เหงาแค่หาที่เพ้อ

ไม่รู้ว่าชีวิตที่เป็นอยู่มันเรียกว่าขาดหรือว่ามันโอเคแล้ว เพิ่งจะ 20 แต่คิดว่าการอยู่แบบไม่ต้องมีใครเพิ่มมาให้ชีวิตต้องคิดมากมันดีแล้ว อาจไม่ใช่ชีวิตที่มีความสุขแต่ถึงจุดแย่มันก็ไม่ได้เลวร้ายอะไร แต่ทุกวันก่อนนอนไม่รู้ทำไมนอนไม่หลับ หรือเป็นเพราะว่าเคยชินกับการคุยกับใครสักคนก่อนนอน