เราไม่ชอบพ่อมากๆ แบบว่าของอะไรที่เป็นของพ่อหรือที่พ่อเอามาให้นี่เราไม่แม้แต่จะแตะเลยอ่ะ เราเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมถึงรู้สึกแบบนั้น แต่มันรู้สึกแบบนั้นมาตั้งแต่เด็ก
ตั้งแต่เราเริ่มจำความได้เราไม่เคยให้พ่อกอดเลยค่ะ บวกกับเราเห็นพ่อกับแม่ทะเลาะลงไม้ลงมือกันบ่อยๆแม่เจ็บตัวตลอดแต่ตอนนั้นเรายังเด็กก็ไม่เข้าใจหรอกว่าพ่อกับแม่ทำอะไรกัน(แต่เรารู้สึกไม่ชอบพ่อก่อนที่จะเห็นพ่อทำร้ายแม่นะ) สุดท้ายพ่อกับแม่ก็หย่ากันตอนเราป.1พ่อไม่เคยติดต่อมาตั้งแต่หย่ากับแม่แบบว่าหายไปเลยอ่ะ
แม่เราก็ไปทำงานต่างจว. ส่งเราเรียน เราอยู่กับตายาย ตั้งแต่เราขึ้นม.ปลายพ่อก็เริ่มติดต่อมาบ้างแต่ไม่ได้ส่งเสีย(ตอนนี้เราอายุ20แล้วเรียนมหาลัยฯ) พ่อมาหาเราเป็นครั้งคราว เราพยายามปรับตัวทำตัวปกติเวลาอยู่กับพ่อ พยายามทำตัวสบายๆแต่มันก็ทนได้แค่ไม่กี่วันอ่ะ เราเองก็รู้สึกได้ว่าพ่อก็รู้สึกแบบนั้นเหมือนกัน
เวลาเราไปเยี่ยมเยียนหาพ่อก็อยู่กับพ่อได้ไม่เกิน3วันเพราะรู้สึกอึดอัด อยู่กับพ่อเรารู้สึกเหมือนอยู่กับคนอื่นอ่ะ เราเคยแอบได้ยินตากับยายคุยถึงพ่อ ว่าพ่อไม่ได้ตั้งใจจะแต่งกับแม่
แต่เพราะแม่ท้องเราพ่อเลยจำเป็นต้องรับผิดชอบตอนที่แม่ท้องพ่อก็ยังแอบไปนอนกับคนอื่น จนแม่คลอดเราพ่อก็ยังเป็นแบบนั้น
แต่เราไม่รู้สึกเสียใจเลยนะ ที่ได้ยินแบบนั้นอ่ะเพราะตากับยายเลี้ยงเราดูแลเรามาอย่างดี อย่างมีความสุขและอบอุ่น เรารู้สึกโชคดีด้วยซ้ำที่แม่ให้โอกาสเราเกิดมาดูโลกดีใจที่แม่ไม่เลือกที่จะเอาเราออก แต่ความรู้สึกที่เรามีให้พ่อมันเป็นความรู้สึกที่เรามีให้คนแปลกหน้าอ่ะ เราจะบาปไหม😐
รู้สึกไม่ชอบพ่อของตัวเองนี่เกี่ยวกับบุญกรรมรึเปล่า บาปไหมคะ?
ตั้งแต่เราเริ่มจำความได้เราไม่เคยให้พ่อกอดเลยค่ะ บวกกับเราเห็นพ่อกับแม่ทะเลาะลงไม้ลงมือกันบ่อยๆแม่เจ็บตัวตลอดแต่ตอนนั้นเรายังเด็กก็ไม่เข้าใจหรอกว่าพ่อกับแม่ทำอะไรกัน(แต่เรารู้สึกไม่ชอบพ่อก่อนที่จะเห็นพ่อทำร้ายแม่นะ) สุดท้ายพ่อกับแม่ก็หย่ากันตอนเราป.1พ่อไม่เคยติดต่อมาตั้งแต่หย่ากับแม่แบบว่าหายไปเลยอ่ะ
แม่เราก็ไปทำงานต่างจว. ส่งเราเรียน เราอยู่กับตายาย ตั้งแต่เราขึ้นม.ปลายพ่อก็เริ่มติดต่อมาบ้างแต่ไม่ได้ส่งเสีย(ตอนนี้เราอายุ20แล้วเรียนมหาลัยฯ) พ่อมาหาเราเป็นครั้งคราว เราพยายามปรับตัวทำตัวปกติเวลาอยู่กับพ่อ พยายามทำตัวสบายๆแต่มันก็ทนได้แค่ไม่กี่วันอ่ะ เราเองก็รู้สึกได้ว่าพ่อก็รู้สึกแบบนั้นเหมือนกัน
เวลาเราไปเยี่ยมเยียนหาพ่อก็อยู่กับพ่อได้ไม่เกิน3วันเพราะรู้สึกอึดอัด อยู่กับพ่อเรารู้สึกเหมือนอยู่กับคนอื่นอ่ะ เราเคยแอบได้ยินตากับยายคุยถึงพ่อ ว่าพ่อไม่ได้ตั้งใจจะแต่งกับแม่
แต่เพราะแม่ท้องเราพ่อเลยจำเป็นต้องรับผิดชอบตอนที่แม่ท้องพ่อก็ยังแอบไปนอนกับคนอื่น จนแม่คลอดเราพ่อก็ยังเป็นแบบนั้น
แต่เราไม่รู้สึกเสียใจเลยนะ ที่ได้ยินแบบนั้นอ่ะเพราะตากับยายเลี้ยงเราดูแลเรามาอย่างดี อย่างมีความสุขและอบอุ่น เรารู้สึกโชคดีด้วยซ้ำที่แม่ให้โอกาสเราเกิดมาดูโลกดีใจที่แม่ไม่เลือกที่จะเอาเราออก แต่ความรู้สึกที่เรามีให้พ่อมันเป็นความรู้สึกที่เรามีให้คนแปลกหน้าอ่ะ เราจะบาปไหม😐