ผมคบกะแฟนคนนี้มาจะ 3 ปีแล้ว การคบกันมันมีความสบายใจเพราะแฟนไม่ใช่คนเจ้าชู้ เลยไม่มีเรื่องเล็กๆน้อยๆมือที่สามหรือการแอบคุยกะคนนั่นคนนี่ แต่กะแฟนคนนี้คบกันไม่มีความเกื้อหนุนต่อกัน เวลาเราเดือดร้อนที่ต้องขอความช่วยเหลือไม่เคยได้ความช่วยเหลือจากเค้าเลย ไปไหนทำไรทุกอย่างหารครึ่ง ไม่เคยได้กินของฟรีจากเค้า ผมก็โอเคเพราะเราต่างคนต่างหาเงินทำงานได้ แต่บางครั้งบางโอกาสมันน่าจะมีบ้าง ซื้อไรมาฝากก็ต้องมาเก็บเงินจากเรา เวลาป่วยไม่สบายแม่แต่ข้าวต้มหรือยาสักเม็ดก็ไม่มีได้จากเค้า ป่วยแค่ไหนก็หากินเอาเอง การอยู่ด้วยกันมันเป็นเหมือนรูมเมทมากกว่าการเป็นแฟน แล้วอีกอย่างเป็นลูกแหง่ มีปัญหาไรหรือทะเลาะไรกับเล่าก็จะเล่าให้แม่ฟังตลอด ทุกเรื่องเลย แล้วก็ให้แม่ออกหน้าแทน คนสองคนทะเลาะกันแต่แม่ของแฟนกลับมาตอบปัญหาแทนลูกเค้าทุกอย่าง บางครั้งก็โดนคำพูดเหยียดจากแม่เค้าโดยที่แฟนของเราไม่เคยปกป้องไรเราเลย ผมลืมบอกไปผมอายุ 30 แฟนผมอายุ 27 เป็นสไตน์คุณหนูทำไรไม่ค่อยเป็น อนาคตไม่มี หลังจากเลิกงานก็เอาแต่เล่นเกมส์ยันห้าทุ่มเที่ยงคืนทุกวัน บางทีมันก็อึดอัดว่าผมควรจะคบต่อหรือควรเลิกๆไป เก็บความอดทนนี่มาตลอดอยู่คนเดียว
มีแฟนแบบนี้ควรคบต่อหรือเลิกดี