อยากเรียนแต่ไม่ได้เรียน

เข้าเรื่องเลยเนอะจะได้ไม่ยืดยาว คือตอนที่เรากำลังศึกษายุม.6 เราคิดไว้แล้วว่าจบมาเราจะเรียนรามและทำงานไปด้วยแต่ลึกๆเราไม่ได้อยากเรียนและทำงานเลยแต่เนื่องด้วยช่วงหลังๆครอบครัวเรามีปัญหาติดขัดเรื่องเงิน ลึกๆแล้วเราอยากเรียนมหาลัยเหมือนเพื่อนๆ ละวันนึงพี่เราที่อยู่ต่างจังหวัดเค้าก้ถามเราเกี่ยวกับจบม.6จะต่ออะไรอย่างงู้นอย่างงี้ เราจึงบอกพี่ไปว่าเราคงไม่ได้เรียน เพราะเนื่องด้วยที่บ้านมีปัญหา คงจะได้ออกทำงาน พี่เราก้บอกว่าไม่ได้นะ ต้องเรียน ยังไงก้ต้องเรียน งั้นเอางี้พี่จะส่งเรียนเอง ใครไม่มีให้ก็อย่าไปโกรธเค้านะ  แต่เราต้องตั้งใจเรียน เราก้รับปากและเราก้ดีใจมากที่จะมีคนส่งเรียน เราหวังไว้มาก เราตั้งใจทำทุกอย่างให้มันดีที่สุด เราต้องไปสอบที่ไกลๆคนเดียวทั้งๆที่เราไม่เคยไปแต่เราก้หาทางไปจนไปได้ในใจตอนนั้นนึกแค่ว่าคงไม่มีอะไรแย่ไปกว่าการที่เราจะไม่ได้เรียนแล้ว ในที่สุดเราก้ติดจ้า และเรสก้เดินทางไปสัมภาษณ์ และเราสัมภาษติด เราดีใจมาก ก่อนหน้านั้นพี่เราก้บอกเราว่าต้องตั้งใจให้ติดนะ บอกเราอย่าลืมติดตามข่าวให้ดี แนะชี้แนวทางเรา ละพอมาถึงวันที่เราติดจริงๆ เรารีบโทรไปบอกพี่เลย แต่พอถึงวันที่เราติดพี่เรากลับพูดไปคนละทางจากตอนที่พูดไว้ ก้โยนไปให้คนนู้นคนนี้ ส่งเราไม่ไหว คือเราก้เข้าใจนะ แต่เราอยากรู้มาให้ความหวังเราทำไมตั้งแต่แรก สุดท้ายเค้าก้เหมือนไม่พอใจที่จะส่ง เราเลยต้องสละสิทธิ์ มหาลัยนั้น ทั้งๆที่เรายืนยันสิทธิ์และจ่ายตังไปแล้ว เหลือแค่รอไปเรียน เรานึกถึงเรื่องนี้ทีไรเราไม่เคยโกรธพี่หรอก แต่เราแค่เสียใจและผิดหวังมากๆที่มาให้ความหวังเราตั้งแต่แรกถ้า ไม่คิดจะช่วยแต่แรกก้ไม่น่าจะมาให้ความหวังเราแบบนี้ เราก้มีหัวใจและมีความรู้สึก