ว่าด้วยเรื่อง....แฟน
รู้จักกันกับแฟนมาก็ร่วมๆ 10 กว่าปี ว่าด้วยเรื่องที่ได้มาเป็นแฟนกันก็ เราเองแหละ ด้วยความที่เป็นผู้หญิงไง รอช้าไม่ได้
เลยไปจีบผู้ชายก่อนเลยจ้า 555+ (ร้ายไม่เบา) เรียกได้ว่าเป็นความรักแบบป๊อปปี้เลิฟเลยละ อะไรก็หวาน โลกทั้งโลกเป็นสีชมพู
แต่พอหลังจากเรียนจบมัธยม ต่างฝ่ายต่างก็แยกย้ายไปเรียนต่อ เราย้ายเข้าไปเรียนในตัวเมืองจังหวัด ส่วนเขาก็ย้ายไปอยู่ต่างจังหวัด
ระยะทางทำให้เราห่างกัน (แอบเศร้าหนักมาก) แรกๆเราก็ติดต่อกันทุกวันนะ แต่เป็นเวลา เพราะอะไรนะหรอ???
ก็เพราะต้องรอเวลาโทรฟรี 5 ทุ่ม-5 โมงเย็นไง 555+ (รู้เลยอยู่ยุคไหน) แล้วระหว่างวัน เราก็ส่ง SMS 100 ข้อความหากันตลอด ความรักเราก็เป็นแบบนี้สักพัก จนจู่ๆเขาก็หายไปจากวงจรชีวิตเราแบบ งงๆ โดยที่เราไม่เคยรู้เหตุผลเลย ด้วยความที่ว่า เราเองก็เป็นผู้หญิงที่ไม่ชอบตามจุกจิก
ไม่คุยก็คือไม่คุย จะไม่ชอบตื้น ไม่ชอบยื้อ แล้วก็ไม่ชอบตาม แต่พอมารู้อีกทีก็คือเขาก็ไปคบกับผู้หญิงคนอื่นแล้ว ก็แอบเหว๋อเหมือนกันนะ ว่าเราผิดอะไรตรงไหนรึป่าว หรือผู้หญิงคนอื่นดีกว่า หรือว่าเราไม่สวย (ก็ไม่นะ สวยอยู่เหมือนกัน 555+) แต่พอเวลาผ่านไปสักพัก (พักใหญ่เลยละ)
เขาก็กลับมาคุยกับเราอีกเหมือนเดิม และแล้วเขาก็จากไปอีกเหมือนเดิมเช่นกัน ทิ้งไว้แค่ความ งง และสงสัยอีกตามเคยค่ะ แต่เราก็เจอกันบ่อยนะ
ตามหน้าไทม์ไลน์เฟสบุ้คไรงี้ 555+ ก็เห็นเขากับผู้หญิงคนอื่นนั้นแหละ จนเวลาล่วงเลยมาหลายปี (หลายปีมาก)
จู่ๆวันนึงตื่นเช้ามา เราก็หยิบมือถือมาเล่นตามปกติ แต่แล้วก็มีแจ้งเตือนขึ้นในเฟสบุ้คว่ามีคนแอดเฟรนมา ก็เลยเข้าไปดู สรุปว่าเป็นเขาจ้า ก็แอบงงว่า เลิกเป็นเพื่อนกันตั้งแต่เมื่อไหร่ เพราะก่อนหน้านี้เราก็เป็นเพื่อนกันทางเฟสบุ้คอยู่แล้ว (โอกาสมาถึงเราล่ะ 555+) เราก็เลยแอบเข้าไปส่องเฟสเขานิดหน่อย พอเห็นว่าเขาโสด ก็เลยรับเพื่อน แล้วทักไปเลยจ้า (มีความอ่อยเบาๆ) และแล้วหลังจากวันนั้นเราก็เริ่มคุยกันมาเรื่อยๆ
จนกลับมาเป็นแฟนกันอีกครั้ง เราก็ถามนะ ในช่วงระยะเวลาที่ผ่านมามันมีเรื่องอะไร มีปัญหาอะไร หรือมีอะไรที่ทำให้เราต้องห่างหายจากกัน แล้วเขาก็ให้เหตุผลมา เราเองก็เห็นว่ามันก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร แล้วอีกอย่างคงเป็นเพราะช่วงนั้นต่างฝ่ายต่างยังคงเป็นวัยรุ่น มันก็ต้องลองผิดลองถูกกันบ้าง
ก็เลยมองข้ามปัญหาทุกอย่างไป เพื่อความรักที่สดใสในอนาคต อิอิ มันใช่หรอ???
