คือต้องเกริ่นก่อนนะครับนี่อาจจะเป็นกระทู้แรกของผมเลยอาจจะเรียบเรียงแปลกๆเพราะเรียบเรียงไปคิดไปเขียนไป คือผมไม่รู้จะจัดการกับความรู้สึกนี้ยังไง
เริ่มเลยนะครับ ผมมีแฟนคนแรกตอนอยู่ ป.ตรี ปี1ใช้เวลา4-5ปีจนถึงป.โทปี1 แล้วเราก็เลิกกันแต่ตลอดระยะเวลาเราก็ทะเลาะกันบ้างดีกันบ้าง หัวเราะยิ้ม ไปไหนมาไหนด้วยกัน แต่ในชีวิตประจำวันตลอด4ปีเราก็ทะเลาะกันแทบจะทุกวันเรื่องเล็กๆน้อยๆ แต่เธอก็หายโกรธผมง่าย แกล้งแซวนิดหน่อยก็หายแล้วครับแต่ต้องบอกนะครับเวลาทะเลาะกันเราไม่เคยพูดคำหยาบใส่กันนะครับ แต่พอหลังๆเข้าปีที่4หรือปีที่5 เวลาทะเลาะกันเราก็มีบางครั้งที่ด่าพ่อด่าแม่กันก็อาจจะรุนแรงในระดับนึง ขอย้อนกลับไปในเรื่องนิสัยส่วนตัวของผมกับเธอนะครับ นิสัยส่วนตัวของผมค่อนข้างเป็นคนขี้เอาแต่ใจเธอก็ดีครับตามใจผมตลอดช่วยเหลือผมทุกๆอย่าง ยกตัวอย่างที่ผมบ่นเธอนะครับเวลาตื่นเช้ามาผมชอบบ่นเธอว่าทำไมถึงตื่นสาย(ประมาณ10-11โมง)แต่อันที่จริงก็เป็นวันอาทิตย์ซึ่งผมลองมาคิดดูแล้วหลายๆครั้งหลายๆอย่างผมตีกรอบให้เธอมากเกินไป จนมาถึงป.โทกลางๆปี ผมก็รู้จักผญคนหนึ่งซึ่งก็เป็นเพื่อนผญนี่ละครับคุยกับเธอมันก็รู้สึกดีอะครับ(ก็แน่ละใช่ไหมครับมันเป็นของใหม่) ซึ่งผมก็คิดว่าผมกับเธอ(แฟนคนแรก)รู้สึกว่ารักมันอิ่มตัวแล้วหรือบางทีเพราะ ผญ คนใหม่ที่เข้ามาทำให้ผมมีความคิดนี้ จนผมบอกเลิกผญคนแรก จนมาถึงตอนนี้ผมคบกับคนใหม่ได้จะปีแล้วโดยรวมๆแล้วเธอก็นิสัยดีน่ารักดีครับ แต่ผมก็คิดถึงคนเก่าเพราะผมทำอะไรไม่ดีแย่ๆไว้กับคนเก่าเยอะมากๆ เวลาผมไปไหนมาไหนกับผมคนใหม่ เวลาส่งไปนู้นไปนี้ผมมักจะคิดถึงคนเก่าว่าผมไม่เคยทำแบบนี้ให้เธอเลย ผมรู้สึกผิดมากๆจริงๆ แต่ตอนนี้ก็ดูเหมือนแฟนคนแรกของผมจะมีคนใหม่แล้วผมก็ยินดีกับเธอด้วย ถ้าผมย้อนเวลากลับไปได้ผมจะทำทุกอย่างให้เธอเหมือนกันคนใหม่ที่ผมทำให้กับคนใหม่ ผมเอาใจใส่คนใหม่ทั้งๆที่ผมละเลยคนเก่ามาตลอด ผมเสียใจมากๆเลยครับแต่มันก็สายไปแล้วไม่มีอะไรที่ผมจะกลับไปแก้ไขได้ผมควรทำอย่างไรดีครับ ผมควรที่หยุดความสัมพันธ์กับคนใหม่แล้วกลับไปอยู่กับคนเก่าไปรอเขาหรือว่าเดินหน้าต่อไปเรื่อยๆแล้วมองแฟนคนแรกคิดกับเขาแค่เพื่อนที่ดีคนนึงดีครับ จริงๆผมอยากเล่ารายละเอียดให้ดีกว่านี้แต่ผมก็เรียบเรียงไม่ค่อยถูกยกตัวอย่างผมเคยทำไม่ดีกับเธอก็แล้วกันครับ เช่นเวลาทะเลาะกันหงุดหงิดขึ้นมาผมเคยปล่อยให้เธอลงกลางทางครั้งนึงหรืออาจะ2ครั้งอะไรทำนองนี้ ผมรู้สึกแย่มากๆผมมันโครตlxี้ยเลยครับ เลวมากๆ "ผมควรทำยังไงกับความรู้สึกผิดในใจของผมครับ"
