อม ตอนแรกน่ะเป็นหนักมาก เห็นได้ชัดแต่พอผมเห็นรูปที่เพื่อนแอบถ่ายผมมา มันเป็นอะไรที่น่าเกลียดมากจริงๆตัวผมตอนนั้น ผมก็เริ่มกังวลมากๆแล้วยิ่งเป็นคนคิดมากด้วย ก็เลยเริ่มฝึกนั่งหลังตรง หรือ! นั่งเอาหลังชนพนักพิง ไม่ว่าจะตอนนั่งในห้องเรียน นั่งขัดสมาธิ นั่งบนรถเครื่อง ที่กังวลมากคือบนรถเครื่อง และ ตอนสมาธิ เพราะมันอยู่ในที่สาธารณะ T^T ข้อนี้คือถ้าคนอื่นเห็นแล้วก็มองผมในด้านลบจลกๆไปเลย
2 ผมขี้อายไม่ชอบถ่ายรูป ถ่ายบ้างบางครั้ง เพราะเวลาถ่ายรูปมันออกมาไม่ดีส่วนมาก ทั้งๆที่ตัวจริงหน้าตาพอใช้ได้ แต่ถ่ายออกมามันเป็นคละอย่างเลยอะ ถึงหน้าตาจะพอใช้ได้แต่ดั้งก็ไม่มี ไม่ใช่แค่ดั้ง คางก็เหลี่ยมอะ คือถ้าจะถ่ายจริงๆต้องถ่ายแต่ด้านหน้าแค่นั้น ด้านข่างนี่อย่าพูดถึงมันเหวอมากๆ แล้วเวลาถ่ายรูปรวมห้อง รูปงานกลุ่ม เชื่อไหมคนที่หน้าตาปกติกับหน้าตาไม่ดีถ่ายออกมาแล้วพวกเพื่อนมันดูเป็นรูปตัวเองปกติมากๆ แต่พอผมถ่ายมันมักจะแย่ตลอด ผมจะบ้าตายมากๆอะ แล้วคือเพื่อนหัวเราะตลอดไง
3 และวันนี้มีงานกลุ่มถ่ายคลิป ผมนั่งหลังค่อมเล็กน้อย ดีกว่าเมื่อก่อนมากแต่มันก็ยังดูน่าเกลียดอยู่ดีอะ และผมชอบลนแปลกๆเวลาเป็นจุดสนใจ ยกตัวอย่างเวลาครูเรียกถามแล้วให้ยืน ผมจะคิดคำตอบยาวๆไม่ทันแม้ว่าจะเป็นวิชาที่ชอบ เวลาผมพูดๆไปจะชอบพูดคำว่า เอ่อ....เอ๋อ....แล้วก็เอ๋อ ตอบได้นิดหน่อยแล้วก็พูดเอ่ออออ.... เพื่อที่จะนึกคำตอบอะครับ จนเพื่อนหัวเราะอะ ผมจะลนมากๆ มันคืออาการไม่กล้าแสดงออกอะครับ แล้วก็ตอนถ่ายคลิปวันนี้ กล้องถ่ายจากด้านข้างผมด้วย ผมนั่งหลังค่อมเล็กน้อยอีกด้วยแล้วตอนพูดก็นึกคำพูดไม่ค่อยออก แถมเอ่อๆๆๆๆ เหมือนเดิมด้วย ผมอายที่จะต้องเอาคลิปนี้ไปเปิดโชว์หน้าห้อง
4 เวลาเดินคนเดียว ผมชอบลนอีกด้วยนะ จะเดินไว ในหัวจะคิดแค่ว่าเมื่อไหร่จะถึงที่เพื่อนนั่งกันวะ กูไม่มีเพื่อนเลย อยู่ไหนกันหมด ผมจะอารมณ์เสียมากๆถ้าเพื่อนทิ้งให้เดินคนเดียว คือง่ายๆเลยผมไม่ชอบเดินคนเดียวเพราะขี้อาย
5 ผมชอบมองหน้าชาวบ้านเขา อันนี้ข้อเสียที่สุดของตัวผมครับ เวรตะลัยเลยหล้ะ!! เวลาเดิน เวลานั่ง ผมมักจะมองหน้าคนอื่นตลอด มีใครเป็นเหมือนผมไหม ผมจะมองตากับคนที่หันมาสบตาผมตลอด มีครั้งหนึ่งผมกำลังมองบนเวทีแล้วมีคนข้างหน้าไม่ไหลมากนั่งอยู่ช่ะ แล้วมองมา คือมันไม่ได้มองผมนะ และผมก็พยายามควบคุมคาให้มองบนเวทีโดนก้าวผ่านสายตาคู่นั้นของเขาไปให้ได้ แต่มันก็ไม่ได้อะก็เอนหน้าไปมองมันเลย แล้วเป็นหลายคนด้วยนะที่ผมไปมองเค้าคือหลายคนมากๆ ผมกลัวว่าเค้าจะเข้าใจผิดว่าผมไปชอบเค้า เข้าใจผิดว่าผมไม่ชอบเค้า เลยมองหน้า แย่จัง T^T
แล้วผมเลยมองว่าการให้ทำงานไอพวกนี้มันคือสิ่งที่ผมโครตจะเกลียด มันกลายเป็นอคติ
และสังเกตได้เลยว่าเพื่อนจะหัวเราะผมตลอดมันเลยทำให้กดดัน และผมก็คิดมากมากๆๆๆด้วย บุคลิกด้าน การเดินลนๆและขาผมเล็กเวลาเดินมันแปลกๆไม่เหลือมชาวบ้านผมเคยดูในคลิปที่เพื่อนถ่าย การนั่งหลังค่อม การพูดการคุยต่อที่สาธารณะ การมองหน้าคนอื่น ตอน ม.ต้น ผมเคยดีแค่กล้าแสดงออกเล็กน้อยในที่สาธารณะ แต่ตอนนี้มันเปลี่ยนไปหมดเลย คือไม่ใช่ผมแล้ว ผมก็ไม่ได้ชอบแบบนี้ ผมจึงมาระบายและขอคำแนะนำการแก้ปัญหาด้วยครับ ใครช่วยได้แบบจริงจังรบกวนหน่อยนะครับ ชีวิตผมคนนี้มันยํ่าแย่จังสำหรับผม
วัยรุ่นไม่กล้าแสดงออกแถมคิดมากและแคร์คนรอบตัวเสมอ
เป็นผู้ชายอายุ 17 ม.6 ที่ตัวจริงสูง 165 ไม่เตี้ยมาก และหน้าตาพอใช้ได้ที่จะมีคนแอบชอบถึง5คน(เท่าที่นับได้แบบชัดๆ ไม่ได้หลงตัวเองนะครับ ไม่ได้โกหก แค่ขอเล่าข้อดีก่อนที่จะดราม่านะครับ)
เท่าที่อ่านมาคงนึกใช่ไหมครับว่าผมมีอะไรไม่ดี ชีวิตก็ดูเรียบๆปกตินี่หน่า
คืองี้ครับ ผมเป็นคนขี้กังวล ไม่กล้าแสดงออก ขี้อาย แต่ถ้าคุยปกติๆคุยได้ทุกคนแถมเฟรนด์ลี่มากๆ นิสัยดีชอบช่วยเหลือเพื่อนทุกคน จะเล่าข้อเสียแล้วนะครับ
1 ผมกังวลเรื่องบุคลิกการนั่งหลังค่อม ตอนแรกน่ะเป็นหนักมาก เห็นได้ชัดแต่พอผมเห็นรูปที่เพื่อนแอบถ่ายผมมา มันเป็นอะไรที่น่าเกลียดมากจริงๆตัวผมตอนนั้น ผมก็เริ่มกังวลมากๆแล้วยิ่งเป็นคนคิดมากด้วย ก็เลยเริ่มฝึกนั่งหลังตรง หรือ! นั่งเอาหลังชนพนักพิง ไม่ว่าจะตอนนั่งในห้องเรียน นั่งขัดสมาธิ นั่งบนรถเครื่อง ที่กังวลมากคือบนรถเครื่อง และ ตอนสมาธิ เพราะมันอยู่ในที่สาธารณะ T^T ข้อนี้คือถ้าคนอื่นเห็นแล้วก็มองผมในด้านลบจลกๆไปเลย
2 ผมขี้อายไม่ชอบถ่ายรูป ถ่ายบ้างบางครั้ง เพราะเวลาถ่ายรูปมันออกมาไม่ดีส่วนมาก ทั้งๆที่ตัวจริงหน้าตาพอใช้ได้ แต่ถ่ายออกมามันเป็นคละอย่างเลยอะ ถึงหน้าตาจะพอใช้ได้แต่ดั้งก็ไม่มี ไม่ใช่แค่ดั้ง คางก็เหลี่ยมอะ คือถ้าจะถ่ายจริงๆต้องถ่ายแต่ด้านหน้าแค่นั้น ด้านข่างนี่อย่าพูดถึงมันเหวอมากๆ แล้วเวลาถ่ายรูปรวมห้อง รูปงานกลุ่ม เชื่อไหมคนที่หน้าตาปกติกับหน้าตาไม่ดีถ่ายออกมาแล้วพวกเพื่อนมันดูเป็นรูปตัวเองปกติมากๆ แต่พอผมถ่ายมันมักจะแย่ตลอด ผมจะบ้าตายมากๆอะ แล้วคือเพื่อนหัวเราะตลอดไง
