คือเรื่องของผมก็มีอยู่ว่า ตอนนี้ผมเริ่มรู้สึกชอบเพื่อนคนนึงตอนอยู่ป.6 ซึ่งเราเป็นเพื่อนกันและเป็นคู่กัดกันเลยในเวลานั้น มันคงเป็นเรื่องบังเอิญนั้นที่ครูจับให้ผมนั้งใกล้เธอ เธอนั้งหน้าสุดริมประตูห้อง ในห้องจะเป็นโต๊ะคู่คับ ข้างเธอมันว่าง แล้ววันเปิดเทอมวันแรกผมก็เข้าห้องเป็นคนสุดท้าย ครูเลยจับให้ผมนั้งตรงนั้น นี้เป็นต้นเหตุที่ทำให้ผมรู้จักเธอ...
ในเวลาต่อมาเราเริ่มรู้จักกันมากขึ้น จนขึ้นมัทยมต้น เราก็แยกไปเรียนคนล้ะห้องแต่ก็เรียนที่รร.เดียวกัน บางครั้งเราได้เดินผ่านกัน เธอก็ชอบทำตากวน...ใส่เรา เราก็ชอบแกล้งเธอเหมือนเดิม😂 จนเวลาผ่านไปเราจบมัทยมต้น เราไปต่อปวช. แต่เธอก็ต่อมอปลายที่เดิม
เราก็เลยเริ่มห่างๆกันไปโดยธรรมดา จนในบางครั้งเรามาเจอกันด้วยความบังเอิญ เธอมาเดินนัดกับเพื่อน เราก็มาเดินนัดกับเพื่อนเราเหมือนกัน แต่เธอเห็นเราก่อน เธอเดินมาตบไหล่เรา "แวปแรกนึกว่าจะโดนเด็กต่างสถาบันมากระทืบแล้วสะอีก พอหันไป อ่าวเธอนิ ในใจก็อยากจะถาม นี้แรงไม่ตกเลยนระ แต่เราก็ไม่ได้พูดไรกัน แล้วเราก็มองเธอค่อยๆเดินหายไปอย่างช้าๆแต่เธอก็มองเราเหมือนกัน." จนมีอยู่วันนี้เฟสเธอเด้งขึ้นมา เราก็เหมือนมีโอกาสได้คุยได้ขอโทษในตอนเด็กที่เราชอบแกล้ง เพราะตอนเด็กบางครั้งเราก็แกล้งเธอแรงเกินไปจนเธอร้องไห้...😂😂 จะบอกว่าเราคุยกับเธอแต่ก็ไม่ได้คุยตลอด มีพักมีหยุดเพราะกลัวว่าเธอจะรำคาญเราเกินไป(ในเฟส) จนช่วงหลังๆเราได้กลับมาคุยกับเธออีกครั้ง(ในเฟสนะ) เธอเป็นคนตอบช้าเพราะเธอคงไม่ค่อยว่างเท่าไหร่ ความรู้สึกเราก็เริ่มเข้ามาอีกครั้ง เพราะว่ากลัวเธอจะรำคาญ เราจึงตัดบทตัวเราเองบอกเธอ "เราจะไม่ทักเธอไปล้ะนระ ถ้ามีโอกาสคงได้เจอกันอีกรอบนะ" แต่จริงๆเราก็ไม่อยากให้เป็นแบบนี้หลอก
แต่ก็เป็นเพราะกลัวเธอจะรำคาญถึงไม่อยากจะทักไป. แต่เธอก็ตอบเรามาด้วยสติ๊กเก้อดีใจรูปตัวมังกร. เราก็ไม่รู้ว่าเธอคิดอะไรอยู่
เออลืมบอก. #จริงๆเราเคยบอกชอบเธอไปแล้วรอบนึง แต่เราบอกเธอว่า...
G : เชื่อไหมตอนเด็กเราเคยชอบเธอด้วยนระ?
T : เชื่อดิ! เพราะเราสวย.
