เรามีลูก 1 คนอายุ 2 ขวบ และตอนนี้กำลังตั้งครรภ์คนที่ 2 ได้ 6 เดือน เมื่อปลายปีที่แล้วเราได้ทะเลาะกับแฟนบ่อยครั้งเพราะไม่เข้าใจกันมาโดยตลอด เราไม่อยากอยู่กับเค้าเลยค่ะ อยากกลับมาอยู่บ้านเรา ช่วงจังหวะนั้นเรายังไม่รู้ว่าท้อง ได้มีคนเข้ามาคุยในช่วงที่เราเบื่อแฟนมากๆ เราก็เลยคุยไปจนแฟนจับได้ แฟนได้เรียกพ่อแม่เค้ามาคุยกับทางพ่อแม่เรา เราจึงตัดสินใจที่จะเลิก เพราะเราไม่อยากอยู่กับเค้าอึดอัดค่ะ ไม่เคยพาไปไหนอยู่แต่บ้าน ไม่เคยพาลูกไปไหนด้วยค่ะ พอเลิกแฟนมาง้อทุกวันเลยค่ะแต่เราเป็นคนผิดนะคะแต่เค้าก็มาทำดีด้วยทุกอย่างซื้อข้าวมาให้ทุกวันอยากไปไหนก็พาไป แต่เราก็ไม่คืนดีเพราะมันแค่ช่วงแรกๆ ที่เลิกเรารู้ดีค่ะ เราอยู่ด้วยกันมา 3 ปี แต่คบกันได้ 5 ปีปีนี้เข้าปีที่ 6 เราเลิกกันต้นเดือนมีนาคมค่ะ เราได้กลับมาอยู่ที่บ้านแม่เรา แต่พอเริ่มมาประมาณต้นเดือนเมษาเราเริ่มรู้สึกมีอาการเหมือนคนท้องก็เลยลองตรวจดูผลสุดท้ายคือท้องค่ะ (เราฉีดยาคุมจึงทำให้ไม่มีประจำเดือนและไม่แพ้อะไรเลยค่ะ) ตอนนั้นน่าจะประมาณ 3-4 เดือน เราก็เลยบอกเค้าว่าท้อง แล้วก็ได้บอกแม่เรา พอเค้ารู้เค้าบอกรับนะคะ แต่ว่าเค้าหาว่าเรามีไรกับคนอื่นเค้าไม่มั่นใจ เราเลยอึ้งเลยค่ะ แต่ทำยังไงได้ความผิดที่เราได้บอกเลิกเค้านอกใจเค้าเอง เราก็ไม่ได้อะไรกับเค้าด้วย เราเลยให้แม่เค้ารับรู้ แต่เค้าไม่ได้บอกค่ะ ตอนนั้นมีปัญหากันด้วยคือเค้าพยายามจะลืมเรา เราเลยบอกเค้าว่าถ้าไม่รับก็ไม่ต้องรับเรากับแม่ไม่ได้ว่าอะไร แต่เค้าก็ยังยืนยันว่า "รับ" หลังจากนั้นเราเลิกติดต่อเค้าค่ะเพราะเราทำงานไม่มีเวลา ส่วนเค้าเรียนไม่ค่อยได้คุยกันเท่าไหร่ มาช่วงหลังๆ เค้าป่วยค่ะไม่ได้เล่นโทรศัพท์เลย ผลสุดท้ายคือเค้าเป็นมะเร็งเนื้องอกในสมองค่ะ เค้ารักษาตัวได้เดือนนึงที่รร.แห่งหนึ่ง จนตอนนี้กลับมาบ้านแล้วค่ะ แต่ก่อนที่เค้าจะเข้าร.ร.ได้มีน้องสาวของแม่เค้ามาโวยวายด่าแม่เราหาว่าเราเป็นตัวต้นเหตุ แล้วให้เราไม่ให้ไปรับลูกของเรา แม่ก็ยอมเพราะเห็นใจแม่ของแฟนเก่า เพราะเค้าดีมากค่ะ เข้าใจทุกอย่างใช้เหตผลตอนเราอยู่กับเค้า เค้าเหมือนแม่เราเลยค่ะ แม่เราจึงยอมจนถึงตอนนี้เราไม่ได้ติดต่อทางบ้านเค้าเลยค้ะ เราควรทำยังไงดีคะ เราก็อยากไปดูแลเค้านะคะเพราะเราทำผิดกับเค้า แต่ติดตรงน้องสาวแม่เค้าเนี่ยแหละค่ะชอบยุแยง พูดในสิ่งที่ผิดๆ ให้บ้านเราดูเป็นคนไม่ดี เราก็ไม่รู้จะทำยังไง เราก็รู้นะคะว่านั่นคือครอบครัวของเราลูกเราแฟนเก่าเรา แต่เราก็ยังเด็กค่ะถ้าจะให้ไปพูดในสิ่งที่ผู้ใหญ่เค้าพูดกันก็อาจจะมองว่าปีนเกลียว เรื่องทุกอย่างก็เกิดขึ้นเพราะน้องสาวแม่เค้า ไม่ให้เราไปเยี่ยมตอนแฟนเก่าเราป่วย แม้กระทั่งลูกของเราเอง เราก็ยอมเพราะเห็นใจแม่แฟนเก่า ไม่อยากให้เค้าต้องมีเรื่องมาเครียดกว่าเดิม คือเราก็อยากกลับไปนะคะ เราสงสารเค้าสงสารลูก เพราะเราไม่ได้อยู่กับลูกเราเลย เราเสียใจทุกวันค่ะ ทุกๆ อย่างล้วนมีเหตผล เราก็อยากให้ทางบ้านเค้าเข้าใจทางเราบ้าง ว่าทางบ้านเราก็ต้องการหลานเหมือนกัน แต่แม่เราไม่ยุ่งด้วยละค่ะ ขนาดแม่เราไม่เคยเอาปัญหาอะไรไปให้ ยอมทุกอย่างเค้ายังว่าขนาดนี้เลยค่ะ เครียดมากๆ ค่ะตอนนี้ เราอยากได้ลูกเราคืน ละเราก็อยากดูแลแฟนเก่าเราด้วยแต่เค้าจะเข้าใจเรามั้ย เพราะเราก็เด็ก ละอีกอย่างไม่รู้ว่าน้องสาวของแม่แฟนจะพูดอะไรบ้างให้เราแย่ มองในทางที่ผิดๆ เรากล้าสู้หน้ากับแม่แฟนนะคะ ตอนเลิกกันเราก็คุยกันปกติ แต่ไม่รู้ว่าหลังจากที่แฟนเก่าเข้าร.ร.น้องสาวของแม่แฟนเก่าจะพูดว่าเรายังไงบ้าง เราควรคุยกับเค้าบอกเค้าตรงๆ หรือเราควรรอเวลาให้เป็นตัวกำหนดดีคะ แต่เราสองคนก็ยังคุยกันได้ดีนะคะไม่ได้ทะเลาะอะไร แต่เรากลัวว่าถ้าเรากลับไปอยู่บ้านเค้าเราต้องเครียดแน่ๆ ค่ะ เพราะน้องสาวแฟนแม่เค้าจะมาบ้านคอยมาอยู่ตลอด ชอบยุ่งวุ่นวายกับลูกเราด้วยค่ะ เราไม่อยากดีกับเค้าเพราะเค้าด่าแม่เราเยอะมาก ขึ้น...ขึ้นกูทั้งๆ ที่แม่เราแก่กว่าเป็น 10 ปี อาทิตที่จะถึงคือเราต้องคุยกับแม่แฟนค่ะ ว่าจะเอาน้องมาเลี้ยงเอง เพราะเค้าก็ต้องดูแลลูกเค้าที่พึ่งออกจากร.ร. ถ้าเค้าไม่ให้เราควรจะบอกเค้าว่ายังไง ไม่ให้เค้ามองว่าเราเด็ก แต่เค้าเป็นคนรักและหวงลูกหวงหลานมากๆ ค่ะ แต่ยังไงลูกเราเราก็อยากดูแลเอง ถ้าเป็นไปได้ก็อยากกลับไปดูแลทั้งแฟนเก่าแล้วก็ลูกเรานะคะ ขอคำปรึกษาหน่อยค่ะที่มีเหตการณ์ใกล้เคียง ขอบคุณล่วงหน้าค่ะอาจจะยาวไปหน่อยแต่ขอระบายบ้างก็ดีค่ะ (ตัวเราอายุ 20 ส่วนแฟนอายุ 19 ค่ะ)
ถ้าเค้าไม่ให้ลูกของเราคืน ควรทำยังไงดีคะ?