(แต่ช่วงเวลาที่ผ่านมาไม่ใช่แค่เขานะที่มีคนอื่น เราเองพอรู้ว่าเขามีผู้หญิงคนใหม่ เราเองก็มีผู้หญิงคนใหม่เหมือนกัน 555+ ไม่ต้องสงสัย เราก็คบผู้หญิงนั้นแหละค่ะ)
หลังจากที่ผ่านเรื่องราวมาล้านแปดพันเก้า เราก็ได้กลับมาคบกันอีกครั้ง ได้มาเรียนรู้นิสัยกันใหม่ ซึ้งบอกได้เลยว่า มุมหวานๆไม่ค่อยจะมีหรอก แต่ถึงแม้จะไม่ค่อยมีมุมหวานๆ เราก็ไม่เคยพูจาหยาบคายใส่กันนะ อาจจะเป็นเพราะต่างฝ่ายต่างเริ่มโตขึ้น เลยจะค่อนข้างห่วงความรู้สึกฝ่ายตรงข้ามมากขึ้น เราสองคนจะเป็นพวก มองตาแล้วรู้ใจ พูดน้อยแต่ทำเยอะ คือไม่ต้องพูดอะไรกันมาก แต่ชอบทำให้อีกฝ่ายรู้สึกดีมากกว่า เขาจะชอบบอกเสมอว่า อะไรที่ผ่านมาแล้วก็ปล่อยให้มันผ่านไป อะไรที่ไม่ดีก็ไม่ต้องเก็บมาคิด ส่วนเรื่องอดีตระหว่างเราสองคน ไม่ต้องไปพูดถึงมันเลย
เพราะตอนนี้เราเริ่มต้นใหม่แล้ว เก็บไว้แค่ความทรงจำดีๆที่มีให้กันก็พอ หู้ยยยยยยย พูดดูดีเนอะ พูดส่ะหล่อเลย แต่ด้วยทั้งคู่ดูเหมือนจะมีนิสัยที่ดูจะเหมือนกันมากที่สุดก็คือ ต่างคนต่างก็มีโลกส่วนตัวสูง เรียกได้ว่าสูงมากอะ เลยทำให้บางครั้งเวลาที่ทะเลาะกันค่อนข้างเข้าถึงกันได้ยากหน่อย เพราะจะเป็นคนไม่ชอบพูดไง ทุกครั้งที่ทะเลาะกันนะ ไม่ว่าเรื่องนั้นจะเป็นเรื่องเล็กหรือเรื่องใหญ่ เขาก็จะง้อเราด้วยคำพูดที่ว่า เตง เขาขอโทษ (คือแบบ ใจคอกะจะง้อแค่นี้จริงๆหรอ) บางที่เราก็ผู้หญิง มันต้องเล่นใหญ่นิดนึง เพื่ออยากจะให้แฟนง้อแบบงุ้งงิ้งอะไรแบบนี้ แต่ป่าวเลย ด้วยทีรู้ว่านางเป็นคนประมาณนี้ เราก็ไม่ได้เล่นใหญ่อะไรเบอร์นั้น เมื่อเขานิ่งมา เราก็ตรงๆไปเลย ก็จะถามตลอดว่า เวลาทะเลาะกันสาเหตุมาจากไหน จากเขาหรือเรา ถ้าจะเรา เราก็ขอโทษแล้วถ้ามาจากเขา เขาก็ขอโทษ ต่างฝ่ายต่างนิ่งสักพัก แล้วก็กลับมาดีกัน ทุกครั้งที่ทะเลาะขอแค่ไม่ใส่อารมณ์ ไม่ขึ้นเสียงใส่กัน และที่สำคัญจะไม่ทะเลาะต่อหน้าคนอื่น หรือต่อหน้าเพื่อนเด็ดขาด แล้วทุดครั้งที่ทะเลาะ เขาก็จะคอยบอกเสมอนะว่า เป็นแบบนี้มีความสุข ถ้าไม่มีก็เลิกทะเลาะนะ หรือว่านี่คือการง้อ อิอิ และนี่ก็เป็นอีกช่วงชีวิตของเราที่มีเขาเข้ามาเติมเต็ม
เพราะฉะนั้นชีวิตคู่มันไม่ได้อยู่ที่ว่าคนไหนจะรักมากกว่าหรอก แต่มันอยู่ที่ว่าคนไหนจะให้อภัยกันได้มากกว่าแค่นั้นเอง (พี่กอล์ฟ ฟักกลิ้งฮีโร่)
อย่าว่าเค้าเลยน่ะ เค้าแค่ว่างเลยเขียนอะไรเรื่อยเปื่อย แชร์ไว้เก็บเป็นความทรงจำ เผื่อนอนาคตความจำเสื่อม มโนไปโน้น 555+
ประสบการณ์ความรัก
รู้จักกันกับแฟนมาก็ร่วมๆ 10 กว่าปี ว่าด้วยเรื่องที่ได้มาเป็นแฟนกันก็ เราเองแหละ ด้วยความที่เป็นผู้หญิงไง รอช้าไม่ได้
เลยไปจีบผู้ชายก่อนเลยจ้า 555+ (ร้ายไม่เบา) เรียกได้ว่าเป็นความรักแบบป๊อปปี้เลิฟเลยละ อะไรก็หวาน โลกทั้งโลกเป็นสีชมพู
แต่พอหลังจากเรียนจบมัธยม ต่างฝ่ายต่างก็แยกย้ายไปเรียนต่อ เราย้ายเข้าไปเรียนในตัวเมืองจังหวัด ส่วนเขาก็ย้ายไปอยู่ต่างจังหวัด
ระยะทางทำให้เราห่างกัน (แอบเศร้าหนักมาก) แรกๆเราก็ติดต่อกันทุกวันนะ แต่เป็นเวลา เพราะอะไรนะหรอ???