G : 😂😂
นั้นแหละแล้วเราก็เคยขอเป็นคนคุยของเธอด้วย แต่เธอก็ปฏิเสท ทำให้เราเริ่มไม่กล้าเกินคำว่าเพื่อน. เพราะกลัวเสียเธอไป...บางครั้งเราก็คิดว่ามันคงดีแล้วหละที่เป็นแบบนี้ เธอคงได้เจอคนที่ดีกว่าเราอีกเยอะ
(พูดเหมือนพระเอกเลย แต่จริงๆแล้วไม่ใช่หลอกคับ เพราะตอนจบผมคงไม่ได้คู่กับนางเอก) จนตอนนี้ทำให้เราเริ่มสงสัย ทำไมเราถึงยังไม่อยากมีใคร เรารู้สึกเหมือนรอ...
รอให้เธอมีคนนั้น แล้วเราถึงค่อยคิดที่จะมีใคร
เราเคยบอกกับเธอในวันเกิดของเธอ(ในเฟส)
ตอนนั้นเราไม่ได้เป็นเพื่อนกันในเฟส เราก็ได้HBD. เธอหน้าวอตัวเอง จะมีอยู่คำนึงที่เราบอกเธอว่า อย่าพึ่งรีบมีใคร. แล้วอยู่ดีๆเธอก็เข้ามาLike. ไม่รู้ว่าตอนนี้เป็นเพราะคำพูดเรารึป่าวที่เธอไม่มีใคร อาจจะเป็นหรือไม่เป็นก็ช่างมันเถอะ แต่เราก็ยังรอ...เหมือนเดิม 😂
ที่ผมเข้ามาพิมย์ในกระทู้นี้...
ไม่ได้ต้องการหรืออยากให้เธอมาเห็น เราแค่อยากทำเป็นเรื่องสั้นๆเวลาวันข้างหน้าเราทั้งสอง ต่างโตขึ้นเป็นผู้ใหญ่ ต่างแยกย้ายกันไปไกลกว่านี้ เราจะเก็บบันทึกนี้ไว้เป็นความทรงจำ. กันไว้เผื่อวันไหน ความทรงจำนี้มันหายไปเราจะได้เข้ามาอ่าน5555 คิดแล้วตลกหวะ...
25/06/2561/00:06น.🐢
เข้ามาอ่านกันได้นระถ้าเกิดข้อความพวกนี้ทำให้คนที่เข้ามาอ่านสนุกกับมันผมก็มีความสุขใครอยากจะรู้มากว่านี้ก็เม้นถามผมได้นะ
ในเวลาต่อมาเราเริ่มรู้จักกันมากขึ้น จนขึ้นมัทยมต้น เราก็แยกไปเรียนคนล้ะห้องแต่ก็เรียนที่รร.เดียวกัน บางครั้งเราได้เดินผ่านกัน เธอก็ชอบทำตากวน...ใส่เรา เราก็ชอบแกล้งเธอเหมือนเดิม😂 จนเวลาผ่านไปเราจบมัทยมต้น เราไปต่อปวช. แต่เธอก็ต่อมอปลายที่เดิม
เราก็เลยเริ่มห่างๆกันไปโดยธรรมดา จนในบางครั้งเรามาเจอกันด้วยความบังเอิญ เธอมาเดินนัดกับเพื่อน เราก็มาเดินนัดกับเพื่อนเราเหมือนกัน แต่เธอเห็นเราก่อน เธอเดินมาตบไหล่เรา "แวปแรกนึกว่าจะโดนเด็กต่างสถาบันมากระทืบแล้วสะอีก พอหันไป อ่าวเธอนิ ในใจก็อยากจะถาม นี้แรงไม่ตกเลยนระ แต่เราก็ไม่ได้พูดไรกัน แล้วเราก็มองเธอค่อยๆเดินหายไปอย่างช้าๆแต่เธอก็มองเราเหมือนกัน." จนมีอยู่วันนี้เฟสเธอเด้งขึ้นมา เราก็เหมือนมีโอกาสได้คุยได้ขอโทษในตอนเด็กที่เราชอบแกล้ง เพราะตอนเด็กบางครั้งเราก็แกล้งเธอแรงเกินไปจนเธอร้องไห้...