ผมจะทำยังไงดีกับความรู้สึกของผม
เริ่มเลยนะครับ ผมมีแฟนคนแรกตอนอยู่ ป.ตรี ปี1ใช้เวลา4-5ปีจนถึงป.โทปี1 แล้วเราก็เลิกกันแต่ตลอดระยะเวลาเราก็ทะเลาะกันบ้างดีกันบ้าง หัวเราะยิ้ม ไปไหนมาไหนด้วยกัน แต่ในชีวิตประจำวันตลอด4ปีเราก็ทะเลาะกันแทบจะทุกวันเรื่องเล็กๆน้อยๆ แต่เธอก็หายโกรธผมง่าย แกล้งแซวนิดหน่อยก็หายแล้วครับแต่ต้องบอกนะครับเวลาทะเลาะกันเราไม่เคยพูดคำหยาบใส่กันนะครับ แต่พอหลังๆเข้าปีที่4หรือปีที่5 เวลาทะเลาะกันเราก็มีบางครั้งที่ด่าพ่อด่าแม่กันก็อาจจะรุนแรงในระดับนึง ขอย้อนกลับไปในเรื่องนิสัยส่วนตัวของผมกับเธอนะครับ นิสัยส่วนตัวของผมค่อนข้างเป็นคนขี้เอาแต่ใจเธอก็ดีครับตามใจผมตลอดช่วยเหลือผมทุกๆอย่าง ยกตัวอย่างที่ผมบ่นเธอนะครับเวลาตื่นเช้ามาผมชอบบ่นเธอว่าทำไมถึงตื่นสาย(ประมาณ10-11โมง)แต่อันที่จริงก็เป็นวันอาทิตย์ซึ่งผมลองมาคิดดูแล้วหลายๆครั้งหลายๆอย่างผมตีกรอบให้เธอมากเกินไป จนมาถึงป.โทกลางๆปี ผมก็รู้จักผญคนหนึ่งซึ่งก็เป็นเพื่อนผญนี่ละครับคุยกับเธอมันก็รู้สึกดีอะครับ(ก็แน่ละใช่ไหมครับมันเป็นของใหม่) ซึ่งผมก็คิดว่าผมกับเธอ(แฟนคนแรก)รู้สึกว่ารักมันอิ่มตัวแล้วหรือบางทีเพราะ ผญ คนใหม่ที่เข้ามาทำให้ผมมีความคิดนี้ จนผมบอกเลิกผญคนแรก จนมาถึงตอนนี้ผมคบกับคนใหม่ได้จะปีแล้วโดยรวมๆแล้วเธอก็นิสัยดีน่ารักดีครับ แต่ผมก็คิดถึงคนเก่าเพราะผมทำอะไรไม่ดีแย่ๆไว้กับคนเก่าเยอะมากๆ เวลาผมไปไหนมาไหนกับผมคนใหม่ เวลาส่งไปนู้นไปนี้ผมมักจะคิดถึงคนเก่าว่าผมไม่เคยทำแบบนี้ให้เธอเลย ผมรู้สึกผิดมากๆจริงๆ แต่ตอนนี้ก็ดูเหมือนแฟนคนแรกของผมจะมีคนใหม่แล้วผมก็ยินดีกับเธอด้วย ถ้าผมย้อนเวลากลับไปได้ผมจะทำทุกอย่างให้เธอเหมือนกันคนใหม่ที่ผมทำให้กับคนใหม่ ผมเอาใจใส่คนใหม่ทั้งๆที่ผมละเลยคนเก่ามาตลอด ผมเสียใจมากๆเลยครับแต่มันก็สายไปแล้วไม่มีอะไรที่ผมจะกลับไปแก้ไขได้ผมควรทำอย่างไรดีครับ ผมควรที่หยุดความสัมพันธ์กับคนใหม่แล้วกลับไปอยู่กับคนเก่าไปรอเขาหรือว่าเดินหน้าต่อไปเรื่อยๆแล้วมองแฟนคนแรกคิดกับเขาแค่เพื่อนที่ดีคนนึงดีครับ จริงๆผมอยากเล่ารายละเอียดให้ดีกว่านี้แต่ผมก็เรียบเรียงไม่ค่อยถูกยกตัวอย่างผมเคยทำไม่ดีกับเธอก็แล้วกันครับ เช่นเวลาทะเลาะกันหงุดหงิดขึ้นมาผมเคยปล่อยให้เธอลงกลางทางครั้งนึงหรืออาจะ2ครั้งอะไรทำนองนี้ ผมรู้สึกแย่มากๆผมมันโครตlxี้ยเลยครับ เลวมากๆ "ผมควรทำยังไงกับความรู้สึกผิดในใจของผมครับ"