เราคบกับแฟนมา5ปี ตั้งแต่ม.4 เราสองคนผ่านช่วงเวลาที่เลวร้ายมาด้วยกันเยอะมากทั้งเรื่องครอบครัว เพราะแม่เราไม่ชอบให้เราคบทอม (ถ้าคบเป็นเพื่อนไม่ว่าไร) แต่เขาก็ไม่เคยคิดจะปล่อยมือเรา มีน้อยใจบ้างเป็นบางครั้ง เขาก็ไม่เคยจะทิ้งเราไปไหน เราสองคนจับมือกันข้ามอุปสรรคมากมาย เราคิดมาตลอดว่าช่วงมัธยมคือช่วงที่เลวร้ายที่สุด เพราะแม่เรากีดกันมาตลอด ถึงขนาดแฟนเรายกมือไหว้แม่เรายังไม่รับยังไม่มองหน้า แต่เขาก็ไม่คิดจะจากเราไปไหน เราคิดว่ารั้วมหาลัยต้องดีกว่านี้เพราะคุยกันไว้ว่าเราจะเรียนที่เดียวกันจะอยู่หอด้วยกัน จนจบม.6 ได้เข้าเรียนมหาลัยที่เดียวกัน ได้อยู่หอด้วยกัน ในรั้วมหาลัยได้พบเจอผู้คนมากมาย แฟนเราเป็นคนตัวเล็กจัดฟัน น่ารักๆ5555อวยก่อน😂
ปี1ก็ยังไม่มีอะไรมาก ยังใช้ชีวิตปกติ จนสักพักมีคนรู้จักเยอะขึ้น ปัญหาคนรอบข้างก็มากขึ้น มีคนชอบแฟนเราไม่รู้กี่คน แฮ็กเฟสแฟนเรามาดูว่าเราคุยกันบ้าง ส่งข้อความมาด่าเราบ้าง เอาวันเกิดกับแฟนเราไปดูดวงไปทำให้เลิกกันบ้าง จนบางครั้งเรารู้สึกเหนื่อยเราโดนล้ำเส้นมากเกินไป พอมาปี2ก็ยังคุยกันแต่เรากลับมาอยู่บ้าน เพราะรู้สึกว่าอยู่หอมันไม่โอเค อยู่บ้านเราทะเลาะกันบ่อย พอปิดเทอม2เราทำงานเข้างาน6โมงเช้าเลิกงานเที่ยงคืน แฟนเราอยู่บ้าน มันเลยเกิดการทะเลาะเรื่องเวลาเราเลิกดึกเราไม่มีเวลา เราเหนื่อยเรานอน แต่อีกคนก็รอ ทะเลาะกันมากขึ้นจนเขาบอกว่า งั้นก็เลิกกันไปเลย เราเลยตอบตกลงเลิกก็เลิก ไม่ใช่ที่เราไม่เลิกเพราะเราไม่รัก แต่เราอยากให้เขาโตเป็นผู้ใหญ่กว่านี้ คุยโทรศัพท์กันเราชอบหลับก่อนก็ทะเลาะ เราแอบสั่งของในเน็ตก็ทะเลาะ เขาเอาแต่ใจตัวเอง เราเลยตอบไปแบบไม่คิดอะไร ทั้งที่เรารักมันมากยอมมันทุกอย่าง พอเลิกกันแต่ก็คุยกันตลอดมาเหมือนไม่ได้เลิก มีคนเข้ามาหาเราแต่ก็ไม่คิดจะคุยกับใครจริงๆจังๆเพราะสุดท้ายความรู้สึกเราก็วนกลับมาหาเขาทุกครั้ง จนเมื่อตอนกุมภาวันเกิดเขามีน้องคนหนึ่งชอบเขา หรือแอบคุยกันมาตลอดก็ไม่รู้ เราพยายามบอกตัวเองเสมอว่าเขาเจอคนที่รับเขาได้เเล้วน่ะ คบกันไม่กี่เดือนได้ข่าวว่าไปนอนด้วยกัน แต่เราก็คุยกับเขามาตลอด จนความรู้สึกแบบว่าไม่ไหวจริงๆคือไม่อยากให้ไปเลย เขาคุยกับเราปกติ แต่ก็บอกว่าไม่ใช่คนเลวขนาดนั้นที่จะไปทำร้ายความรู้สึกน้องคนนั้น มันก็ต้องรับผิดชอบความรู้สึกน้องเขา น้องคนนั้นขี้หวงมาก ทุกคนที่ทักมาหาแฟนเก่าเราน้องเขาทักด่าทุกคน ยกเว้นเราที่ไม่โดน เพราะนางกลัวโดนงอน แฟนเก่าเราไม่ให้แตะต้องตัวเรา นางไม่มีเบอร์ นางไม่มีรหัสเฟส คุยกันแค่ในเฟส เราก็ไม่เข้าใจความรู้แฟนเราคิดอะไรเหมือนกัน เราเลยอยากถามว่าเราควรทำตัวยังไง เราควรอยู่ที่เดิมมั้ยพอเขาหันกลับมาเขาจะได้รู้ว่ารักเขาแล้วรอเขาอยู่ ตอนนี้เราอยู่ตรงไหนเราก็ฝืน ถอยออกมาก็ฝืน อยู่ตรงนั้นก็ฝืน เราร้องไห้ กินไม่ได้ นอนไม่หลับ +กับตอนนี้เราฝึกงานด้วย มันตึงไปหมด ไม่รู้จะแยกแยะเรื่องส่วนตัวกับงานยังไง ตอนนี้รอแค่เขาหันมาแล้วยังรู้ว่าเรารอเขาอยู่ 😂😂😂
ถ้าเป็นทุกคนจะทำยังไง จะหาทางออกยังไงกับความรัก5ปี😔
คบกับแฟนมา5ปี แต่ต้องเลิกกัน ควรทำยังไงต่อ??
