.
เอาล่ะ.. ในที่สุดก็ถึงวันที่รอคอยมาแสนนาน
สิบวันเหมือนชั่วกัปชั่วกัลป์ ที่คนไทยแทบทั้งประเทศ รู้สึกกดดัน เคร่งเครียด เหมือนแบกดอยนางนอนทั้งเทือกเขาไว้บนบ่า....
ถึงเวลาที่ชีวิตต้องดำเนินต่อไป สิ่งที่เราห่วงที่สุดคือ สื่อทุกชนิดจะพุ่งเป้าความสนใจไปที่เด็กๆ มากเกินไป จนอาจเกิดผลเสียในระยะยาวขึ้นมาได้
เช่น เชิญไปออกรายการสารพัด ได้เงินได้ทอง โด่งดัง จนอาจทำให้เกิดการเลียนแบบขึ้นได้ในอนาคต และอื่นๆ อีกมากมายที่สังคมอาจคิดไม่ถึง
คงไม่สนุกนะ ที่ใครจะไปสร้างวิกฤตการณ์รุนแรงสักอย่างให้ตัวเอง เพื่อให้คนทั้งประเทศไปช่วย
ต่อไป เมื่อเด็กๆ รับการรักษาพยาบาลจนแข็งแรงดีแล้ว ได้รับรู้ว่าคนไทยทั้งประเทศ
ได้ทุ่มเทให้กับพวกหนูขนาดไหน ก็หวังว่าหนูๆ จะซึ้งใจ เติบโตขึ้นเป็นคนดีของสังคม รักชาติ โตไปไม่โกงนะลูก..
บทเรียนมากมายจากเหตุการณ์นี้ เราอยากจะให้สื่อทั้งหลาย พลิกวิกฤตให้เป็นโอกาส โอกาสที่จะทำให้คนไทยเรียนรู้อะไรหลายๆ อย่าง
เช่น เรื่องการเกิด การไหล ของน้ำป่า สิ่งที่ควรระวัง สิ่งทีต้องสังเกต และไม่ให้ประมาท
หรือการเคารพกฎเกณฑ์ระเบียบปฏิบัติต่างๆ รวมทั้งการใช้สัญชาตญาณของตัวเองที่เกิดมาจากองค์ความรู้ที่ตัวเองมี
เรื่องนี้เกิดขึ้นเพราะทีมหมูป่าขาดความเข้าใจในธรรมชาติ (เหมือนคนไทยส่วนใหญ่ของประเทศ รวมทั้งตัวเราด้วย)
แม้ป้ายจะระบุไว้ว่า ห้ามเข้าถ้ำตั้งแต่ กรกฎา - พฤศจิกา
แต่ปลายเดือนมิถุนาของปีนี้ ฝนในภูมิภาคนั้นก็กระหน่ำมาพักใหญ่แล้ว จนดินอุ้มน้ำไม่ไหวอีกต่อไป จึงมีน้ำป่าไหลมาก่อนฤดูของมัน
คนที่ถูกสอนมาให้ระวังตัว ให้สังเกตธรรมชาติ ก็จะมีสัญชาตญาณระแวงระวัง แม้บริเวณถ้ำจะไม่มีฝนตกในตอนนั้น แต่ตกในที่อื่นไกลออกไป
เขาก็จะไม่เข้าไปในนั้นเด็ดขาด และนี่คือ สิ่งที่คนไทยรุ่นต่อไป ต้องถูกสอนองค์ความรู้นี้ให้มันฝังลึกเข้าไปเป็นสัญชาตญาณ
แทนที่เราจะเน้นสปอร์ตไลท์ไปที่เด็กมากเกินไป อยากจะให้สังคมพุ่งเป้าไปที่ฮีโร่ทั้งหลายจะดีกว่า ว่าพวกเขาทุ่มเทกันขนาดไหน เสี่ยงภัยกันอย่างไร ความรู้ความสามารถมาจากไหน ทำไมเขาถึงทำเช่นนั้น จะได้เป็นแรงบันดาลใจ ให้คนรุ่นใหม่ตั้งใจศึกษาเล่าเรียนเพราะอยากเป็นอย่างฮีโร่พวกนี้บ้าง
