เราคุยกับผู้ชายคนหนึ่งซึ่งโตกว่าเรา
เราอายุ 21 พี่เขาอายุ 25
คุยกันได้มา 4-5 เดือน ทุกอย่างระหว่างเรากับพี่เขามันไวไปหมด
จากแรกๆที่เราไม่คิดจริงจังก็คิดว่าคุยไปเรื่อยๆ เราก็มีคนเข้ามาคุยบ้าง
แต่พอพี่เขารู้พี่เค้าบอกว่าไม่ชอบ เพราะการที่เราอยู่กัน 2 คนแบบนี้มันต้องซื่อสัตย์ต่อกัน
เราก็เลยคิดว่าพี่เค้าก็คงมีแค่เราคนเดียวเหมือนกัน เราก็เลยเลิกคุยกับทุกคน
ทุกอย่างมันเร็วไปหมดทั้งความรู้สึกและอะไรหลายๆอย่าง เจอกันทุกวัน ไปไหนมาไหนด้วยตลอด
ตลอดเวลา 4-5 เดือน ไม่เจอกันมากสุดแค่ 2-3 วัน พี่เขาดีกับเราทุกอย่างใส่ใจเราในทุกๆเรื่อง
จนเรารู้สึกดี เราเคยถามพี่เค้าว่านี่ "ที่คุยกันแบบนี้จริงจังรึเปล่า"
พี่เขาตอบเรามาว่า "จริงจังอะไร เลอะเทอะ" แล้วก็ขำ
เราเลยคิดว่าพี่ขำพูดจริงหรือล้อเล่น แต่ความรู้สึกเราตอนนั้นก็จุกเหมือนกัน
บางครั้งก็เรียกกันที่รักๆๆ ทำอะไรหลายๆอย่าง ไปหาพ่อแม่เขา ไปบ้านพี่เขาหลายรอบ
ที่ผ่านมา เราไม่เคยจู้จี้ ไม่เคยตาม ไม่เคยโทจิก น้อยครั้งที่เราจะเป็นฝ่ายโทหาเขาก่อน
เพราะเราคิดว่ากลัวโทไปตอนเค้าวุ่นๆหรือทำงานอยู่ กลัวเขาจะหงุดหงิด เราเคยเป็นฝ่ายรอเค้าโทมาหาก่อนเสมอ
เขาบอกว่าเราเป็นคนดีมาก ไม่เคยมีใครดีกับเขาขนาดนี้มาก่อน เพราะว่าเรายอมเขาตลอด
เวลาทะเลาะกันนิดหน่อย เราจะไม่โวยวายหรืออะไร เราจะเป็นน้ำที่คอยดับไฟตลอด
จนเราปล่อยให้วันเวลามันผ่านมาจนถึงวันนี้ เรารู้สึกว่ามันนานเกินไปแล้วที่เราต้องมาอยู่สถานะที่มันไม่ชัดเจน
มันทำให้เรารู้สึกแอบนอย แต่เราก็รู้สึกว่าไม่สามารถเรียกร้องอะไรได้
เราควรทำยังไงดี เพราะเรารู้สึกว่าตอนนี้ความรู้สึกเรามันถลำลึกลงไปเรื่อยๆ
ขอบคุณสำหรับคำปรึกษาล่วงหน้านะคะ
เราจะอยู่กับความสัมพันธ์ที่ไม่ชัดเจนได้นานแค่ไหน
เราอายุ 21 พี่เขาอายุ 25
คุยกันได้มา 4-5 เดือน ทุกอย่างระหว่างเรากับพี่เขามันไวไปหมด
จากแรกๆที่เราไม่คิดจริงจังก็คิดว่าคุยไปเรื่อยๆ เราก็มีคนเข้ามาคุยบ้าง
แต่พอพี่เขารู้พี่เค้าบอกว่าไม่ชอบ เพราะการที่เราอยู่กัน 2 คนแบบนี้มันต้องซื่อสัตย์ต่อกัน
เราก็เลยคิดว่าพี่เค้าก็คงมีแค่เราคนเดียวเหมือนกัน เราก็เลยเลิกคุยกับทุกคน
ทุกอย่างมันเร็วไปหมดทั้งความรู้สึกและอะไรหลายๆอย่าง เจอกันทุกวัน ไปไหนมาไหนด้วยตลอด
ตลอดเวลา 4-5 เดือน ไม่เจอกันมากสุดแค่ 2-3 วัน พี่เขาดีกับเราทุกอย่างใส่ใจเราในทุกๆเรื่อง
จนเรารู้สึกดี เราเคยถามพี่เค้าว่านี่ "ที่คุยกันแบบนี้จริงจังรึเปล่า"
พี่เขาตอบเรามาว่า "จริงจังอะไร เลอะเทอะ" แล้วก็ขำ
เราเลยคิดว่าพี่ขำพูดจริงหรือล้อเล่น แต่ความรู้สึกเราตอนนั้นก็จุกเหมือนกัน
บางครั้งก็เรียกกันที่รักๆๆ ทำอะไรหลายๆอย่าง ไปหาพ่อแม่เขา ไปบ้านพี่เขาหลายรอบ
ที่ผ่านมา เราไม่เคยจู้จี้ ไม่เคยตาม ไม่เคยโทจิก น้อยครั้งที่เราจะเป็นฝ่ายโทหาเขาก่อน
เพราะเราคิดว่ากลัวโทไปตอนเค้าวุ่นๆหรือทำงานอยู่ กลัวเขาจะหงุดหงิด เราเคยเป็นฝ่ายรอเค้าโทมาหาก่อนเสมอ
เขาบอกว่าเราเป็นคนดีมาก ไม่เคยมีใครดีกับเขาขนาดนี้มาก่อน เพราะว่าเรายอมเขาตลอด
เวลาทะเลาะกันนิดหน่อย เราจะไม่โวยวายหรืออะไร เราจะเป็นน้ำที่คอยดับไฟตลอด
จนเราปล่อยให้วันเวลามันผ่านมาจนถึงวันนี้ เรารู้สึกว่ามันนานเกินไปแล้วที่เราต้องมาอยู่สถานะที่มันไม่ชัดเจน
มันทำให้เรารู้สึกแอบนอย แต่เราก็รู้สึกว่าไม่สามารถเรียกร้องอะไรได้
เราควรทำยังไงดี เพราะเรารู้สึกว่าตอนนี้ความรู้สึกเรามันถลำลึกลงไปเรื่อยๆ
ขอบคุณสำหรับคำปรึกษาล่วงหน้านะคะ