เท่าที่ทราบมา ปาฏิโมกข์มี 150 ข้อและต้องสวดทุกกึ่งเดือน ส่วนการปฏิบัตินั้นพระต้องรักษาศีลมากกว่า 2,400 ข้อ
ต้องแยกเรื่องการสวดและการรักษา พระบางรูปสวดแต่ไม่รักษาก็มีถมเถไป
คำสอนที่ตรงและถูก ต้องปฏิบัติได้ด้วยนะ ไปติว่าเวลาภาวนาทำกรรมฐานใช้พุทโธ เป็นคำของพระสาวก ไม่ใช่คำของพระพุทธเจ้า
ปฎิบัติไปถึงไหนแล้ว? มีปริยัติ นำไปปฏิบัติ จึงเกิดปฏิเวธ
ศีล 227 หรือ 150 ข้อ ประเด็นเรื่องนี้เกิดขึ้นจากใคร เมื่อไรครับ?
ต้องแยกเรื่องการสวดและการรักษา พระบางรูปสวดแต่ไม่รักษาก็มีถมเถไป
คำสอนที่ตรงและถูก ต้องปฏิบัติได้ด้วยนะ ไปติว่าเวลาภาวนาทำกรรมฐานใช้พุทโธ เป็นคำของพระสาวก ไม่ใช่คำของพระพุทธเจ้า
ปฎิบัติไปถึงไหนแล้ว? มีปริยัติ นำไปปฏิบัติ จึงเกิดปฏิเวธ