ที่มาที่ไปก็คือ ผมเจอผู้หญิงคนนึงที่ MRT สถานีนึง เธอน่ารักมากในสายตาผม ตัวเล็กๆ ตาใสๆ ขาวๆ ครั้งแรกที่เจอผมก็พูดกับตัวเองว่า น่ารักจัง อยากรู้จักจัง ก็ได้แต่มอง เธอกำลังเดินออกจากรถไฟ แต่ผมกำลังจะเดินเข้ารถไฟ(สวนกันที่ประตูเดียวกัน) ทุกอย่างก็จบลง แต่ไม่ได้จบเพียงแค่นี้ ผ่านมา 3 4 5 วันนี่แหละ ผมเจอเธออีกแล้ววว แบบเดิมเป๊ะ สวนกัน เธอกำลังออก ผมกำลังเข้า แล้วทีนี่ผมรู้ได้ว่า เธอก็มองผม เหมือนเธอคงคุ้นผมเหมือนกัน แต่ก็จบไปของวันนี้ แต่ก็ยังไม่จบเท่านี้ ผ่านไปประมาณ 1 อาทิตย์ ผมเจอเธออีกแล้ววววว เห้ย น่ารักอ่ะ อยากจะขอไลน์ อยากรู้จัก ผมเจอเธอประมาณ 4 5 รอบได้ครับ
คำถามคือ ยุคสมัยนี้เนี่ย เราสามารถเดินไปขอไลน์คนแปลกหน้าได้มั้ยครับ เอาจิงนะ เบ้าหน้าผมก็ไม่ได้ดีแต่ก็ไม่ถึงกับแย่ขนาดนั้น เขาจะมองเราโรคจิตมั้ย / คิดว่าเขาจะกล้าให้มั้ย / แล้วควรเริ่มประโยคยังไงถ้าผมอยากจะขอจริงๆ
อ้อ ขออีกคำถามครับ // เพื่อนๆ มนุษย์ออฟฟิต ที่ทำงานเช้าเลิกค่ำกลับห้อง จะมีโอกาสหาแฟนได้จากที่ไหนบ้างครับ วันๆแทบจะไม่ได้เจอใคร
ขอบคุณครับ
ยุคสมัยนี้ เราสามารถเดินเข้าไปขอไลน์คนที่เพิ่งเจอกันได้มั้ยครับ
คำถามคือ ยุคสมัยนี้เนี่ย เราสามารถเดินไปขอไลน์คนแปลกหน้าได้มั้ยครับ เอาจิงนะ เบ้าหน้าผมก็ไม่ได้ดีแต่ก็ไม่ถึงกับแย่ขนาดนั้น เขาจะมองเราโรคจิตมั้ย / คิดว่าเขาจะกล้าให้มั้ย / แล้วควรเริ่มประโยคยังไงถ้าผมอยากจะขอจริงๆ
อ้อ ขออีกคำถามครับ // เพื่อนๆ มนุษย์ออฟฟิต ที่ทำงานเช้าเลิกค่ำกลับห้อง จะมีโอกาสหาแฟนได้จากที่ไหนบ้างครับ วันๆแทบจะไม่ได้เจอใคร
ขอบคุณครับ