เจอคนที่ใช่

สวัสดีค่ะเพื่อนๆวันนี้เรามีเรื่องราวของเราเองมาเล่าให้เพื่อนๆฟังและอยากได้คำปรึกษาดีๆจากเพื่อนๆด้วยนะค่ะ คือเรารู้สึกว่าเราเจอคนที่ใช่สำหรับเราเรื่องก็มีอยู่ว่าเราเปิดร้านกาแฟจะคบปีเร็วๆนี้แล้วค่ะเราจำวันแรกของการเปิดร้านได้มี ผช.คนหนึ่งเดินเข้ามาซื้อกาแฟในร้านช่วงนั้นเราก็ยุ่งๆก็ได้เงยหน้าไปมองเขาแว็บหนึ่งความรู้สึกตอนนั้นใจมันบอกผชคนนี้ดูดีมาก(ไม่ได้หล่อนะ)อายุประมาณ36-38แต่ก็คิดว่าคงจะมีครอบครัวแล้ว พอเขาจะเดินออกจากร้านเขาหันไปไหว้พ่อเรา เราเลยรีบไปถามพ่อว่าใครพ่อว่าจำไม่ได้(😔😔)แล้วเขาก็มาร้านอีกประมาณ3-4ครั้ง ลูกค้าที่มาร้านเราจะถ่ายรูปติดกำแพงร้านไว้ ทุกครั้งที่เขามาเราก็รู้ว่าคนๆนี้ใช่เลยแต่ก็พยายามห้ามใจนะคิดว่าอย่างไงต้องมีครอบครัว มาวันหนึ่งเพื่อนเรามาร้านเราเลยแอบถามเพื่อนว่าคนนี้ใครมาไหว้พ่อๆเขาจำไม่ได้(เพื่อนรู้จักคนเยอะ) เพื่อนก็ร้องอ่อแล้วบอกว่าสุดท้ายพ่อเขากีบพ่อเราสนิทกันที่พ่อจำเขาไม่ได้เพราะไม่เห็นเขานานแล้วประเด็นคือเขายังไม่มีครอบครัว😁😁(ความหวังเริ่มมา555)แต่เขาจะมีคนคุยด้วยโดนที่ผู้ใหญ่ชักจูงให้รู้จักกัน เพื่อนบอกว่ารู้สึกพี่เขาจะไม่ค่อยอารายกับ ผญคนนี้ หลังจากนั้นไม่นานพ่อเขาก็เสียพ่อเราให้ไปงานแทนเป็นครั้งแรกที่ได้คุยกันมากกว่าแม่ค้ากับลูกค้า เราเริ่มรู้สึกว่าอย่างไงก็ใช่แน่ใจมากขึ้น ที่นี้ล่ะเริ่มปฏิบัติการค้นหาเฟสบุ๊คแล้วค่ะ55แล้วโลกมันก็กลมค่ะเขาดันเป็นเพื่อนกับรุ่นพี่เรา😍เราเลยเขาไปถามรุ่นพี่ทีนี้รุ่นพี่เราเริ่มสงสายเราเลยบอกไปตรงๆค่ะรุ่นพี่เราเลยเริ่มเป็นสะพานเชื่อมต่อให้เราแอดเฟสเขาเราเริ่มทักไปเขาเป็นผชพูดน้อยแนวกวนๆนิดๆเราทักไปถามคำเขาก็ตอบคำเราก็เริ่มรู้สึกท้อๆนะจนรุ่นพี่เราก็ไปบอกเขาตรงๆเลยคาะว่าเราชอบเขาเขาก็ไม่ได่ว่าไรนะ ก็ยังคงมากินกาแฟที่ร้านเราก็เป็ยไม่รู้ว่าเขารู้ว่าเราชอบทีนี้รู้สึกเริ่มคุยกันเยอเะขึ้น เราทักเฟสเขาไปเรื่อยๆจนรู้สึกท้อเหมือนเขาไม่ค่อยอยากคุยด้วย