3 และวันนี้มีงานกลุ่มถ่ายคลิป ผมนั่งหลังค่อมเล็กน้อย ดีกว่าเมื่อก่อนมากแต่มันก็ยังดูน่าเกลียดอยู่ดีอะ และผมชอบลนแปลกๆเวลาเป็นจุดสนใจ ยกตัวอย่างเวลาครูเรียกถามแล้วให้ยืน ผมจะคิดคำตอบยาวๆไม่ทันแม้ว่าจะเป็นวิชาที่ชอบ เวลาผมพูดๆไปจะชอบพูดคำว่า เอ่อ....เอ๋อ....แล้วก็เอ๋อ ตอบได้นิดหน่อยแล้วก็พูดเอ่ออออ.... เพื่อที่จะนึกคำตอบอะครับ จนเพื่อนหัวเราะอะ ผมจะลนมากๆ มันคืออาการไม่กล้าแสดงออกอะครับ แล้วก็ตอนถ่ายคลิปวันนี้ กล้องถ่ายจากด้านข้างผมด้วย ผมนั่งหลังค่อมเล็กน้อยอีกด้วยแล้วตอนพูดก็นึกคำพูดไม่ค่อยออก แถมเอ่อๆๆๆๆ เหมือนเดิมด้วย ผมอายที่จะต้องเอาคลิปนี้ไปเปิดโชว์หน้าห้อง
4 เวลาเดินคนเดียว ผมชอบลนอีกด้วยนะ จะเดินไว ในหัวจะคิดแค่ว่าเมื่อไหร่จะถึงที่เพื่อนนั่งกันวะ กูไม่มีเพื่อนเลย อยู่ไหนกันหมด ผมจะอารมณ์เสียมากๆถ้าเพื่อนทิ้งให้เดินคนเดียว คือง่ายๆเลยผมไม่ชอบเดินคนเดียวเพราะขี้อาย
5 ผมชอบมองหน้าชาวบ้านเขา อันนี้ข้อเสียที่สุดของตัวผมครับ เวรตะลัยเลยหล้ะ!! เวลาเดิน เวลานั่ง ผมมักจะมองหน้าคนอื่นตลอด มีใครเป็นเหมือนผมไหม ผมจะมองตากับคนที่หันมาสบตาผมตลอด มีครั้งหนึ่งผมกำลังมองบนเวทีแล้วมีคนข้างหน้าไม่ไหลมากนั่งอยู่ช่ะ แล้วมองมา คือมันไม่ได้มองผมนะ และผมก็พยายามควบคุมคาให้มองบนเวทีโดนก้าวผ่านสายตาคู่นั้นของเขาไปให้ได้ แต่มันก็ไม่ได้อะก็เอนหน้าไปมองมันเลย แล้วเป็นหลายคนด้วยนะที่ผมไปมองเค้าคือหลายคนมากๆ ผมกลัวว่าเค้าจะเข้าใจผิดว่าผมไปชอบเค้า เข้าใจผิดว่าผมไม่ชอบเค้า เลยมองหน้า แย่จัง T^T
แล้วผมเลยมองว่าการให้ทำงานไอพวกนี้มันคือสิ่งที่ผมโครตจะเกลียด มันกลายเป็นอคติ
และสังเกตได้เลยว่าเพื่อนจะหัวเราะผมตลอดมันเลยทำให้กดดัน และผมก็คิดมากมากๆๆๆด้วย บุคลิกด้าน การเดินลนๆและขาผมเล็กเวลาเดินมันแปลกๆไม่เหลือมชาวบ้านผมเคยดูในคลิปที่เพื่อนถ่าย การนั่งหลังค่อม การพูดการคุยต่อที่สาธารณะ การมองหน้าคนอื่น ตอน ม.ต้น ผมเคยดีแค่กล้าแสดงออกเล็กน้อยในที่สาธารณะ แต่ตอนนี้มันเปลี่ยนไปหมดเลย คือไม่ใช่ผมแล้ว ผมก็ไม่ได้ชอบแบบนี้ ผมจึงมาระบายและขอคำแนะนำการแก้ปัญหาด้วยครับ ใครช่วยได้แบบจริงจังรบกวนหน่อยนะครับ ชีวิตผมคนนี้มันยํ่าแย่จังสำหรับผม