คิดยังไงกับเรา

สวัสดีคับ ผมจะมาเล่าเรื่องราวที่ผ่านมาในชีวิตของผม ผมมีเพื่อนอยู่คนหนึ่งคับเค้านิสัยดีมากคุยได้กับทุกคน แล้วเราก็สนิทกันไปไหนด้วยกันกินข้าวด้วยกัน แล้วเราก็มาเรียนมหาลัยด้วยกันอยู่หอเดียวกัน ผมบอกก่อนนะคับว่าผมเป็นเกย์ มันก็รู้แต่มันก็เฉยๆนะคับ แล้วเวลาดูหนังมันชอบชวนไปกันแค่สองคนแล้วก็ชอบไปนั่งเบาะแถวA ที่เค้าจะเรียกกันว่าเบาะHoneymoon#เข้าเรื่องเลยผมรู้สึกดีเวลามันมาแกล้งหรือทำอะไรต่างๆนาๆ มันชอบแกล้งผมแบบที่มันไม่แกล้งเพื่อนคนอื่น มันชอบมากัดแขนเรา กัดตัวเรา มีบางวันมันก็จะมาหอมแก้มเราเวลาจะนอนมันก็ชอบจะเอาแขนเราไปกอด นอนกอดเราบ้างในบางวัน แต่มันก็มีคนคุยอยู่นะคับ ยิ่งมันทำแบบนี้ทุกวันๆ ผมก็เริ่มหวั่นไหวสิคับแต่ก็รู้ว่าเป็นไปไม่ได้ อยู่วันหนึ่งมันก็ทำตัวเหมือนห่างผมไม่มองไม่คุยไม่กินข้าวด้วยกันทำเหมือนไม่มีตัวตน มันก็พาเด็กที่มันคุยด้วยไปกินข้าวแทน ผมรู้สึกว่าหวงมันไม่อยากให้มันอยู่ใกล้ใครผมสำคัญเกินตัวไปไหม แต่อย่างว่าแหละคับมันเป็นไปไม่ได้ แต่การกระทำของเพื่อนผมมันทำให้ผมคิดไกลไปจริงๆ ช่วยตอบหน่อยคับว่ามันคิดไงกับผม ผมควรจะบอกมันดีมั้ยว่าชอบ