สวัสดีค่า ทุกคนเคยเจอเหตุการณ์เหมือนเราบ้างหรือป่าว เราต้องบอกไว้ก่อนเลยนะว่าเราไม่ใช่เลสเบี้ยนแน่นอน55555 แต่เราแค่รักเพื่อนคนนั้นมากเกินไปก็แค่นั้น เราจะเริ่มเล่าเลยนะ คือตอนที่เราเขาเรียนม.1 แรกๆ เราเจอกับเพื่อนคนนึงที่มาจากคนละที่กัน เราเริ่มสนิทกันตั้งแต่วันแรกที่ไปปฐมนิเทศด้วยกัน มีอะไรบอกกันแทบทุกอย่าง ไม่เคยว่าร้ายหรือนินทากันเลย เราสองคนนิสัยคล้ายกันหลายๆอย่าง เลยทำให้คลิกกันง่าย แต่พอมาวันนึง ตอนม.4 เพื่อนเราเริ่มไปสนิทกับเพื่อนคนใหม่ เพื่อนของเรากลายเป็นคนที่ชอบเที่ยวซื้อของ ใช่เงินไม่ประหยัด ส่วนคนที่เพื่อนเรามักไปเที่ยวด้วยกันบ่อยๆก็มีสไตร์คล้ายๆกัน เลยเริ่มที่จะไปอยู่ด้วยกัน ช่วงหลังๆก็เริ่มตีตัวออกห่าง จนวันนึงเพื่อนเราก็ต้องย้ายไปอยู่ที่อื่น ย้ายโรงเรียน เลยทำให้เราไม่ค่อยได้ติดต่อกัน แต่เมื่อไหร่ที่เพื่อนเรามีปัญหาก็มักจะโทรมาหาเราเสมอ แต่เราก็มารู้ที่หลังว่าเพื่อนของเราชอบเอาเราไปด่าหรือนินทาให้กับอีกคนฟัง แต่พอคุยกับเราก็พูดดี จนตอนนี้เราม.6 ก็ยังคงติดต่อกันบ้าง แต่ไม่บ่อยเหมือนเมื่อก่อน เราพยายามที่จะหาเรื่องไปคุยก็ไม่ค่อยอยากจะคุยด้วย คือเราเป็นคนที่รักเพื่อนมากกกกกๆๆๆๆ เรารักเพื่อนทุกคน เราให้ใจเต็มร้อยเสมอ แต่สำหรับคนนี้เราเหมือนความผูกพัน เหมือนตอรเราเข้ามาเรียนใหม่ๆเราไม่เจอใคร แต่เราได้คนนี้ไว้เราเลยไม่เหงาเวลาอยู่ที่ ร.ร แต่เราเหมือนได้ใจกลับมาแค่สิบเปอร์เซน ตอนนี้เราเลยรู้สึกนอย เพราะล่าสุดเราทักไปถามเขาว่าว่างมั้ย จะโทรไปหา แต่สิ่งที่เราได้กลับมาคือไม่ว่าง แต่พอเพื่อนอีกคนไปเม้นใต้รูปว่าเดียวโทรไปหา มันบอกว่าโอเค ช่วงนี้คือเราร้องไห้บ่อยมากๆกับเรื่องนี้ เรารักเพื่อนคนนี้มากๆ เราเลยอยากรู้ว่าเราควรทำอย่างไร หรือเราควรจะตัดมันออกไปสานระบบเลย? สำหรับเรามันไม่ใช่เรื่องง่ายๆเลย...