พอเขามาร้านความรู้สึกว่าใช่มันก็กลีบมาอีก(เขาไม่ได้มาทุกวันนะเดือนหนึ่ง2-3ครั้ง) ที่นี้รุ่นพี่เราเลยไปขอเบอเขาให้เรา เขาก็ให้มานะแต่เขาก็ทิ้งท้ายว่าเขามีคนคุยด้วยแล้วนะ(คนที่ผู้ใหญ่ชักจูง)เราเลยตั้งประเด็นกับรุ่นพี่ว่า"มีคนคุยด้วยอยู่แล้วแล้วให้เบอตรูเพื่อ?"เราก็ไม่เมมเบอเขานะเป็นเดือนๆและไม่ได้ทักไปเลยจนได้ไปเจอกันโดยบังเอิญในงานประจำปีแถวบ้านรวมๆเกือบ2เดือนที่เจอกันก็ทักทายกันปกติที่นี้ดูพี่เขาอายๆวันนั้นน้องสาวเราไปด้วยน้อง เรา รู้ ว่า เรา ชอบเขาน้องก็ถามว่าทำไมวันนี้ดูพี่เขาท่าทางแปลกๆเราเลยเล่าให้ฟังน้องเราเลยบอกว่าเขาบอกว่าก็แค่คนคุย เราก็มาเล่าให้รุ่นพี่เราฟังรุ่นพี่เราก็บอกว่าใช่ก็แค่คนคุย คราวนี้ค่ะเราก็ลุยต่อค่ะเมมเบอทักไล ไม่เคยโทรหานะคุยไลน์ไปสักพักรู้สึกเหนื่อยค่ะบอกเลยทั้งชีวิตตอนนี้อายุ30กว่าแล้วๆม่เคยจีบ ผช พี่เขาคนแรกเลยค่ะที่เราจีบ กลับมาท้ออีกครั้งตั้งคำถามกลับตัวเองถ้าเขารู้สึกไรกับเราเขาก็ทักเรามาบ้างสิแต่นี้เขาไม่ทักมาเลยเราเลยก็หยุดทักไปค่ะพักหลังๆเราเริ่มสังเกตุเขาค่ะเราบอกรุ่นพี่เราว่าถ้าหนูไม่ทักเพิ่อนพี่ไปสัก1-2อาทิด เพื่อนพี่ก็จะมาที่ร้านแอฟมาซื้อกาแฟตลอดพอหนูพยายามจะลืมเขาเขาต้องโผล่มาทำให้หนูลืมไม่ได้สักที เราได้คุยกับน้องที่เป็นลูกค้าเราน้องเขาก็ไปจีบแฟนตัวเองก่อนน้องเขายุบอกลุยเลยพี่เรารู้สึกไงก๋ทำตามความรู้สึกน้องบอกว่าเขาเป็นสุภาพบุรุษมากๆที่ยอมบอกว่ามีคนคุยด้วย ตอนที่น้แงจีบแฟนๆน้องไม่บอกว่ามีแฟนแล้ว เราเล่าให้ใครฟังก็พูดเหมือนกันว่าก็แค่คนคุยเรายังมีสิทธิ์ แต่ถามเราตอนนี้อยากลุยต่อนะแต่ไม่รู้ต้องทำไงแล้วให้เราทักไปทุกๆวันเราก็ไม่รู้จะเอาเรื่องไรไปคุยเราก็ไม่รู้ว่าเขาคิดอย่างไงกับเราด้วย..แต่ก็มีแต่คนบอกว่าเขาก็อ๋อยเราเหมอนกันอาจจะรู้สึกเหมือนกันแต่ก็มีผู้ใหญ่ค้ำคออยู่..เพื่อนๆว่าเราควรทำอย่างไงต่อไปดีเรามั่นใจมากกับคนนี้ว่าคือคนที่ใช่...ขอบคุณที่สระเวลาอ่านค่ะ