แม้แต่คนธรรมดาทั่วไป ที่ไม่มีความสามารถเฉพาะทาง ก็ทุ่มเทกำลังกันสุดตัวเท่าที่มี ใครถนัดทำแบบไหน ก็ช่วยแบบนั้น
รวมทั้งชาวนาในบริเวณรอบๆ ที่เต็มใจเสียสละให้น้ำท่วมนาข้าวของตัวเอง เพื่อช่วยเหลือเด็กๆ ฯลฯ
ทุกคนคือฟันเฟืองตัวเล็กๆ ที่มาประกอบกันจนทำในสิ่งที่ยิ่งใหญ่ได้จนสำเร็จ ทุกคนคือ ฮีโร่ของชาติ
เรื่องพวกนี้ช่างน่าซึ้งใจ อยากให้สื่อไปเสาะหาข้อมูลมาเล่าขานให้สังคมได้รับรู้เยอะๆ ทุกแง่มุม จะดีมากเลย
เพราะนี่แหละ.. คือสิ่งที่ผูกใจคนทั้งชาติเข้าไว้ด้วยกัน
รวมทั้งมิตรภาพน้ำใจจากต่างแดน ไม่ว่าจะเป็นเพื่อนบ้าน พม่า ลาว จีน หรือจากแดนไกลโพ้น เช่น อเมริกา ออสเตเรีย ฯลฯ
ทำให้โลกนี้ช่างสวยงามเหลือเกิน
อยากให้สื่อเน้นเรื่อง ความสามัคคี คือพลัง
น้ำใจ ความช่วยเหลืออย่างไม่คิดชีวิตของทุกฝ่าย สังคมจึงซาบซึ้งกับคำที่ว่า "ประเทศไทย รวมเลือดเนื้อชาติเชื้อไทย" เสียจริงๆ
หวังว่าเหตุการณ์นี้คือ ปรากฏการณ์ที่จะทำให้คนไทยกลับมารักและสามัคคีกันอีกครั้ง เพราะคนไทยรู้แล้ว ว่าเรารักกัน...
รูปจากอินเตอร์เน็ต
สิ่งที่อยากเห็น หลังจากช่วยทีมหมูป่าออกมาได้แล้ว
เอาล่ะ.. ในที่สุดก็ถึงวันที่รอคอยมาแสนนาน
สิบวันเหมือนชั่วกัปชั่วกัลป์ ที่คนไทยแทบทั้งประเทศ รู้สึกกดดัน เคร่งเครียด เหมือนแบกดอยนางนอนทั้งเทือกเขาไว้บนบ่า....
ถึงเวลาที่ชีวิตต้องดำเนินต่อไป สิ่งที่เราห่วงที่สุดคือ สื่อทุกชนิดจะพุ่งเป้าความสนใจไปที่เด็กๆ มากเกินไป จนอาจเกิดผลเสียในระยะยาวขึ้นมาได้
เช่น เชิญไปออกรายการสารพัด ได้เงินได้ทอง โด่งดัง จนอาจทำให้เกิดการเลียนแบบขึ้นได้ในอนาคต และอื่นๆ อีกมากมายที่สังคมอาจคิดไม่ถึง
คงไม่สนุกนะ ที่ใครจะไปสร้างวิกฤตการณ์รุนแรงสักอย่างให้ตัวเอง เพื่อให้คนทั้งประเทศไปช่วย
ต่อไป เมื่อเด็กๆ รับการรักษาพยาบาลจนแข็งแรงดีแล้ว ได้รับรู้ว่าคนไทยทั้งประเทศ
ได้ทุ่มเทให้กับพวกหนูขนาดไหน ก็หวังว่าหนูๆ จะซึ้งใจ เติบโตขึ้นเป็นคนดีของสังคม รักชาติ โตไปไม่โกงนะลูก..