ก็เพราะต้องรอเวลาโทรฟรี 5 ทุ่ม-5 โมงเย็นไง 555+ (รู้เลยอยู่ยุคไหน) แล้วระหว่างวัน เราก็ส่ง SMS 100 ข้อความหากันตลอด ความรักเราก็เป็นแบบนี้สักพัก จนจู่ๆเขาก็หายไปจากวงจรชีวิตเราแบบ งงๆ โดยที่เราไม่เคยรู้เหตุผลเลย ด้วยความที่ว่า เราเองก็เป็นผู้หญิงที่ไม่ชอบตามจุกจิก
ไม่คุยก็คือไม่คุย จะไม่ชอบตื้น ไม่ชอบยื้อ แล้วก็ไม่ชอบตาม แต่พอมารู้อีกทีก็คือเขาก็ไปคบกับผู้หญิงคนอื่นแล้ว ก็แอบเหว๋อเหมือนกันนะ ว่าเราผิดอะไรตรงไหนรึป่าว หรือผู้หญิงคนอื่นดีกว่า หรือว่าเราไม่สวย (ก็ไม่นะ สวยอยู่เหมือนกัน 555+) แต่พอเวลาผ่านไปสักพัก (พักใหญ่เลยละ)
เขาก็กลับมาคุยกับเราอีกเหมือนเดิม และแล้วเขาก็จากไปอีกเหมือนเดิมเช่นกัน ทิ้งไว้แค่ความ งง และสงสัยอีกตามเคยค่ะ แต่เราก็เจอกันบ่อยนะ
ตามหน้าไทม์ไลน์เฟสบุ้คไรงี้ 555+ ก็เห็นเขากับผู้หญิงคนอื่นนั้นแหละ จนเวลาล่วงเลยมาหลายปี (หลายปีมาก)
จู่ๆวันนึงตื่นเช้ามา เราก็หยิบมือถือมาเล่นตามปกติ แต่แล้วก็มีแจ้งเตือนขึ้นในเฟสบุ้คว่ามีคนแอดเฟรนมา ก็เลยเข้าไปดู สรุปว่าเป็นเขาจ้า ก็แอบงงว่า เลิกเป็นเพื่อนกันตั้งแต่เมื่อไหร่ เพราะก่อนหน้านี้เราก็เป็นเพื่อนกันทางเฟสบุ้คอยู่แล้ว (โอกาสมาถึงเราล่ะ 555+) เราก็เลยแอบเข้าไปส่องเฟสเขานิดหน่อย พอเห็นว่าเขาโสด ก็เลยรับเพื่อน แล้วทักไปเลยจ้า (มีความอ่อยเบาๆ) และแล้วหลังจากวันนั้นเราก็เริ่มคุยกันมาเรื่อยๆ
จนกลับมาเป็นแฟนกันอีกครั้ง เราก็ถามนะ ในช่วงระยะเวลาที่ผ่านมามันมีเรื่องอะไร มีปัญหาอะไร หรือมีอะไรที่ทำให้เราต้องห่างหายจากกัน แล้วเขาก็ให้เหตุผลมา เราเองก็เห็นว่ามันก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร แล้วอีกอย่างคงเป็นเพราะช่วงนั้นต่างฝ่ายต่างยังคงเป็นวัยรุ่น มันก็ต้องลองผิดลองถูกกันบ้าง
ก็เลยมองข้ามปัญหาทุกอย่างไป เพื่อความรักที่สดใสในอนาคต อิอิ มันใช่หรอ???
