ทุกข์ใจเพราะแม่

คือเรามีเรื่องทุกข์ใจมากๆแล้วแก้ไม่ตกเลยอยากขอความคิดเห็นเผื่อมีทางแก้คะเราอายุ30คะอยู่กับพ่อแม่ไม่มีครอบครัวเรื่องทุกข์คือทะเลาะกับแม่คะทุกวันทุกเวลาคุยกันดีไม่นานเป็นอันต้องทะเลาะกันบ่นทุกเรื่องทุกอย่างคะบางทีเราก็น้อยใจคะเหมือนแบบว่าแม่รักแต่น้องแทบไม่รักเราเลยเราเข้าใจคะแม่รักลูกทุกคนแต่ความห่วงใยที่แม่แสดงออกบางครั้งก็ทำให้เราคิดว่าแม่แทบจะไม่รักเราเลยตำหนิทุกเรื่องทุกอย่างคือเราไม่มีอะไรดีเลยสำหรับแม่แต่ถ้าเป็นน้องทำถูกใจแม้แต่เรื่องเล็กน้อยผ่านไปเป็นปีแม่็ยังชมคะแต่สำหรับเราทำอะไรผิดพลาดแม้แต่เล็กน้อยเค้าก็บ่นย้ำๆผ่านไปเป็นปีเค้าก็จะวนเวียนด่าย้ำๆแต่เรื่องเดิมๆคะพอแม่ไม่ได้อย่างแบบวันนี้เค้าจะเอาน้ำปลาหวานเค้าก็ไม่บอกพอเราไม่ได้ซื้อมาก็นั่งร้องห่มร้องไห้ทะเลาะกันตั้งกะตี4ยันป่านนี้คะพอเราเงียบเค้าก็ไม่หยุดพอเราเถียงเราก็เป็นคนไม่ดีอีกที่เล่ายาวเพราะทุกข์ใจคะขอระบายให้สบายใจคะถ้าเล่าจริงๆมันอีกหลายเรื่องมากๆเลยคะไม่ใช่จะมาว่าแม่คนคนอื่นฟังนะคะแต่ไม่รู้จะทำยังไม่ไม่ให้ทะเลาะกันคะ