ปี1ก็ยังไม่มีอะไรมาก ยังใช้ชีวิตปกติ จนสักพักมีคนรู้จักเยอะขึ้น ปัญหาคนรอบข้างก็มากขึ้น มีคนชอบแฟนเราไม่รู้กี่คน แฮ็กเฟสแฟนเรามาดูว่าเราคุยกันบ้าง ส่งข้อความมาด่าเราบ้าง เอาวันเกิดกับแฟนเราไปดูดวงไปทำให้เลิกกันบ้าง จนบางครั้งเรารู้สึกเหนื่อยเราโดนล้ำเส้นมากเกินไป พอมาปี2ก็ยังคุยกันแต่เรากลับมาอยู่บ้าน เพราะรู้สึกว่าอยู่หอมันไม่โอเค อยู่บ้านเราทะเลาะกันบ่อย พอปิดเทอม2เราทำงานเข้างาน6โมงเช้าเลิกงานเที่ยงคืน แฟนเราอยู่บ้าน มันเลยเกิดการทะเลาะเรื่องเวลาเราเลิกดึกเราไม่มีเวลา เราเหนื่อยเรานอน แต่อีกคนก็รอ ทะเลาะกันมากขึ้นจนเขาบอกว่า งั้นก็เลิกกันไปเลย เราเลยตอบตกลงเลิกก็เลิก ไม่ใช่ที่เราไม่เลิกเพราะเราไม่รัก แต่เราอยากให้เขาโตเป็นผู้ใหญ่กว่านี้ คุยโทรศัพท์กันเราชอบหลับก่อนก็ทะเลาะ เราแอบสั่งของในเน็ตก็ทะเลาะ เขาเอาแต่ใจตัวเอง เราเลยตอบไปแบบไม่คิดอะไร ทั้งที่เรารักมันมากยอมมันทุกอย่าง พอเลิกกันแต่ก็คุยกันตลอดมาเหมือนไม่ได้เลิก มีคนเข้ามาหาเราแต่ก็ไม่คิดจะคุยกับใครจริงๆจังๆเพราะสุดท้ายความรู้สึกเราก็วนกลับมาหาเขาทุกครั้ง จนเมื่อตอนกุมภาวันเกิดเขามีน้องคนหนึ่งชอบเขา หรือแอบคุยกันมาตลอดก็ไม่รู้ เราพยายามบอกตัวเองเสมอว่าเขาเจอคนที่รับเขาได้เเล้วน่ะ คบกันไม่กี่เดือนได้ข่าวว่าไปนอนด้วยกัน แต่เราก็คุยกับเขามาตลอด จนความรู้สึกแบบว่าไม่ไหวจริงๆคือไม่อยากให้ไปเลย เขาคุยกับเราปกติ แต่ก็บอกว่าไม่ใช่คนเลวขนาดนั้นที่จะไปทำร้ายความรู้สึกน้องคนนั้น มันก็ต้องรับผิดชอบความรู้สึกน้องเขา น้องคนนั้นขี้หวงมาก ทุกคนที่ทักมาหาแฟนเก่าเราน้องเขาทักด่าทุกคน ยกเว้นเราที่ไม่โดน เพราะนางกลัวโดนงอน แฟนเก่าเราไม่ให้แตะต้องตัวเรา นางไม่มีเบอร์ นางไม่มีรหัสเฟส คุยกันแค่ในเฟส เราก็ไม่เข้าใจความรู้แฟนเราคิดอะไรเหมือนกัน เราเลยอยากถามว่าเราควรทำตัวยังไง เราควรอยู่ที่เดิมมั้ยพอเขาหันกลับมาเขาจะได้รู้ว่ารักเขาแล้วรอเขาอยู่ ตอนนี้เราอยู่ตรงไหนเราก็ฝืน ถอยออกมาก็ฝืน อยู่ตรงนั้นก็ฝืน เราร้องไห้ กินไม่ได้ นอนไม่หลับ +กับตอนนี้เราฝึกงานด้วย มันตึงไปหมด ไม่รู้จะแยกแยะเรื่องส่วนตัวกับงานยังไง ตอนนี้รอแค่เขาหันมาแล้วยังรู้ว่าเรารอเขาอยู่ 😂😂😂
ถ้าเป็นทุกคนจะทำยังไง จะหาทางออกยังไงกับความรัก5ปี😔