เป็นโรคซึมเศร้าอยากไปหาหมอแต่ก็ไม่มีโอกาสไป

เมื่อครั้งก็เคยตั้งเกี่ยวกับโรคซึมเศร้าขอคำปรึกษาถ้าใครยังจำได้นะคะ
หลายคนบอกให้ไปพบหมอแต่ฉันมีปัญหาน่ะสิค่ะ
คืออยากจะไปพบหมอจริงๆแต่ฉันไม่สามารถออกไปไหนมาไหนคนเดียวได้ฉันไม่เคยออกไปข้างนอกเพียงคนเดียวถ้าไม่ใช่สถานที่ทีคุ้นชินหรือเคยไป อาจจะฟังดูแปลกหรือป่าวนะ(?)สถานที่ทีฉันอาศัยก็เป็นทางผ่านเข้าไปในเมืองกรุงแต่ฉันไม่เคยได้ออกไปคนเดียว ฉันเป็นเพียงเด็กที่พึ่งขึ้นม.4โตก็โตแล้วแต่ออกไปไหนมาไหนคนเดียวไม่ได้ฉันข้ามถนนก็ไม่เป็นขึ้นสะพานลอยก็กลัวความสูงต้องก้มมองพื้นตลอด หลายคนอาจจะคิดว่าทำไมไม่บอกพ่อกับแม่พวกเขาคงไม่เชื่อฉันหรอกค่ะ ฉันเคยเล่าหรือบอกอะไรพวกเขาพวกเขาฟังแต่กลับไม่สนใจหรือไม่พูดอะไรต่อ วันที่ฉันเหนื่อยฉันท้อฉันต้องการกำลังใจแต่สิ่งที่ฉันได้จากพ่อแม่คือคำดุด่าว่าร้ายทำให้ฉันไม่อยากบอกอะไรกับพวกเขาอีก อยากจะบอกพวกญาติๆแต่ก็ไม่มีคนที่ฉันสนิทหรือไว้ใจได้กลัวพวกเขาจะไปบอกพ่อกับแม่แล้วเป็นเรื่องใหญ่ขึ้นมา
ตอนนี้ฉันไม่รู้จะทำยังไงดีทุกอย่างตอนนี้ในหัวสมองมันตีกันจนปวดหัวเหมือนสมองจะแตกเป็นเสี่ยงๆเลยพอเล่าเรื่องพวกนี้ไม่ว่าจะเป็นการพูดหรือพิมพ์น้ำตาก็จะไหลออกมาตลอด ถึงไม่รู้ว่าพิมพ์สิ่งนี้ไปจะช่วยอะไรตัวเองได้แต่ขอแค่รบายก็ยังดี
หวังว่าจะมีคนเข้าใจนะคะ ขอบคุณคนที่เข้ามาจนถึงตอนนี้ด้วยค่ะ