😂😂 จะบอกว่าเราคุยกับเธอแต่ก็ไม่ได้คุยตลอด มีพักมีหยุดเพราะกลัวว่าเธอจะรำคาญเราเกินไป(ในเฟส) จนช่วงหลังๆเราได้กลับมาคุยกับเธออีกครั้ง(ในเฟสนะ) เธอเป็นคนตอบช้าเพราะเธอคงไม่ค่อยว่างเท่าไหร่ ความรู้สึกเราก็เริ่มเข้ามาอีกครั้ง เพราะว่ากลัวเธอจะรำคาญ เราจึงตัดบทตัวเราเองบอกเธอ "เราจะไม่ทักเธอไปล้ะนระ ถ้ามีโอกาสคงได้เจอกันอีกรอบนะ" แต่จริงๆเราก็ไม่อยากให้เป็นแบบนี้หลอก
แต่ก็เป็นเพราะกลัวเธอจะรำคาญถึงไม่อยากจะทักไป. แต่เธอก็ตอบเรามาด้วยสติ๊กเก้อดีใจรูปตัวมังกร. เราก็ไม่รู้ว่าเธอคิดอะไรอยู่
เออลืมบอก. #จริงๆเราเคยบอกชอบเธอไปแล้วรอบนึง แต่เราบอกเธอว่า...
G : เชื่อไหมตอนเด็กเราเคยชอบเธอด้วยนระ?
T : เชื่อดิ! เพราะเราสวย.
G : 😂😂
นั้นแหละแล้วเราก็เคยขอเป็นคนคุยของเธอด้วย แต่เธอก็ปฏิเสท ทำให้เราเริ่มไม่กล้าเกินคำว่าเพื่อน. เพราะกลัวเสียเธอไป...บางครั้งเราก็คิดว่ามันคงดีแล้วหละที่เป็นแบบนี้ เธอคงได้เจอคนที่ดีกว่าเราอีกเยอะ
(พูดเหมือนพระเอกเลย แต่จริงๆแล้วไม่ใช่หลอกคับ เพราะตอนจบผมคงไม่ได้คู่กับนางเอก) จนตอนนี้ทำให้เราเริ่มสงสัย ทำไมเราถึงยังไม่อยากมีใคร เรารู้สึกเหมือนรอ...
รอให้เธอมีคนนั้น แล้วเราถึงค่อยคิดที่จะมีใคร
เราเคยบอกกับเธอในวันเกิดของเธอ(ในเฟส)
ตอนนั้นเราไม่ได้เป็นเพื่อนกันในเฟส เราก็ได้HBD. เธอหน้าวอตัวเอง จะมีอยู่คำนึงที่เราบอกเธอว่า อย่าพึ่งรีบมีใคร. แล้วอยู่ดีๆเธอก็เข้ามาLike. ไม่รู้ว่าตอนนี้เป็นเพราะคำพูดเรารึป่าวที่เธอไม่มีใคร อาจจะเป็นหรือไม่เป็นก็ช่างมันเถอะ แต่เราก็ยังรอ...เหมือนเดิม 😂
ที่ผมเข้ามาพิมย์ในกระทู้นี้...
ไม่ได้ต้องการหรืออยากให้เธอมาเห็น เราแค่อยากทำเป็นเรื่องสั้นๆเวลาวันข้างหน้าเราทั้งสอง ต่างโตขึ้นเป็นผู้ใหญ่ ต่างแยกย้ายกันไปไกลกว่านี้ เราจะเก็บบันทึกนี้ไว้เป็นความทรงจำ. กันไว้เผื่อวันไหน ความทรงจำนี้มันหายไปเราจะได้เข้ามาอ่าน5555 คิดแล้วตลกหวะ...
25/06/2561/00:06น.🐢