มีวิธีคิดบวกแบบที่ไม่เก็บเอาเรื่องเล็กๆน้อยๆมาทำให้ไม่สบายใจมั้ยคะ

เรากำลังคิดว่าเราเป็นโรควิตกกังวลค่ะ เป็นมาตั้งแต่เด็กๆ

ช่วงก่อนปจด.มา จะมีอารมณ์หงุดหงิดมากบางทีเหวี่ยงคนอื่นไม่รู้ตัว พึ่งมารู้ตอนโพล่งออกไปแล้วก็เก็บเอามาคิดวนไปวนมา มองว่าตัวเองนิสัยไม่ดีมาตลอดค่ะ พยายามใจเย็นและค่อยๆแก้อยู่ หรือบางครั้งไม่มีเรื่องอะไรแต่เพื่อนแสดงท่าทีนิ่งๆก็คิดว่าเพื่อนโกรธ เก็บเอามาคิดมากอยู่2วันถึงตัดสินใจคุย สรุปมันไม่มีอะไรเลยเพื่อนแค่ทำงานเหนื่อย

  และช่วงปจด.หมดจะเป็นวิตกกังวลแบบกลัวการสูญเสียคนที่รัก กลัวโรคภัยไข้เจ็บแบบร้ายแรง

ทำยังไงให้มีความคิดแบบไม่แคร์คนอื่นมากเกินไป เราจะชอบคิดว่าคนนั้นหรือคนนี้คิดไม่ดีกับเราแน่ๆ ทั้งๆที่บางครั้งเขาอาจจะลืมเราไปแล้วด้วยซ้ำ มันเหมือนกับรู้วิธีแก้ว่าควรคิดแบบนี้แต่มันทำใจให้คิดแบบสนิทใจไม่ได้ ไม่รู้ทำไม  ผลของมันทำให้นอนไม่หลับ ใช้ชีวิตไม่มีความสุข คิดแล้วรู้สึกหมดแรงหมดกำลังใจ อยากนอนอยู่บ้านเฉยๆแบบไม่อยากพูดคุยกับใครในบางครั้งเลย