หลายๆคนส่วนใหญ่คงเคยมีคนที่ "ชอบ" หรือ กลายเป็นผู้ถูก "ชอบ" สะเอง.. ชอบในที่นี้หมายถึง ด้านความรักนะครับ.
ซึ่ง วันนี้ผมได้เลื่อนเฟสบุ๊คไปเจอโพสๆนึงที่ น่าเอามาคิดมากเลยครับ โดยโพสนั้นเขียนไว้ว่า..
"แอบชอบเขา ทักบ่อยก็กลัวเขารำคาญ ไม่ได้คุยก็คิดถึงเขา ถูกเขาชอบ ตอบปกติก็เหมือนให้ความหวัง เย็นชาก็กลัวเขาเสียใจ เป็นฝ่ายไหนก็ลำบาก"
แล้ว..ทุกๆท่านคิดว่า ต้องเป็นแบบไหนถึงจะไม่ลำบากทั้งสองฝ่ายครับ ?
ปล.ในกรณีที่ผมเป็นผู้ชอบ ผมจะคุยแบบเว้นช่วงครับ คือวันเว้นวันบ้าง สองวันคุยบ้าง จะได้ไม่ดูเป็นการเซ้าซี้เกินไป แต่ในกรณีที่ผมเป็นผู้ถูกชอบ ผมจะเลือกคุยแบบเซฟๆครับ ตอบแบบไม่ให้ดูใจดีเกินไป แต่ก็ไม่ใจร้ายเกินไป นี่เป็นความเห็นของผมครับ
ว่าด้วยเรื่อง การชอบ และ ตกเป็นผู้ถูกชอบ
ซึ่ง วันนี้ผมได้เลื่อนเฟสบุ๊คไปเจอโพสๆนึงที่ น่าเอามาคิดมากเลยครับ โดยโพสนั้นเขียนไว้ว่า..
"แอบชอบเขา ทักบ่อยก็กลัวเขารำคาญ ไม่ได้คุยก็คิดถึงเขา ถูกเขาชอบ ตอบปกติก็เหมือนให้ความหวัง เย็นชาก็กลัวเขาเสียใจ เป็นฝ่ายไหนก็ลำบาก"
แล้ว..ทุกๆท่านคิดว่า ต้องเป็นแบบไหนถึงจะไม่ลำบากทั้งสองฝ่ายครับ ?
ปล.ในกรณีที่ผมเป็นผู้ชอบ ผมจะคุยแบบเว้นช่วงครับ คือวันเว้นวันบ้าง สองวันคุยบ้าง จะได้ไม่ดูเป็นการเซ้าซี้เกินไป แต่ในกรณีที่ผมเป็นผู้ถูกชอบ ผมจะเลือกคุยแบบเซฟๆครับ ตอบแบบไม่ให้ดูใจดีเกินไป แต่ก็ไม่ใจร้ายเกินไป นี่เป็นความเห็นของผมครับ