(แต่ช่วงเวลาที่ผ่านมาไม่ใช่แค่เขานะที่มีคนอื่น เราเองพอรู้ว่าเขามีผู้หญิงคนใหม่ เราเองก็มีผู้หญิงคนใหม่เหมือนกัน 555+ ไม่ต้องสงสัย เราก็คบผู้หญิงนั้นแหละค่ะ)
หลังจากที่ผ่านเรื่องราวมาล้านแปดพันเก้า เราก็ได้กลับมาคบกันอีกครั้ง ได้มาเรียนรู้นิสัยกันใหม่ ซึ้งบอกได้เลยว่า มุมหวานๆไม่ค่อยจะมีหรอก แต่ถึงแม้จะไม่ค่อยมีมุมหวานๆ เราก็ไม่เคยพูจาหยาบคายใส่กันนะ อาจจะเป็นเพราะต่างฝ่ายต่างเริ่มโตขึ้น เลยจะค่อนข้างห่วงความรู้สึกฝ่ายตรงข้ามมากขึ้น เราสองคนจะเป็นพวก มองตาแล้วรู้ใจ พูดน้อยแต่ทำเยอะ คือไม่ต้องพูดอะไรกันมาก แต่ชอบทำให้อีกฝ่ายรู้สึกดีมากกว่า เขาจะชอบบอกเสมอว่า อะไรที่ผ่านมาแล้วก็ปล่อยให้มันผ่านไป อะไรที่ไม่ดีก็ไม่ต้องเก็บมาคิด ส่วนเรื่องอดีตระหว่างเราสองคน ไม่ต้องไปพูดถึงมันเลย
เพราะตอนนี้เราเริ่มต้นใหม่แล้ว เก็บไว้แค่ความทรงจำดีๆที่มีให้กันก็พอ หู้ยยยยยยย พูดดูดีเนอะ พูดส่ะหล่อเลย แต่ด้วยทั้งคู่ดูเหมือนจะมีนิสัยที่ดูจะเหมือนกันมากที่สุดก็คือ ต่างคนต่างก็มีโลกส่วนตัวสูง เรียกได้ว่าสูงมากอะ เลยทำให้บางครั้งเวลาที่ทะเลาะกันค่อนข้างเข้าถึงกันได้ยากหน่อย เพราะจะเป็นคนไม่ชอบพูดไง ทุกครั้งที่ทะเลาะกันนะ ไม่ว่าเรื่องนั้นจะเป็นเรื่องเล็กหรือเรื่องใหญ่ เขาก็จะง้อเราด้วยคำพูดที่ว่า เตง เขาขอโทษ (คือแบบ ใจคอกะจะง้อแค่นี้จริงๆหรอ) บางที่เราก็ผู้หญิง มันต้องเล่นใหญ่นิดนึง เพื่ออยากจะให้แฟนง้อแบบงุ้งงิ้งอะไรแบบนี้ แต่ป่าวเลย ด้วยทีรู้ว่านางเป็นคนประมาณนี้ เราก็ไม่ได้เล่นใหญ่อะไรเบอร์นั้น เมื่อเขานิ่งมา เราก็ตรงๆไปเลย ก็จะถามตลอดว่า เวลาทะเลาะกันสาเหตุมาจากไหน จากเขาหรือเรา ถ้าจะเรา เราก็ขอโทษแล้วถ้ามาจากเขา เขาก็ขอโทษ ต่างฝ่ายต่างนิ่งสักพัก แล้วก็กลับมาดีกัน ทุกครั้งที่ทะเลาะขอแค่ไม่ใส่อารมณ์ ไม่ขึ้นเสียงใส่กัน และที่สำคัญจะไม่ทะเลาะต่อหน้าคนอื่น หรือต่อหน้าเพื่อนเด็ดขาด แล้วทุดครั้งที่ทะเลาะ เขาก็จะคอยบอกเสมอนะว่า เป็นแบบนี้มีความสุข ถ้าไม่มีก็เลิกทะเลาะนะ หรือว่านี่คือการง้อ อิอิ และนี่ก็เป็นอีกช่วงชีวิตของเราที่มีเขาเข้ามาเติมเต็ม
เพราะฉะนั้นชีวิตคู่มันไม่ได้อยู่ที่ว่าคนไหนจะรักมากกว่าหรอก แต่มันอยู่ที่ว่าคนไหนจะให้อภัยกันได้มากกว่าแค่นั้นเอง (พี่กอล์ฟ ฟักกลิ้งฮีโร่)
อย่าว่าเค้าเลยน่ะ เค้าแค่ว่างเลยเขียนอะไรเรื่อยเปื่อย แชร์ไว้เก็บเป็นความทรงจำ เผื่อนอนาคตความจำเสื่อม มโนไปโน้น 555+