สวัสดีครับเพื่อนๆ (ยาวหน่อยนะครับ) วันที่ 5 ก.ค. นี้ ผมจะพาแมวใหม่เข้าบ้านครับ ซึ่งจากการอ่านกระทู้ๆต่างๆหรือค้นหาในกูเกิ้ลจะแนะนำว่าอย่าเพิ่งให้แมวเจอกัน ควรจะให้ผลัดกันดมกลิ่นของอีกตัวก่อนเมื่อชินแล้วถึงให้เจอกัน แต่ปัญหาอยู่ตรงที่ห้องของผมมันไม่ได้มีห้องกั้นแยกชัดเจน แต่ละส่วนทะลุถึงกันหมด ไม่ได้มีประตูกั้นไว้ครับ จุดที่พอจะกั้นได้ ตรงนั้นดันเป็นที่ๆแมวเก่าไว้ชมวิวและเป็นห้องน้ำของเค้าครับ บางคอมเม้นในพันทิพแนะนำว่าให้ใช้ผ้าเช็ดตัวเช็ดให้ทั้ง 2 ตัว หรืออาบน้ำพร้อมๆกัน แมวเก่าของผมเคยจับอาบน้ำแค่ 2 ครั้ง แถมอาละวาดมาก ร้องเสียงดังและใช้เล็บข่วนแขนผมเลือดออกเป็นแผลยาวทั้งท่อนแขนเลยครับ ส่วนเช็ดตัวน่าจะพอบังคับเช็ดได้อยู่แต่ก็กลัวจะไม่ดีเท่าวิธีอาบน้ำ แผนของผมคือจะเอาผ้าชุบน้ำเช็ดทั้ง 2 ตัว แล้วให้แมวใหม่อยู่แต่ในกรงก่อน รอจนกว่าแมวเก่าจะกล้าเข้ามาดมใกล้ๆไม่ขู่ ผมถึงจะเอาแมวใหม่ออกมาเจอกัน แล้วช่วงนี้ผมก็จะไม่เล่นกับแมวใหม่เลยครับ แต่ตอนนี้กังวลมากๆครับ กลัวเข้ากันไม่ได้ เพื่อนๆมีวิธีไหนมาแนะนำบ้างไหมครับ
เพิ่มเติม แมวเก่าของผมค่อนข้างขี้กลัวและขี้ระแวงมาก เกิดจากตอนเค้าอายุได้ประมาณ 7-8 เดือน เจ้าของเก่าเค้าย้ายห้องไปและทิ้งเค้าไว้ เค้าก็นั่งรอด้านหน้าตึกตลอด ผมเห็นบ้างเวลาเลิกงาน เคยเข้าไปเล่นก็นิสัยน่ารักขี้อ้อนดีครับ ก็เห็นอยู่ได้ประมาณ 1 อาทิตย์ อยากเอาไปเลี้ยงครับ แต่ผมไม่เคยเลี้ยงแมวมาก่อนกลัวดูแลไม่ดีเลยไม่กล้าเลี้ยง หลังจากนั้นเค้าหายไปประมาณ 1 อาทิตย์ ผมรู้สึกคิดถึงภาวนาว่าถ้าเจออีกครั้งนี้จะไม่ลังเลและเลี้ยงเลยครับ ปรากฎว่าคืนนี้กลับมาเจอ เค้าถูกแมวจรแถวนั้นวิ่งไล่มาแอบใต้ท้องรถ ผมจึงเอาขึ้นห้องเลยและพาไปอาบน้ำ ผมเห็นเค้าเลือดออกตรงหาง ผมพาเค้าไปหาหมอ ปรากฎว่าเป็นแผล 2 รูใหญ่มาก โพรงข้างในทะลุถึงกัน หมอคิดว่าอาจจะถูกหมาหรือตัวเงินตัวทองกัด ผมก็ให้หมอรักษาและทำแผล แต่ตอนทำแผลเค้าเจ็บมากร้องเสียงดังสุดๆ แล้วพอหมอปล่อยก็วิ่งพล่านไปทั่วห้องจนหมอต้องปิดห้องรอให้เค้าสงบก่อน จากนั้นหมอให้อยู่ที่โรงพยาบาลเพื่อรักษา แต่ช่วงนั้นเค้าอ่อนแอแล้วดันไปติดหัดแมวจากกรงข้างๆ ผมก็รักษาต่อจนหาย ระหว่างรักษาเค้าไม่ยอมกิน ไม่ถ่าย จนพอโรคหัดหายผมเอากลับบ้านแทนแล้วพาไปทำแผลทุกวัน เค้าจะกลัวทุกครั้งที่ออกจากบ้านและไปเจอแมวอื่นครับ นี่เป็นสาเหตุทำให้เค้ากลัวและระแวงมากครับ แต่เค้าจะกลัวเฉพาะคนแปลกหน้ากับแมวอื่นนะครับ เสียงฟ้าผ่า เสียงอะไรไม่กลัวครับ แต่ยกเว้นแม่ของผมคนเดียว ผมพากลับบ้านครั้งแรก พ่อกับน้องผมเค้ากลัวมาก แต่กับแม่ผมเค้าเข้าไปอ้อนใหญ่เลยไปซุกมือ นั่งตักเฉยเลยทั้งๆที่เป็นคนแปลกหน้า และทำตัวน่ารักกว่าอยู่กับผมอีกครับ แม่ของผมไม่ชอบและกลัวแมว แต่กับแมวผมตัวนี้แม่รักมากเลยครับ
สาเหตุที่อยากได้แมวใหม่เพราะเวลาที่ผมไปทำงานเค้าต้องอยู่ห้องคนเดียวประมาณ 10-11 ชั่วโมงแล้วเวลาที่ผมกลับมาเค้าก็จะร้องและเข้ามาอ้อนใหญ่เลย ผมแอบติดกล้องไว้ เห็นว่าพอใกล้ๆเวลากลับของผม เค้าก็จะมารอหน้าประตูแล้ว แค่ผมออกจากลิฟเดินมาเค้ารู้แล้วร้องทันที(ห้องห่างจากลิฟไป 5 ห้อง ผมพยายามเดินเงียบๆแล้วเค้าก็ยังได้ยิน) ผมเลยอยากให้เค้ามีเพื่อน ถึงแม้ว่าวันไหนที่ผมกลับช้า เค้าก็จะได้ไม่รู้สึกโดดเดี่ยวหรือกลัวถูกทิ้งอีก อย่างน้อยยังมีเพื่อนอยู่ตรงนี้น่าจะอุ่นใจกว่า ถ้าเค้าเข้ากันได้ก็อาจจะเล่นกันเอง ดูแลกัน ผมอยากให้เป็นแบบนั้นครับ แต่ถ้าเค้าเข้ากันไม่ได้จริงๆผมคงต้องหาบ้านให้แมวตัวใหม่ครับ
ปล. แมวเก่าอายุ 3 ปี แมวใหม่เป็นลูกแมวอายุ 3 เดือนครับ
การพาแมวใหม่เข้าบ้าน
เพิ่มเติม แมวเก่าของผมค่อนข้างขี้กลัวและขี้ระแวงมาก เกิดจากตอนเค้าอายุได้ประมาณ 7-8 เดือน เจ้าของเก่าเค้าย้ายห้องไปและทิ้งเค้าไว้ เค้าก็นั่งรอด้านหน้าตึกตลอด ผมเห็นบ้างเวลาเลิกงาน เคยเข้าไปเล่นก็นิสัยน่ารักขี้อ้อนดีครับ ก็เห็นอยู่ได้ประมาณ 1 อาทิตย์ อยากเอาไปเลี้ยงครับ แต่ผมไม่เคยเลี้ยงแมวมาก่อนกลัวดูแลไม่ดีเลยไม่กล้าเลี้ยง หลังจากนั้นเค้าหายไปประมาณ 1 อาทิตย์ ผมรู้สึกคิดถึงภาวนาว่าถ้าเจออีกครั้งนี้จะไม่ลังเลและเลี้ยงเลยครับ ปรากฎว่าคืนนี้กลับมาเจอ เค้าถูกแมวจรแถวนั้นวิ่งไล่มาแอบใต้ท้องรถ ผมจึงเอาขึ้นห้องเลยและพาไปอาบน้ำ ผมเห็นเค้าเลือดออกตรงหาง ผมพาเค้าไปหาหมอ ปรากฎว่าเป็นแผล 2 รูใหญ่มาก โพรงข้างในทะลุถึงกัน หมอคิดว่าอาจจะถูกหมาหรือตัวเงินตัวทองกัด ผมก็ให้หมอรักษาและทำแผล แต่ตอนทำแผลเค้าเจ็บมากร้องเสียงดังสุดๆ แล้วพอหมอปล่อยก็วิ่งพล่านไปทั่วห้องจนหมอต้องปิดห้องรอให้เค้าสงบก่อน จากนั้นหมอให้อยู่ที่โรงพยาบาลเพื่อรักษา แต่ช่วงนั้นเค้าอ่อนแอแล้วดันไปติดหัดแมวจากกรงข้างๆ ผมก็รักษาต่อจนหาย ระหว่างรักษาเค้าไม่ยอมกิน ไม่ถ่าย จนพอโรคหัดหายผมเอากลับบ้านแทนแล้วพาไปทำแผลทุกวัน เค้าจะกลัวทุกครั้งที่ออกจากบ้านและไปเจอแมวอื่นครับ นี่เป็นสาเหตุทำให้เค้ากลัวและระแวงมากครับ แต่เค้าจะกลัวเฉพาะคนแปลกหน้ากับแมวอื่นนะครับ เสียงฟ้าผ่า เสียงอะไรไม่กลัวครับ แต่ยกเว้นแม่ของผมคนเดียว ผมพากลับบ้านครั้งแรก พ่อกับน้องผมเค้ากลัวมาก แต่กับแม่ผมเค้าเข้าไปอ้อนใหญ่เลยไปซุกมือ นั่งตักเฉยเลยทั้งๆที่เป็นคนแปลกหน้า และทำตัวน่ารักกว่าอยู่กับผมอีกครับ แม่ของผมไม่ชอบและกลัวแมว แต่กับแมวผมตัวนี้แม่รักมากเลยครับ
สาเหตุที่อยากได้แมวใหม่เพราะเวลาที่ผมไปทำงานเค้าต้องอยู่ห้องคนเดียวประมาณ 10-11 ชั่วโมงแล้วเวลาที่ผมกลับมาเค้าก็จะร้องและเข้ามาอ้อนใหญ่เลย ผมแอบติดกล้องไว้ เห็นว่าพอใกล้ๆเวลากลับของผม เค้าก็จะมารอหน้าประตูแล้ว แค่ผมออกจากลิฟเดินมาเค้ารู้แล้วร้องทันที(ห้องห่างจากลิฟไป 5 ห้อง ผมพยายามเดินเงียบๆแล้วเค้าก็ยังได้ยิน) ผมเลยอยากให้เค้ามีเพื่อน ถึงแม้ว่าวันไหนที่ผมกลับช้า เค้าก็จะได้ไม่รู้สึกโดดเดี่ยวหรือกลัวถูกทิ้งอีก อย่างน้อยยังมีเพื่อนอยู่ตรงนี้น่าจะอุ่นใจกว่า ถ้าเค้าเข้ากันได้ก็อาจจะเล่นกันเอง ดูแลกัน ผมอยากให้เป็นแบบนั้นครับ แต่ถ้าเค้าเข้ากันไม่ได้จริงๆผมคงต้องหาบ้านให้แมวตัวใหม่ครับ
ปล. แมวเก่าอายุ 3 ปี แมวใหม่เป็นลูกแมวอายุ 3 เดือนครับ