ตามข้างต้นเยนะครับ ผมรู้จักกันมานาน แต่รู้จักกันจิงจังได้7เดือน ตอนนี้คบกันได้4เดือนแล้วครับ แฟนผมมีลักษณะนิสัย งี่เง่า งอแง เอาแต่ใจ อย่างมาก
ชอบกวนตีน ทำตัวน่ารักแต่ก้เกือยจะน่ารักแหละครับถ้าไม่กสนตีน ช่วงแรกๆเธอดีกับผมมาก จะทำอะไรถามอะไรเธอจะตอบ เธอจะสนใจ!! ช่วงนี้เริ่มไม่เหมือนเดิมแล้ว เธองอแงมากขึ้นงี่เง่ามากขึ้นเอาแต่ใจมากขึ้นนับวันยิ่งหนักขึ้นเรื่อยๆๆๆ พักนี้เธอเริ่มบอกเบื่อผม ชอบชวนทะเลาะ ไม่สนใจไม่อยากคุยกับผม
เหมือนแต่ก่อน ผมเข้าใจที่เธองี่เง่างอแงเพราะเธอรักผมากขึ้นอะไรๆก้มากขึ้น แต่ผมเริ่มรู้สึกว่ามันไม่ใช่แล้ว เธอเอาแต่ใจมากเกินไปถึงขั้นชวนทะเลาะทุกวันทุกครั้งและถี่มากขึ้นเรื่อยๆ เธอไม่สนใจเธอเบื่อเธอลำคาญ แต่ผมรู้นะครับว่าเธอไม่ได้มีคนอื่นหรอกครับ เธอเริ่มทำตัวห่างเหิน ด้วยการทะเลาะและบล้อคเพื่อที่จะได้ไม่คุยกับผม ส่วนผมต้อง ง้อ!!ครับ จนกว่าจะพอใจเธอ หรือเธอเล่นจนหนำใจแหละครับ ถึงค่อยมานึกถึงผม และระหว่างโดนบล้อคต้องพยายามหาทางง้อเธอให้ได้ หากทำให้เธอรู้ไม่ได้ว่าผมพยายามง้อ เธอจะโกรธผมต่อครับ และเธอทำแบบนี้ถี่มากครับ ตอนนี้ทุกวันวันล่ะหลายครั้ง ผมรู้สึกเหนื่อยครับที่เธอเอาแต่ใจ และ ณ ตอนนี้ผมก้มีหน้าที่รับผิดชอบหลายอย่าง เรียนอยู่ ปวชปี1หรือม.4 ครับ เรียนหนักมากและหนักขึ้นรื่อยๆครับ เลิก5โมงครึ่งทุกวันแต่เธอเลิกบ่าย3ครับ พ่อแม่เธอมารับ4โมงครึ่ง และระหว่างนั้นเป้นเวลาที่เราจะอยู่ด้วยกันครับ แต่ตอนนี้ผมเรียนปวชแล้วครับ เลยไม่มีเวลาให้เหมือนแต่ก่อน และเธอก้นำเรื่องนี้มาทะเลาะด้วยครับ เธอว่าผมไม่มีเวลาให้ และสิ่งที่เธอชอบทำประชดผมก้คือ กูเบื่อกูจะไปหาผัวใหม่ ซึ่งทำให้ผมกังวลและคิดมากหับคำพูดของเธอที่บั่นทอนใจของผมไปทีล่ะนิด เวลาเธอโกรธเธอชอบทำแบบนี้แหละครับ หนักขึ้นเรื่อยๆครับ เธอทำให้ผมหนักใจ แทนที่เธอจะเข้าใจผมและให้กำลังใจ เธอกลับโกรธผม ด่าผม ประชดผม มีนะครับให้กำลังใจ ...... สู้ๆ ...... บางครั้งนะครับและไม่มีอะไรนอกจากนี้ เธอทำให้ผมอึดอัดครับบ่งการทุกอย่างในชีวิตผม บอกให้ผมทำอย่างนู้นทำอย่างนี้ทำสิ่งที่เธอจะพอใจ แต่เธอไม่เคยเข้าใจผมเลยสักนิด... ผมควรทำอย่างไรครับ ไม่เลิกนะครับหรือผมต้องเข้าสู่อารมที่ว่า ...ทนไม่ไหว และเดินออกมาเอง... ขอคำแนะนำด้วยครับพี่ๆน้องๆที่มีประสบการณ์แบบนี้