เวลาแต่งนิยายรักซักเรื่องมันต้องมีมักจะมีฉากดราม่าใช่ไหมคะอยากถามความเห็นเพื่อนๆค่ะ
ในกรณีพระนางใจตรงกันแต่ไม่สามารถเปิดเผยความรู้สึกตัวเองได้เนี้ย
เราจะบรรยายให้ผู้อ่านรู้ความรู้สึกทั้งสองฝ่ายไปเลยโดยมุมมองของทั้งสองคน
หรือว่าจะบรรยายโดยมุมมองของแค่พระหรือนางโดยตัวเดียวโดยจะไม่รู้ว่าอีกคิดอะไรแล้วไปเฉลยตอนสุดท้ายว่ารู้สึกเหมือนกัน
คือเราแต่งเป็นมุมมองบุคคลที่สามค่ะเลยไม่แน่ใจว่าจะเอาแบบไหนดี เพื่อนๆคิดว่ามันดีกว่ากันคะ
สอบถามนักเขียนหรือนักอ่านท่านอื่นๆค่ะ
ในกรณีพระนางใจตรงกันแต่ไม่สามารถเปิดเผยความรู้สึกตัวเองได้เนี้ย
เราจะบรรยายให้ผู้อ่านรู้ความรู้สึกทั้งสองฝ่ายไปเลยโดยมุมมองของทั้งสองคน
หรือว่าจะบรรยายโดยมุมมองของแค่พระหรือนางโดยตัวเดียวโดยจะไม่รู้ว่าอีกคิดอะไรแล้วไปเฉลยตอนสุดท้ายว่ารู้สึกเหมือนกัน
คือเราแต่งเป็นมุมมองบุคคลที่สามค่ะเลยไม่แน่ใจว่าจะเอาแบบไหนดี เพื่อนๆคิดว่ามันดีกว่ากันคะ