บทเรียนมากมายจากเหตุการณ์นี้ เราอยากจะให้สื่อทั้งหลาย พลิกวิกฤตให้เป็นโอกาส โอกาสที่จะทำให้คนไทยเรียนรู้อะไรหลายๆ อย่าง
เช่น เรื่องการเกิด การไหล ของน้ำป่า สิ่งที่ควรระวัง สิ่งทีต้องสังเกต และไม่ให้ประมาท
หรือการเคารพกฎเกณฑ์ระเบียบปฏิบัติต่างๆ รวมทั้งการใช้สัญชาตญาณของตัวเองที่เกิดมาจากองค์ความรู้ที่ตัวเองมี
เรื่องนี้เกิดขึ้นเพราะทีมหมูป่าขาดความเข้าใจในธรรมชาติ (เหมือนคนไทยส่วนใหญ่ของประเทศ รวมทั้งตัวเราด้วย)
แม้ป้ายจะระบุไว้ว่า ห้ามเข้าถ้ำตั้งแต่ กรกฎา - พฤศจิกา
แต่ปลายเดือนมิถุนาของปีนี้ ฝนในภูมิภาคนั้นก็กระหน่ำมาพักใหญ่แล้ว จนดินอุ้มน้ำไม่ไหวอีกต่อไป จึงมีน้ำป่าไหลมาก่อนฤดูของมัน
คนที่ถูกสอนมาให้ระวังตัว ให้สังเกตธรรมชาติ ก็จะมีสัญชาตญาณระแวงระวัง แม้บริเวณถ้ำจะไม่มีฝนตกในตอนนั้น แต่ตกในที่อื่นไกลออกไป
เขาก็จะไม่เข้าไปในนั้นเด็ดขาด และนี่คือ สิ่งที่คนไทยรุ่นต่อไป ต้องถูกสอนองค์ความรู้นี้ให้มันฝังลึกเข้าไปเป็นสัญชาตญาณ
แทนที่เราจะเน้นสปอร์ตไลท์ไปที่เด็กมากเกินไป อยากจะให้สังคมพุ่งเป้าไปที่ฮีโร่ทั้งหลายจะดีกว่า ว่าพวกเขาทุ่มเทกันขนาดไหน เสี่ยงภัยกันอย่างไร ความรู้ความสามารถมาจากไหน ทำไมเขาถึงทำเช่นนั้น จะได้เป็นแรงบันดาลใจ ให้คนรุ่นใหม่ตั้งใจศึกษาเล่าเรียนเพราะอยากเป็นอย่างฮีโร่พวกนี้บ้าง
แม้แต่คนธรรมดาทั่วไป ที่ไม่มีความสามารถเฉพาะทาง ก็ทุ่มเทกำลังกันสุดตัวเท่าที่มี ใครถนัดทำแบบไหน ก็ช่วยแบบนั้น
รวมทั้งชาวนาในบริเวณรอบๆ ที่เต็มใจเสียสละให้น้ำท่วมนาข้าวของตัวเอง เพื่อช่วยเหลือเด็กๆ ฯลฯ
ทุกคนคือฟันเฟืองตัวเล็กๆ ที่มาประกอบกันจนทำในสิ่งที่ยิ่งใหญ่ได้จนสำเร็จ ทุกคนคือ ฮีโร่ของชาติ
เรื่องพวกนี้ช่างน่าซึ้งใจ อยากให้สื่อไปเสาะหาข้อมูลมาเล่าขานให้สังคมได้รับรู้เยอะๆ ทุกแง่มุม จะดีมากเลย
เพราะนี่แหละ.. คือสิ่งที่ผูกใจคนทั้งชาติเข้าไว้ด้วยกัน
รวมทั้งมิตรภาพน้ำใจจากต่างแดน ไม่ว่าจะเป็นเพื่อนบ้าน พม่า ลาว จีน หรือจากแดนไกลโพ้น เช่น อเมริกา ออสเตเรีย ฯลฯ
ทำให้โลกนี้ช่างสวยงามเหลือเกิน
อยากให้สื่อเน้นเรื่อง ความสามัคคี คือพลัง
น้ำใจ ความช่วยเหลืออย่างไม่คิดชีวิตของทุกฝ่าย สังคมจึงซาบซึ้งกับคำที่ว่า "ประเทศไทย รวมเลือดเนื้อชาติเชื้อไทย" เสียจริงๆ
หวังว่าเหตุการณ์นี้คือ ปรากฏการณ์ที่จะทำให้คนไทยกลับมารักและสามัคคีกันอีกครั้ง เพราะคนไทยรู้แล้ว ว่าเรารักกัน...
รูปจากอินเตอร์เน็ต