เราผิดที่รู้สึกดีหรือตกหลุมรักใครโดยไม่ได้ตั้งใจไหมคะ ?

เราอยู่ในสังคมหนึ่งจนวันนึงมีคนเดินเข้ามาในชีวิต เราไม่แน่ใจว่าเรารู้สึกดีชอบเค้าเพราะคำพูดของการแหย่เล่นคนรอบข้างรวมไปถึงเค้าไม่ก็หรือเพราะตัวเค้าเอง แต่เราเป็นฝ่ายหายไปเองเพราะกลัวว่าเค้าจะหายไป เลยหายไปเอง เราเสียใจนะคะที่เกิดเหตุการณ์แบบนี้ เราไม่ได้ตั้งใจจะให้เกิดความรู้สึกนี้หรือชอบเค้า เรายอมรับนะคะว่ามันคงเลิกรู้สึกยากมากๆเพราะเราชอบเค้ามากจริงๆ แต่ชอบมากไม่ได้แปลว่าเราอยากครอบครองอะไรเค้านะคะ เราแค่อยากใกล้ชิดเค้าแบบนี้ไปนานๆ จนวันนึงเราก็มั่นใจว่าเค้าไม่ได้ชอบเรา เราก็นั่งร้องไห้ตั้งแต่วันนั้นมาพยายามหาไรทำทุกอย่างมันก็ไม่ได้ดีขึ้นเลย อาจเป็นเพราะเราให้ความหวังตัวเองมากเกินไปหรืออ่อนไหวง่ายเกินไป ใช่ไหมคะ