[CR] 2. จากซำเหนือนั่งรถมาเมืองเรียมประมาณ 150 กม.นั่งรถมาประมาณ 4 ชั่วโมง..พบหนุ่มไทยมาเยี่ยมเมียซึ่งเป็นคนลาวที่เมือง....

หลังจากผมได้พักที่ซำเหนือและไปกินข้าวเย็นกับเพื่อนๆครบทุกบ้านแล้ว ก็เตรียมตัวจะไปเมืองจีนต่อครับ แต่ว่าทุกคนที่เคยมาทางภาคเหนือของลาวคงจะรู้ดีนะครับ ว่าภาคเหนือของลาวภูเขามากๆและถนนเส้นเล็กคดเคี้ยวมากๆ นั่งหรือนอนมาบนรถแล้วเหนื่อย ขากลับผมเลยอยากจะค่อยๆนั่งรถเล็กแวะมากะว่านั่งวันละประมาณ 150-190 กม.ครับเพราะทางที่นี่คดเคี้ยวมากๆ ขณะนั่งอยู่ในรถสายตาเหลือบเห็นผู้ชายผิวคล้ำๆแต่เขาไม่พูดภาษาลาว พูดแต่ภาษาไทยผมเลยรู้ว่าเขาเป็นคนไทย อยู่ภาคใต้
                เขาจะลงรถที่เดียวกับที่ผมลงครับ คือเมืองเรียม(ที่ลาว อ่านว่า "เมืองเฮียม")ผู้ชายคนนี้เป็นชาวประมงอยู่ภาคใต้ คุยไปคุยมาเขาเล่าให้ผมฟังว่า เขามีเมียเป็นคนลาว เขาอายุยี่สิบกว่าปี เล่นเฟสบุ๊คแล้วพบสาวลาวในเฟสบุ๊ค คุยกันประมาณ 2 ปีผู้หญิงทำงานอยู่โรงงานเขาจึงนัดมาพบที่เวียงจันทน์แต่ผู้หญิงไม่ได้มารับเขา พ่อของผู้หญิงมารับเขาที่คิวรถเมล์เวียงจันทน์(ตลาดเช้า)หลังจากนั้นก็มาอีกพบสาวที่เวียงจันทน์ก็จัดงานแต่งงาน ทางบ้านผู้หญิงมีญาติเป็นทหาร เขาบอกว่ามาลาวครั้งแรกๆตกใจ ทำไมสินค้าค่าอาหารจึงแพงจัง ดึงเงินจากกระเป๋าออกมาหายไปกับอากาศเลย
             หลังจากคุยกันแล้วผมขอตัวไปห้องพักห่างจากคิวรถเมล์เมืองเรียมประมาณ 500 เมตร เขาบอกผมรอรถกำลังจะไปบ้านเมีย ห่างจากที่นี่ประมาณ 50-60 กม.ชื่อ "เมืองซ่อน"ผมเข้าที่พักแล้วนอน ตอนเช้าผมไปเดินเล่นที่คิวรถเมล์อีกเพื่อจะถามรถที่จะไปหนองเขียวแต่พบชายชาวประมงอีก เขาบอกว่าคนขับรถสองแถวที่ลาวไม่ยอมไปเพราะผู้โดยสารน้อยต้องรอให้ครบ 4 คนก่อนรถจึงจะออก เขารอจนดึกผู้โดยสารก็ไม่ครบ เขาจึงต้องนอนพักที่ห้องพักคิวรถเมล์ เขาบอกว่าไม่รู้พรุ่งนี้หรือวันนี้จะมีคนครบ 4 คนไหม?ถ้าไม่มีอยากจะกลับเมืองไทยเลยขี้เกียจนอนรอแล้ว ผมว่าไหนๆก็มาแล้วรอไปอีกหรือโทรไปบอกให้ญาติเมียมารับซิ ผมเลยหยอกเขาเล่นว่า เมืองซ่อนไปลำบากเพราะเมืองซ่อนอยู่ คนเลยไม่อยากไป เพราะหาไม่เจอ....55555